Szkarłatna Ćma

🔥MOJA OPINIA🔥 

Tytuł: "SZKARŁATNA ĆMA"

Autor: Kristen Ciccarelli 

Wydawnictwo: Moondrive

(książka pochodzi z prywatnej kolekcji)

"On jest jej 

śmiertelnym wrogiem.

Ona jego 

największą słabością.

Kiedy ulice Nowej Republiki spłynęły krwią, życie Rune Winters zmieniło się na zawsze. Czarownice stały się wyrzutkami i pojawili się łowcy, którzy polują na każdą z nich. Dlatego Rune jest zmuszona się ukrywać. Jako Szkarłatna Ćma jest symbolem oporu czarownic i ratuje je przed czystką oraz mści się za ich krzywdy. Rune Winters aby zdobyć informacje o więzionych czarownicach postanawia uwieść jednego z łowców. I to tego najbardziej bezlitosnego. Tym łowcą jest Gideon Sharpe. Lojalny wobec republiki, obsesyjnie tropi wiedźmę kryjącą się po pseudonimem Szkarłatna Ćma.

Czy uda mu się ją złapać?

"Szkarłatna Ćma" to rewelacyjna historia z gatunku romantasy. Pokochałam tą książkę od pierwszych stron. Autorka przeniosła mnie do świata czarownic i magii. Dostarczyła mi ona ogrom emocji. Trzymała mnie w napięciu do ostatniej strony. Dostałam wszystko co lubię w tego typu historiach czyli czarownice, wiedźmy, zaklęcia, zbrodnie i oczywiście romans. Motywy Enemies to lovers najbardziej mi się spodobał. Styl pisania autorki bardzo przypadł mi do gustu i z wielką przyjemnością sięgnę po inne jej książki. Jestem zachwycona tą książką i z wielką niecierpliwością czekam na kontynuację. To idealna propozycja dla fanów fantastyki. Z całego serca polecam ❤️ 

Kiedy zobaczyłam "Szkarłatną ćmę" w zapowiedziach wiedziałam, że sięgnę po nią w ciemno. Tym bardziej, że moje poprzednie spotkanie z autorką przy okazji "Ostatniego Namsary" było bardzo udane. Zanim przejdę do recenzji chciałam tylko powiedzieć, że mam nadzieję, że razem z "Szkarłatną ćmą" będzie również wznowiony "Ostatni Namsara". A teraz przechodząc do rzeczy...
 

„Szkarłatna ćma” to powieść Kristen Ciccarelli, która przyciąga czytelnika już od pierwszych stron ciekawym pomysłem i oryginalnym światem pełnym magii, intryg oraz skomplikowanych relacji międzyludzkich. Autorka stworzyła niezwykle wciągającą opowieść, w której główna bohaterka, Rune Winters, stawia czoła nie tylko niebezpiecznym łowcom czarownic, ale także samym uczuciom, które zawiązują się w zaskakujący sposób pomiędzy nią a Gideonem Sharpe’em. Czarownice, łowcy, zdrady i miłość – to tylko niektóre z elementów tej fascynującej układanki.

Główna koncepcja fabuły jest znakomita i przykuwająca uwagę. Rune, bogata arystokratka w nowej, krwawej rzeczywistości, zmuszona jest prowadzić podwójne życie. Jako człowiek ze świata wyższych sfer, codziennie obraca się wśród elit, wykradając sekrety, które mogą okazać się pomocne w ratowaniu czarownic. Jako Szkarłatna Ćma, jest symbolem oporu, walczącym z tyranią łowców. Taki dualizm charakteru i życia głównej bohaterki nadaje fabule niezwykłe napięcie.

Ciccarelli umiejętnie prowadzi czytelnika przez wir wydarzeń, sprawiając, że nie sposób oderwać się od lektury. Mimo to, wiele wskazuje na to, że świat przedstawiony mógłby być bardziej rozwinięty. Stworzona rzeczywistość obfituje w ciekawe elementy, jednak brak nieco głębszej ekspozycji niektórych z nich może sprawić, iż czytelnik będzie czuł lekki niedosyt. Historia czarownic i ich prześladowania zasługuje na znacznie szersze ukazanie, a obszary ich magii i społecznych relacji mogłyby być rozwinięte w bardziej plastyczny sposób - tym bardziej, że w trakcie czytania czytelnik uświadamia sobie, że społeczność czarownic jest bardziej skomplikowana i różnorodna niż mogłoby się na początku wydawać.

Relacja między Rune a Gideonem, pełna skrajnych emocji i podstępów, to z pewnością najciekawszy wątek powieści. Dwoje bohaterów, na pierwszy rzut oka skrajnie różniących się od siebie, jednak z czasem odkrywają, jak bardzo są od siebie zależni. Gideon, obsesyjnie tropiący Szkarłatną Ćmę, z pozoru reprezentuje wszystko, co Rune najbardziej nienawidzi. Natomiast młoda czarownica z jednej strony potrzebuje od mężczyzny ważnych informacji oraz darzy go dozgonną nienawiścią, a z drugiej powoli się w nim zakochuje. Niemniej jednak, obie postacie są skomplikowane, a ich zmagania wewnętrzne, uczucia i pragnienia, stają się kluczowe w dalszym rozwoju fabuły.

