Surround me. Tom 1

Surround me. tom 1 - Paulina Prokop 

Dziękuję autorce za możliwość przeczytania tej książki.

To moje pierwsze spotkanie z piórem autorki. Muszę przyznać, że ta historia jest pełna emocji i nadziei. Podczas czytania przypomniał mi się film pt. "Listy do Julii". (Gorąco polecam!)

Podobny klimat, utracona miłość i ponowne spotkanie po latach.

Mocno czuć vibe wakacji. Lipiec i sierpień. To czas, kiedy człowiek dużo wspomina. Szczególnie, jeśli chodzi o wielkie uczucia. To o pierwszej miłości, która pozostawia echo na lata.

To historia o spełnianiu marzeń, szukaniu szczęścia i o gorących uczuciach. Jak się o czymś marzy, to prędzej czy później się to ziści. 

Mamy tu również temat żałoby, śmierci rodzica, rozwód.

Co zrobić, jak się boisz własnych uczuć?

Przypominały mi się pewne słowa, która idealnie pasują do tej historii. "Życie to ocean niewykorzystanych okazji".

Davide. 27 - latek. Pół Włoch - Pół Polak. Typ romantyka. Kurcze... Nie sposób się nie zakochać w jego usposobieniu. 

Laura. 25 - latka. Polka, która ma swoje studio taneczne. 

Ich historia zaczęła się w 2012 roku. Mamy na przemian, ten rok jak i 2023. Wspomnienia, jak i teraźniejszość. A te wspomnienia, są naprawdę piękne. Wakacyjna miłość, która jest niezapomniana. 

Czy polecam?

Tak. To historia, która przedstawia miłość i tęsknotę.

Z niecierpliwością sięgam po drugi tom.

Moja ocena 10/10

Cytaty z książki:

"Często rozmawialiśmy o pragnieniach. Wtedy jeszcze marzyłem, że stanę się podobny do ojca. Teraz przeklinam moment, w którym marzenia stały się rzeczywistością. Dziś prowadzę tylko monotonny bełkot, od którego kręci mi się w głowie nawet na trzeźwo."

"Bywają dni, gdy myślę, że jesteś najlepszym, co mnie spotkało, ale i takie jak ten, gdy przeklinam cię za to, że nie potrafię już żyć. Najpierw mnie pokochałaś, a potem zniszczyłaś. Jak w moich powieściach."

"Byłaś dla mnie nieodkrytym lądem, który tak zachłannie pragnąłem poznawać.

Za każdym razem, gdy moja twarz spoczywała na poduszce w domku letniskowym u dziadków, myślałem o tym, że chcę być tylko z tobą.

Odkrywać tylko ciebie. Właściwie już pierwszego wieczoru poczułem, że staniesz się dla mnie ważna.

A później stałaś się najważniejsza."

"Pająk jest archetypem kojarzonym z bólem, śmiercią, chorobą i przemocą. Tego wszystkiego bałaś się ty. Ja widziałem w nim symbol życia, zakładania rodziny i budowania domu.

Wierzyłem w nas."

"Od kiedy zobaczyłam cię na pomoście, wciąż o tobie myślałam. O wiele za często. Chodziłam na plażę i krążyłam po lesie tylko po to, by cię spotkać. A dziś, gdy wyszłam z domku całkiem zrezygnowana i starałam się jakkolwiek zająć swój czas, przyszedłeś do mnie."

"Dopóki się nie poddasz, nie przegrasz!"

"Myślę o tym, że nauczyłeś mnie kochać i czuć. Przy tobie czułam się atrakcyjna. Płonęłam, gdy tylko na mnie spojrzałeś."

" - Nam nigdy nie zabraknie tematów do rozmowy! Ciągle nawijasz! - zażartowałam.

– Chyba ty! Cały czas coś mówisz, nie słyszę nawet śpiewu ptaków! Jutro będę już wiedział o tobie wszystko.

– Nigdy nie dowiesz się wszystkiego, Davide.

– Zaintrygowałaś mnie, moja droga. – Puściłeś do mnie oczko."

