Serca Atlantydów

"Ludzie dorastają, dorastają i porzucają dzieci,którymi byli (...), czasami magia zostaje." To dosyć nietypowy (biorąc pod uwagę inne zbiory opowiadań tego autora) cykl pięciu historii, powiązanych ze sobą wątkami dotyczącymi życia trójki głównych bohaterów: Bobby'ego, Carol i Smutnego Johna. Wszystkie opowiadania skłaniają do refleksji, jednak moim ulubionym jest "Mali ludzie w żółtych płaszczach". To ujmująca za serce historia pięknej, naiwnej, dziecięcej przyjaźni, której siła skłania często do heroicznych czynów, a reperkusje tych wydarzeń odczuwane są przez bohaterów również w ich dorosłym życiu. Oprócz dwójki swoich małych towarzyszy doli i niedoli, Bobby ma jeszcze jednego "klawego" kompana. To Ted, który wprowadza chłopca do magicznego świata wyobraźni, inspirowanego książkami: "Od czasu do czasu czytaj dla samej opowieści, chłopcze. Nie bądź, jak te snoby, które uznają tylko literaturę wysokich lotów." Drugie opowiadanie - "Serca Atlantydów" właściwie w niczym nie ustępuje miejsca pierwszemu. Jest równie "wdechowe". Tu poznajemy dalsze losy Carol - młodej, zbuntowanej pacyfistki, która błądzi, poszukuje, ale wie, czego chce od życia i do tego dąży. To świetna i wnikliwa kreacja bohaterki kobiecej. Jednym słowem, naprawdę warto odwiedzić choć na chwilę tytułową Atlantydę: "Wtedy byliśmy mniejsi, tak malutcy, że wiedliśmy nasze landrynkowe życie pod parasolami grzybów, biorąc je za drzewa, które osłaniają nas przed parasolem nieba. Wiem, że to bez sensu,ale tylko tyle mogę zrobić: oddać cześć Atlantydzie." Kto trafi tam raz, będzie na pewno powracał. Pozostałe opowiadania z tego zbioru poruszają równie interesujące wątki, między innymi: wojna w Wietnamie, manify antywojenne, trauma weteranów... Tu realizm krzyżuje się z surrealizmem, a my - czytając - zatracamy się w klimacie książki, aż wreszcie z żalem pytamy: dlaczego to już koniec?

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Tym razem King zabiera nas w lata 60 i 70 XX wieku, oczywiście do Ameryki. Bobby, Carol i Smutny John to trójka bohaterów, którą poznajemy jak mają w granicach 10 lat, a żegnamy się z nimi kiedy są dobrze po 50. Jak zwykle w historiach Kinga rzeczywistość miesza się z fantazja i sami nie wiemy co jest prawdą, a co snem. Wojna w Wietnamie to motyw łączący dorosłe życie naszych bohaterów. King pokazuje nam tragizm tej wojny i wpływ jaki wywarła na życia młodych Amerykanów. Całkiem niezła pozycja,

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Powiem szczerze, że ja Kinga biorę w ciemno. Uwielbiam jego styl pisania, magiczną umiejętność tworzenia światów i obrazowania ich innym. "Serca Atlantydów" również nie zawiodły. Bardzo podobał mi się wspólny wątek wszystkich opowiadań, dzięki czemu zbiór czyta się właściwie jak kompletną książkę, każdy wątek jest domknięty, tematyka kręci się wokół tych samych, głównych bohaterów. Każde opowiadanie było do końca wyjaśnione (co też się liczy, gdyż nie cierpię otwartych zakończeń) , bohaterowie do których da się przywiązać i ten jego styl - dla mnie bajka. Bardzo polecam, przede wszystkim czytelnikom, którzy Kinga już znają. 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)