Sfora (Tom 7). Rozłam

Czas Mroku to kolejne sześć tomów z serii Sfora, historia opisuje wędrówkę bezdomnych psów, które poszukują swojego miejsca na ziemi, tym razem jest trochę inaczej, ale nadal bardzo niebezpiecznie.
W tej części narratorem jest Nawałnica, a nie tak, jak wcześniej Fuks, suczka podobnie, jak jej przyjaciel miewa dziwne, prorocze sny, są to niestety koszmary i zwiastują coś złego. Najgorsze w tym jest to, że Nawałnica podczas snów również lunatykuje i często budzi się poza obozowiskiem i boi się, że inne psy to zauważą. Psy Bojowe, co prawda nie zagrażają już Dzikiej Sforze, ale pojawiają się inne problemy, psy zaczynają kłócić się o rangę, a do tego zaczynają dziać się dziwne sytuacje, które sprawiają, że członkowie grupy przestają sobie ufać.
Kolejna seria pomimo innej okładki nie różni się bardzo od poprzednich przygód, minął lododmuch i mamy drzewokwiecie, więc posunęliśmy się niewiele w przyszłość, Alfa oraz Beta spodziewają się szczeniąt, a w sforze zaczynają tworzyć się też nowe pary. Poznajemy również historię kolejnego Psiego Ducha, czyli Psa Wiatru oraz opowieść o Złotym Jeleniu, którego nawet udało się psom dostrzec, ale niestety był o wiele szybszy i nie dał się im złapać.
Mamy tutaj ciekawy wstęp do wciągającej historii, na razie pojawiło się dużo wątków, które będą rozwijane dalej i jestem pewna, że wszystko się wyjaśni, ale dopiero pod koniec i już nie mogę się tego doczekać. Niesamowite jak ta seria pomimo już kolejnej części zaciekawia i sprawia, że nie można się od niej oderwać, co chwila dzieje się coś nowego, pojawiają się konflikty, dziwne sytuacje i niewyjaśnione zagadki, więc cały czas dostajemy dużo sprzecznych emocji, ponieważ psy, które lubimy, mogą okazać się wrogami.
Czytając serie, najgorsze jest czekanie na kolejne części i chociaż druga może pojawi się już niebawem to i tak niestety na zakończenie poczekamy jeszcze długo, ale jestem pewna, że warto.