Szkoła Strachu

Każdy z nas się czegoś boi, niektórzy nawet boją się pomyśleć, że się czegoś boją. Czym wyleczyć fobie, paniczne lęki, strachy niekoniecznie na lachy? Psychoterapią, hipnozą, nocnymi fachowców rozmowami? A jak się nie udaje? Cóż, pozostaje wtedy jeszcze jedna, jedyna deska ratunku, dostępna niestety tylko nielicznym: Szkoła Strachu. Ekskluzywny program prowadzony przez tajemniczą panią Wellington. Program tak ekskluzywny, że wie o nim niewielu, a dostać się tam można tylko za poręczeniem, i to nie majątkowym. A to nie jedyna przeszkoda by móc przekroczyć anonimowe mury owej utajnionej w najwyższym stopniu instytucji ukrytej w miejscu, o którym mówi się tylko szeptem (jak w tej piosence - szeptem do mnie mów o Szkole Strachu, mów do mnie szeptem). Fajnie napisana, niebanalna książka dla młodzieży. Zaskakujące połączenie humoru, fantazji, absurdu i groteski. Trochę gotycka w klimacie, oczywiście w wersji dla młodych czytelników. Gdzieś za tym barwnym parawanem kryje się jednak mądrość opowieści. Prawda o lękach, którymi się karmimy, o tym, kim jesteśmy i dlaczego jesteśmy właśnie tacy. Czytelnicy wraz z bohaterami mogą zmierzyć się ze strachem, odpowiednio odrealnionym, opisanym wyraziście, ale nie przekraczającym granic przyzwoitości.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

rewelacja

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Chętnie przeczytam ta książkę

(Kliknij aby rozwinąć opinię)