Tajemnica z przeszłości

Już po raz drugi z ogromną przyjemnością wyruszyłam na Żuławy szlakiem Ewy i Kamila - bohaterów powieści Sylwii Kubik @sylwia.kubik_pisarka pt. „Tajemnica z przeszłości”, czyli kolejnej części Cyklu Żuławskiego z oferty @wydawnictwo.emocje.plus.minus. Po tej lekturze jeszcze mocniej utwierdziłam się w przekonaniu, że to właśnie życie pisze najlepsze, choć nierzadko wyjątkowo bolesne scenariusze.

Druga odsłona serii pozwala Nam jeszcze lepiej poznać Ewę i Kamila oraz sekrety ich rodzin, które mimo upływu lat wciąż odciskają piętno na kolejnych pokoleniach. Naznaczeni trudnymi doświadczeniami, młodzi ludzie próbują odnaleźć ukojenie w swoich ramionach. Ich relacja nie opiera się jednak na prostych schematach, ponieważ po raz kolejny na ich drodze stają wyjątkowo niewygodni ludzie.

Autorka z ogromnym wyczuciem kreśli obraz tego niezwykłego regionu - spokojnego, malowniczego, a zarazem pełnego historii i tajemnic. To miejsce, w którym chce się zatrzymać na dłużej, chłonąć lokalny klimat i z uwagą śledzić zmagania bohaterów z przeciwnościami losu. Na pierwszy plan chwilami wysuwają się tu również postacie drugoplanowe: siostra Kamila czy znajoma Ewy, które nadają tej opowieści dodatkowej głębi i kolorytu.

„Tajemnica z przeszłości” to historia pokazująca, że od dawnych ran nie zawsze da się uciec, ale można nauczyć się z nimi żyć. To opowieść, która od pierwszych stron skradnie serca czytelników i sprawi, że jeszcze nieraz zapragniecie wracać na Żuławy, by ponownie przeżywać te literackie, pełne wzruszeń chwile. Jeśli szukacie książki pełnej emocji, rodzinnych sekretów i bohaterów z krwi i kości, drugi tom Cyklu Żuławskiego z pewnością spełni Wasze oczekiwania.

Czytajcie i zachwycajcie się tą historią, bo naprawdę jest tego warta! A potem, podobnie jak ja, rozejrzyjcie się za trzecim tomem tej serii.

 Czy bolesna przeszłość może zniszczyć wymarzoną przyszłość? 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

„Tajemnica z przeszłości” to drugi tom cyklu Sylwii Kubik zatytułowanej „Cykl Żuławski”. Na wstępie zaznaczę, że konieczna jest znajomość pierwszego tomu - czyli „Krok do miłości” by w pełni cieszyć się lekturą. ✨

Wracamy na spokojne, zielone tereny Żuław, gdzie Ewa główna bohaterka książki próbuje zostawić za sobą traumatyczne doświadczenia z poprzedniego związku i zacząć wszystko od nowa. Z czasem zaczyna wierzyć, że znalazła swoje miejsce na ziemi. Zamieszkuje w niewielkim domu po babci, której nigdy nie miała okazji poznać. Podejmuje pracę w świeżo otwartej gospodzie na wsi, gdzie poznaje właściciela, zespół i lokalnych mieszkańców. W jej życiu pojawia się też uczucie, które wydaje się prawdziwe i szczere. Jednak cienie przeszłości wciąż dają o sobie znać i sprawiają, że Ewa nie może odetchnąć spokojnie… Niespodziewanie zjawia się Agnieszka. Jej powrót na nowo odkrywa bolesne wspomnienia i stopniowo zaczyna niszczyć to, co Ewa z takim wysiłkiem budowała.

Akcja książki rozgrywa się powoli, nie ma tu jakiś porywających zwrotów akcji, ale właśnie to sprawia, że tę historię odbiera się tak emocjonalnie. Otula niczym ciepły koc i wprawia czytelnika w melancholijny nastrój. Bohaterowie są tak wyraziści, każdy z nich został wykreowany w niepowtarzalny sposób. Nie dość, że nie nudzą, to w dodatku są bardzo autentyczni w tym co robią. Autorka zawsze kreuje bohaterów w taki sposób, że czytając mamy wrażenie, jakbyśmy znali ich od lat. Są interesujący, mają swoje wady i tajemnice.

