Śmierć na osiedlu

Kiedy razem z książką dostajesz zabawnie napisane akta sprawy to od razu wiesz, że ten klimat cię wciągnie.Kto nie lubi rozwiązywania zagadek kryminalnych z humorem. Jedno niby zwykłe osiedle, trup, który naraził się większości mieszkańców i cudowny przekrój bardzo charakterystycznych bohaterów. To brzmi naprawdę dobrze, dodajmy tylko jeszcze kilku nieudolnych policjantów (w tym jednego bardzo),teczkę pełną skradzionych przedmiotów i chupacabrę. Największym atutem tej książki są bohaterowie i osiedlowy klimat. Plotki, sąsiedzkie konflikty, drobne złośliwości i absurdalne sytuacje sprawiają, że momentami trudno powstrzymać uśmiech. Jeśli lubicie kryminały z przymrużeniem oka, wyraziste postacie i historie, które czyta się lekko to zdecydowanie warto sięgnąć po tę książkę. Dodam tylko na plus, że zakończenie mnie zaskoczyło. Ocena 8/10

...
(czytaj dalej)

🖤 RECENZJA 🖤 „Śmierć na osiedlu” Autor: Marcin Bartosz Łukasiewicz Wydawnictwo: FLOW Podobno sąsiadów się nie wybiera. Ale co, jeśli niemal każdy z nich miałby powód, by pozbyć się najbardziej znienawidzonego mieszkańca osiedla? Czy kryminał może jednocześnie trzymać w napięciu i wywoływać szczery uśmiech? Okazuje się, że jak najbardziej. „Śmierć na osiedlu” to znakomita komedia kryminalna, w której zagadka morderstwa splata się z inteligentnym humorem, błyskotliwymi dialogami i trafnymi obserwacjami ludzkiej natury. Marcin Bartosz Łukasiewicz stworzył historię, która nie tylko bawi i zaskakuje, ale również przypomina, że największe tajemnice często skrywają się tuż za ścianą. Spokojny poranek na osiedlu zostaje brutalnie przerwany. Na ławce przed blokiem odnalezione zostaje ciało prezesa spółdzielni mieszkaniowej – Zygmunta Baranowskiego. Człowieka, którego trudno było darzyć sympatią. Obok zwłok leży tajemnicza teczka pełna przedmiotów należących do różnych mieszkańców. Każdy z nich skrywa własną historię, a każdy kolejny trop prowadzi do nowych sekretów i sprawia, że lista podejrzanych nieustannie się wydłuża. W końcu niemal wszyscy mieli powód, by życzyć prezesowi jak najgorzej. Największym zaskoczeniem okazała się dla mnie Hania. To nastolatka, która nie próbuje za wszelką cenę znaleźć zabójcy. Jej celem jest udowodnienie niewinności wszystkich mieszkańców. Brzmi absurdalnie

...
(czytaj dalej)