Relacja między nimi jest nieprzewidywalna i pełna napięcia. Obie postacie manipulują sobą nawzajem – Rune używa swojego czaru i wdzięku, aby ujść z życiem, podczas gdy Gideon, pilnowany przez swoje żądze zemsty, stara się ujawniać prawdę. Ich spotkanie staje się iskrą, która prowadzi do emocjonalnych eksplozji i zwrotów akcji, które zaskakują czytelnika do samego końca. To właśnie w tych momentach, kiedy uczucia zaczynają brać górę nad chodzącymi w tle konfliktami, następują przełomowe wydarzenia, które prowadzą do zbudowania silnej więzi, mimo że obie strony są ze sobą na wojennej ścieżce.

Jedną z największych zalet „Szkarłatnej ćmy” jest dynamiczna narracja i styl autorki, który lekko i zgrabnie wprowadza czytelnika w zawirowania emocji głównych bohaterów. Kristen Ciccarelli potrafi wzniecić nie tylko wzbudzić ciekawość, ale i emocjonalne zaangażować odbiorcę w historię, co czyni lekturę niezwykle pasjonującą i dostarczającą wielu emocji. 

Na koniec warto podkreślić, że „Szkarłatna ćma” to otwarcie serii, która ma ogromny potencjał rozwojowy. Wprowadzenie różnorodnych wątków i bohaterów stwarza możliwości do pogłębienia fabuły w kolejnych tomach. Autorka zostawia otwarte drzwi do wielu rozwiązań i dalszego kształtowania świata, który już teraz fascynuje. Pytania bez odpowiedzi, nieprzewidywalne intrygi i obietnica wielu przygód sugerują, że kontynuacje mogą zaskoczyć i przypadną do gustu szerokiemu gronu odbiorców. W dodatku zakończenie tej historii sprawiło, że uroniłam kilka łez, a moje serce rozpadło się na wiele drobnych kawałków. 

Trzeba przyznać, że „Szkarłatna ćma” jest zatem opowieścią, która łączy w sobie dobrze przemyślaną fabułę, interesujący świat z magicznymi elementami oraz emocjonalne zawirowania połączone z ciekawymi postaciami. Pomimo pewnych niedociągnięć w zakresie światotwórstwa, powieść ma w sobie to „coś”, co sprawia, że czytelnik zostaje zaczarowany urzekającą opowieścią o miłości, zdradzie i walce o wolność. Jestem przekonana, że z każdym tomem będziemy zgłębiać tę historię jeszcze bardziej, dostrzegając kolejne jej warstwy.

W podsumowaniu, „Szkarłatna ćma” Kristin Ciccarelli to książka, która godnie przyciąga uwagę każdego miłośnika fantasy oraz romansów. To historia, która dostarcza emocji, zaskoczeń i unikalnych przygód. Mimo niedociągnięć, pozostawia po sobie chęć na więcej i otwiera drzwi do fascynujących światów i niewypowiedzianych historii. Czekam z niecierpliwością na kolejne części tej serii, licząc na dalsze rozwijanie wątków i postaci.
 

Ostatnio przeczytałam kilka książek z gatunku fantastyki, ale Szkarłatna Ćma naprawdę wciągnęła mnie bez reszty. To był ten dylemat: odłożyć książkę i wyspać się przed pracą czy ,,jeszcze jeden rozdział"... który oczywiście nigdy nie kończy się na jednym.

Rune to 18-latka, która ukrywa się przed łowcami czarownic. Mówią, że najciemniej jest pod latarnią -- i coś w tym jest. Wydała swoją babkę, a od tamtej pory ratuje inne czarownice przed oczyszczeniem.

Jestem jedynie delikatnie zniesmaczona motywem zbierania przez nią krwi co miesiąc. Jakoś nie potrafię sobie tego wyobrazić. A przez to pozyskiwanie krwi miesięcznej i kilka zaklęć nie przedstawiają jej w najlepszym świetle, nie robią z niej potężnej czarownicy. Z jednej strony ukrywa się i nie chce ryzykować, raniąc swoje ciało i narażając się na odkrycie przez Gwardię. Autorka ograniczyła magię wyłącznie do użycia krwi, co sprawia, że Rune jako postać magiczna wypada mniej powaznie. Dlatego Cressida zaczęła korzystać z tej mocy bez zgody innych i tym samym stała się czarownicą, która potwierdza stereotypy. 