Żuławy to niezwykle malownicze miejsce z duszą, które przyciąga do siebie sielskim klimatem. Piękne widoki napawają spokojem i każdy kto tam się znajduje odpoczywa psychicznie i napawa się kontaktem z naturą. Sama z chęcią chciałabym znaleźć się w takim miejscu, z dala od zgiełku miasta, w otoczeniu przyrody i spokoju, które pozwala zresetować głowę. Tam czas płynie po prostu wolniej, każdy jest życzliwy wobec drugiego człowieka 🌾

„Tajemnica z przeszłości” to kolejna część przejmującej opowieści o Ewie, która próbując uwolnić się od wyniszczającej relacji, znalazła schronienie w niewielkiej wsi na Żuławach. To opowieść o tym, że prawdziwe uczucie wymaga odwagi, by zadawać trudne pytania i mówić wprost o tym, co nas boli oraz czego naprawdę pragniemy. Bo szczerość nie jest łatwa, ale bez niej żadna relacja nie ma szans przetrwać. Autorka zwraca uwagę na gorzką prawdę: często niewiele wiemy o własnych bliskich, ich przeszłości, emocjach, sekretach. Uwielbiam tę serię za jej cudowną, nieskomplikowaną i nieprzekombinowaną fabułę. Ale również za to, jak wiele cudownych emocji we mnie wywołała. Teraz z niecierpliwością czekam na trzeci tom ❣

Kiedy zamykałam pierwszy tom cyklu żuławskiego, miałam w sercu nadzieję, że los w końcu uśmiechnie się do Ewy. Autorka w „Tajemnicy z przeszłości” funduje nam jednak emocjonalny rollercoaster, udowadniając, że ucieczka na wieś - choćby najpiękniejszą i najbardziej kojącą - nie jest magicznym sposobem na wymazanie demonów z pamięci. Ta powieść to nie tylko powrót do malowniczych krajobrazów, które niemal czuć pod stopami, ale przede wszystkim bolesna lekcja o tym, jak niszczycielską siłę ma milczenie.

Siłą tej części jest bez wątpienia głęboka psychologia postaci, nie tylko tych pierwszoplanowych. Autorka z ogromną czułością pochyla się nad bohaterami pobocznymi, czyniąc z nich pełnokrwiste osoby, a nie tylko tło dla perypetii Ewy i Kamila. Zachwyciła mnie przemiana Anastazji - obserwowanie, jak wielkomiejska, nieco rozchwiana natura wycisza się i dojrzewa w surowym, ale szczerym klimacie Żuław, było niezwykle satysfakcjonujące. Równie mocno poruszyły mnie wątki starszego pokolenia. Historie pana Bronka czy pani Matyldy dodają książce ciężaru gatunkowego, przypominając, że każdy z nas niesie w sobie jakąś niezagojoną ranę, a bolesna przeszłość polsko-ukraińska czy wojenne echa są tu wplecione niezwykle naturalnie i z wyczuciem.

Stylistyka powieści zasługuje na osobne uznanie. Autorka operuje słowem w sposób bardzo plastyczny - opisy żuławskiej gospody są tak sugestywne, że niemal czuje się zapach regionalnych potraw przygotowywanych przez panią Rozalię. Język jest potoczysty, ale kiedy trzeba - pełen melancholii i zadumy. To sprawia, że książkę dosłownie się pochłania, mimo że poruszane w niej tematy, takie jak przemoc, hejt czy odrzucenie, potrafią przytłoczyć.

Jeśli miałabym wskazać słabsze strony, to momentami irytowała mnie postawa głównej bohaterki. Choć jej lęk przed wyjawieniem prawdy jest w pełni uzasadniony traumami z przeszłości, niektóre sceny, w których unika szczerej rozmowy z Kamilem, wydawały mi się odrobinę przeciągnięte. Ta powtarzalność jej rozterek sprawiała, że miałam ochotę nią potrząsnąć i krzyknąć: „Mów!”. Z drugiej strony, to właśnie to niedopowiedzenie i narastające osaczenie przez czarny charakter, jakim jest Agnieszka, buduje napięcie, które nie pozwala odłożyć lektury.

To lektura, która boli i zachwyca jednocześnie. Autorka nie boi się pokazać, że miłość to nie tylko trzymanie się za ręce w blasku słońca, ale przede wszystkim trudna sztuka zaufania drugiemu człowiekowi, gdy całe życie uczyło nas, że ufać nie wolno. „Tajemnica z przeszłości” to studium lęku, który potrafi zniszczyć nawet najpiękniejszy fundament. A zakończenie? To, co wydarzyło się w finale, jest po prostu bezlitosne wobec czytelnika. Zostawienie nas w takim momencie to literackie okrucieństwo najwyższej próby, które zachęca do natychmiastowego sięgnięcia po kolejny tom.

To dojrzała, mądra i niezwykle klimatyczna powieść, która udowadnia, że przed przeszłością nie da się uciec - trzeba stanąć z nią twarzą w twarz, nawet jeśli cena za to będzie najwyższa.