Okładka książki - Stare klisze

Stare klisze


Ocena: 6 (1 głosów)

Kronika niezwykłych czasów

Pamiętniki powstają z różnych powodów. Często stanowią próbę uchwycenia chwil, które minęły, oceny minionych wydarzeń, a także rozrachunku z własnym życiem. To swoista rozmowa autora z przeszłością, a także z samym sobą.

Pamiętnik Leopolda Starzewskiego powstawał w trudnych warunkach II wojny światowej i okresu powojennego. Autor, pochodzący z rodziny ,,wunderkindów" przedstawiciel Młodej Polski, przyjaciel Boya-Żeleńskiego, Wyspiańskiego i innych wybitnych osobistości, austriacki dygnitarz kolei, opowiada o czasach, które odchodzą w zapomnienie, i o ludziach, którzy nadawali ton życiu społecznemu, artystycznemu i intelektualnemu. W mistrzowski sposób oddaje atmosferę dawnego Krakowa i postaci, które go tworzyły.

Zaskakujące są szczerość, otwartość, a także wiwisekcyjna głębia wspomnień uwiecznionych na kartach Starych kliszy. Starzewski jest świadkiem swojej epoki - zarówno jej krytykiem, jak i apologetą - ale przede wszystkim człowiekiem z pasją do opowiadania historii.

Informacje dodatkowe o Stare klisze:

Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Data wydania: 2026-04-14
Kategoria: Biografie, wspomnienia, listy
ISBN: 9788383355900
Liczba stron: 376

Tagi: Biografie i literatura faktu wspomnienia

więcej

POLECANA RECENZJA

Kup książkę Stare klisze

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki

Na naszej stronie nie ma jeszcze cytatów z tej książki.


Dodaj cytat
REKLAMA

Zobacz także

Opinie o książce - Stare klisze

Avatar użytkownika - katechetka
katechetka
Przeczytane:2026-04-29, Ocena: 6, Przeczytałam,
To, co było i minęło, wcale nie oznacza, że ma zostać zapomniane: warto ocalić wszystko, z czego w jakikolwiek sposób mogą skorzystać kolejne pokolenia. Treść książki Stare klisze. Wspomnienia nie tylko kreśli sylwetkę autora Leopolda Starzewskiego, ale również pokazuje Kraków, jakiego dziś już nie ma – a wszystko po to, by przetrwała pamięć o dawnych czasach i miejscach, o spotykanych ludziach oraz wydarzeniach z przeszłości. Prowadząc do mieszczącego się przy ulicy Floriańskiej 14 w Krakowie rodzinnego domu, Leopold Starzewski w malowniczy sposób przedstawia jego urok, ubolewając równocześnie nad bezsensownością realizowanego wówczas planu burzenia murów, bram, baszt i innych najpiękniejszych budowli starego Krakowa. Wspomina ciepło rodzinnego domu, smakowe walory potraw, marzenia o zostaniu polskim królem oraz pociąg do papierosów. Wspomina dziecięce psoty, młodzieńcze miłości, zniechęcenia podczas lat nauki oraz trudy dorosłego życia. Myśli Starzewskiego biegną do Bonarki – małego folwarku z żółtym dworkiem oraz do Rabki, Zakopanego z niezapomnianym Morskim Okiem i Swoszowic, gdzie rodzice kupili przynoszący straty zakład kąpielowy z wodami siarczanymi. Obecni są we wspomnieniach autora ludzie zapełniający świat jego lat dziecinnych: nie tylko przyjaciele, znajomi i sąsiedzi, ale również artyści Młodej Polski, austriaccy kapitanowie oraz przedstawiciele dążącego do rozwoju kultury konserwatywnego ugrupowania stańczyków
Reklamy