Rune z jednej strony to dziewczyna, która ratuje czarownice, z drugiej -- osoba wrażliwa, doceniająca piękno, potrzebująca bliskości i poczucia, że ma dla siebie kogoś ważnego. Trochę cierpiętnica -- mam wrażenie, że wydając babkę, próbuje to cały czas odpokutować.

Gideon to bezwzględny łowca czarownic, który od dwóch lat poluje na tę jedyną. Ale czy na pewno jest aż tak okrutny? Mam wrażenie, że w jego zachowaniu i myśleniu momentami przebija coś zupełnie innego. Choć on sam na pewno by się do tego nie przyznał -- i nikomu nie pozwoliłby mu tego zarzucić.

Verity i Alex to najbliżsi przyjaciele Rune. Alex od początku sprawia wrażenie przesympatycznego i ewidentnie zauroczonego w Rune. To zupełne przeciwieństwo swojego brata, Gideona -- nie widzi w czarownicach wyłącznie zła.

Verity natomiast w pewnym momencie zaczęła wydawać mi się podejrzana. Przestałam jej ufać i, jak się okazało, słusznie. Szkoda tylko, że Rune -- skupiona na czymś innym -- zbyt późno dostrzegła te wszystkie dziwne zbiegi okoliczności.

Przejdźmy do zakończenia. Jedno pytanie: dlaczego?

Romantasy na najwyższym poziomie spośród tych, które do tej pory przeczytałam. Iskry między głównymi bohaterami czuć i widać od początku. Ciekawe dialogi, ciągłe zwroty akcji i to uczucie, że nie wiadomo, komu ufać -- nagle wszyscy stają się podejrzani.

Autorka postawiła sobie wysoko poprzeczkę, dlatego mam duże oczekiwania wobec Krwawego Dziedzictwa.

Kiedy ulice Nowej Republiki spłyneły krwią, życie Rune Winters zmieniło się na zawsze. Czarownice stały się wyrzutkami i pojawili się łowcy, którzy polują na każdą z nich. Dlatego Rune musi ukrywać, kim jest. Jako bogata arystokratka spędza całe dnie na salonach , wykradając wszelkie możliwe sekrety synów i córek republiki. Jako Szkarłatna Ćma jest symbolem oporu czarownic, ratuje je przed czystką i mści ich krzywdy. Chęć zdobycia informacji o więzionych czarownicach popycha ją do desperackiego kroku. Postanawia uwieść jednego z łowców. I to najbardziej bezlitosnego z nich, Gideona Sharpe'a.

Lojalny wobec republiki Gideon obsesyjnie tropi wiedźmę kryjącą się pod pseudonimem Szkarłatna Ćma. Jest zdeterminowany i gotowy przekroczyć każdą granicę  , by osiągnąć cel. Gdy ślady prowadzą go do Rune , która reprezentuje wszystko, czego Gideon nienawidzi, łowca postanawia owinąć ją sobie wokół palca i zdobyć dowody na to, że arystokratka spiskuje ze Szkarłatną Ćmą. 

W sercu Gideona płonie żądza zemsty. Serce Rune rozpala walka o wolność. Jako Rune i Gideon zbliżają się do siebie. Jako czarownica i łowca chcą się wzajemnie zniszczyć. Uczucia stają się bronią. W tej niebezpiecznej grze zdrada jest jedynie kwestią czasu...

Błahy romans czy alegoryczna dystopia? Gdzieś tam była wyspa, którą władały siostry czarownice. W pewnym momencie ludzie się zbuntowali nie tylko przeciw królowym, ale postanowili zabić wszystkie czarownicę, nie ważne czy były dobre czy też nieetycznie stosowały magię. Czarownice stanowiły elitę, po ich śmierci majątki przejmowali ludzie. Działały specjalne oddziały łowców czarownic, by żadnej nie udało się ukryć. Ale jest ktoś, kto ratuje czarownice, pomaga im uciec z więzienia i przemyca do kraju, gdzie nic im nie grozi. Ta tajemnicza osoba zawsze zostawia znak, szkarłatną ćmę. Kapitan łowców kilka razy był bliski jej złapania, ale zawsze była szybsza. Podejrzenie pada na młodą arytokratkę Run, jest lojalną obywatelką, wydała swoją babkę czarownicę, przyjaźni się z bratem kapitana. Czy ukrywa to, że też jest czarownicą? Jest tylko jeden sposób, kapitan musi się do niej zbliżyć, udawać zakochanego w pięknej kobiecie. Sprawdzić, czy na ciele na blizny po nacięciach, krew potrzena jest do czarów? Ale nie wszystko pójdzie zgodnie z planem. 

Utrzymana w mrocznym klimacie #romantasy z fabułą pełną emocji, dylematów przed którymi stają bohaterów i pełnych napięcia relacji. Oczywiście, są przewidywalne momenty ale zakończenie daje więcej pytań niż odpowiedzi

Tajemnice, magia, uczucia, niebezpieczne misje... wszystko to można znaleźć w "Szkarłatnej ćmie", intryguje i wciąga.