Święty od papuzich drzwi

Powiedzieć, że ta książka była dziwna, to jakby nic nie powiedzieć. Na przeczytanie ,,Świętego od papuzich drzwi" skusiły mnie zdobyte przez powieść nagrody oraz fakt, że uznawana jest za jedno z największych odkryć we współczesnej fantastyce. Główny bohater - Wrzeciądz, za młodu zostaje pozbawiony swojego cienia przez Matkę Chluby. To jednak nie wszystko. Rodzicielka od najmłodszych lat szkoli go na mordercę, mającego w przyszłości zabić swojego ojca, uważanego za świętego. Mimo przygotowań i niezwykłych zdolności, którymi jest obdarzony, młodzieniec postanawia podążyć własną ścieżką i odciąć się od swojego dawnego życia. Przeprowadza się do Luriatu, gdzie uczestniczy w grupie wsparcia. W mieście panują całkowicie inne zasady, niż te do których był przyzwyczajony, a on sam zostaje wciągnięty w ugrupowanie szykujące rewolucję. Mimo, że życie tutaj wygląda całkiem inaczej niż w rodzinnych stronach, tajemnicze diabły wciąż go nawiedzają, a w dodatku na terenie całego Luriatu rozmieszczone są tajemnicze papuzie drzwi. Wrzeciądz musi odnaleźć się w nowej rzeczywistości, mimo, że jego przeszłość wciąż depcze mu po piętach.

Książka jest na pewno inna od tych, które zwykle mam okazję czytać. Momentami trudno mi było przez nią przebrnąć, przez zawiłości i skomplikowanie historii. Trudno też osadzić historię w określonych ramach czasowych. Kiedy opisywana była młodość Wrzeciądza byłam pewna, że czas akcji nie ma nic wspólnego ze współczesnością. Kilka rozdziałów dalej przeczytałam jednak o grupie wsparcia, mailach oraz aplikacjach randkowych. Książka jest bardzo specyficzna, a sama historia dosyć trudna. Daje jednak do myślenia oraz gwarantuje szerokie pole do interpretacji oraz przemyśleń.