" Tak, jak gdyby nie liczyło się nic więcej, a świat stawał w miejscu. Mam wrażenie, że jedyne, czego teraz chcę, to twoje szczęście. Nie myślę o sobie, a o tobie. Jesteś w mojej głowie, gdy tylko otworzę oczy. Nie tęsknię za domem, a nawet nie chciałem tu przyjeżdżać z ojcem. Już kilka razy się zastanawiałem, jak to opisać, i nie potrafię. Mam w głowie coś w rodzaju spokoju, podekscytowania i tęsknoty jednocześnie. Jakbym był niepewny przyszłości, ale to mi nie przeszkadza, bo to, co dziś, tu i teraz, napawa mnie niezrozumiałą przeze mnie siłą, unosi lekko, sprawia, że chcę patrzeć na ciebie, czuć i doświadczać. To tak, jakbym do tej pory spał i dopiero to zauważył, a obudził się, biegnąc."

Biorąc do ręki "Surround me", miałam nadzieję na dobrą lekturę, ale przeszła ona moje najśmielsze oczekiwania.

Historia napisana jest z dwóch różnych etapów życia bohaterów. Gdy byli nastolatkami oraz obecnie, kiedy już wkroczyli w dorosłe życie.
Zazwyczaj obawiam się takich książek, bo zdarza mi się pogubić w fabule, ale tu każde przejście czasowe było oznaczone, dzięki temu nie pogubiłam się.
Do tego historia napisana z perspektywy Laury oraz Davide pozwala nam jeszcze bardziej zagłębić się w historii, mocniej ją poznać i przeżyć.

Laura i Davide poznają się jedenaście lat wcześniej w ośrodku letniskowym. Od razu zaczynają coś do siebie czuć. Ich artystyczne duszę przyciągają się. Zaprzyjaźniają. Pragną być blisko siebie, ale czy będzie dane im przebywać tak blisko siebie, jakby tego chcieli?
Wspólne spacery, kolacje, rozmowy o marzeniach. Piękna plaża oraz jezioro. Skradzione pierwsze pocałunki i dotyki dłoni.
Jedenaście lat później część ich marzeń się spełniła. On jest pisarzem a ona tancerką. Brakuje im tylko jednego - siebie.
Co się stanie, gdy włoski pisarz postanowi odnaleźć swoją dawną ukochaną? Czy mu się to uda? Czy zraniona miłość dostanie drugą szansę?

Bardzo spodobał mi się sposób poprowadzenia fabuły. Rozwija się ona powoli, pozwalając mi stopniowo zanurzać się w historii i przeżywać ją nie tylko całym sercem, ale i duszą.

Autorka stworzyła historię nasyconą miłością. Tę piękną, romantyczną, ale też taką, która rani i pozostawia po sobie bolesny ślad.
Pięknie zostało ukazane uczucie dwojga ludzi z perspektywy nastoletniej oraz tej już dojrzałej.
Jako dorośli muszą zmierzyć się z decyzjami podjętymi w młodości. Ich nastoletnie uczucie było tak mocne, że często do niego wracają myślami. Opisane to wszystko w sposób tak prawdziwy, że podczas czytania czułam się jakbym sama to przeżywała.

Bohaterowie dają się polubić. Relacja między Laurą i Davide rozwija się bardzo powoli. Są oni pełni marzeń, snują plany na przyszłość, ale nie wiedzą co ich czeka.
Styl pisania autorki jest bardzo lekki, dzięki temu bardzo dobrze się czyta.
Historia wywołała u mnie całą masę emocji jak i wspomnień z lat młodzieńczych.
Podczas czytania czułam się jakbym została otulona miłością. Tą, która rozgrzewa, przyprawia o lekki rumieniec i nieustający uśmiech na twarzy, jak i tą która rozdziera serce na kawałki i nie pozwala wyschnąć oczom od łez.
Uśmiechałam się, wzruszałam, cieszyłam się ale też płakałam i cierpiałam razem z bohaterami.
Piękna i bolesna zarazem. 🖤
Od razu zabieram się za drugi tom. ❤️
Ta historia na pewno zostanie ze mną na bardzo długo 🖤