Tajemnica zaginionej kotki

Dwie dziewczynki mają za zadanie opiekować się kotką sąsiadki, podczas gdy ta przebywa na urlopie. Jak łatwo się domyślić, odpowiedzialność nie jest ich najmocniejszą stroną, dochodzi więc do małej katastrofy. W jej wyniku ukochana Teośka znika jak kamień w wodę. Czas leci nieubłaganie - jeszcze dziś właścicielka kotki ma wrócić, jutro zaś przyjaciółki mają wyjechać na kolonie. Trzeba działać szybko! Tylko jak? Wtem przychodzi mrożąca krew w żyłach wiadomość - trzeba postawić wszystko na jedną kartę. Życie kotki zostaje złożone w ręce czworga dzieciaków. Aby ją uratować muszą błyskawicznie poznać historię Olsztyna i odpowiedzieć na szereg nietypowych zagadek. Czy podołają? Czy odnajdą zaginione zwierze całe i zdrowe? Dokąd zaprowadzi ich kryminalny wątek? I co na to wszystko ich rodzice? Książkę czytałam sześcioletniemu synowi - wielbicielowi kotów i zagadek. Zajęła nam trzy wieczory, każdorazowo słyszałam "mamo, jeszcze, czytaj, proszę" - myślę, że jest to najlepsza rekomendacja i zarazem odpowiedź czy warto sięgnąć po tę książkę. Uważam, że ze względu na ciekawe fakty historyczne, przedstawione w lekki i niemęczący sposób, z powodzeniem można ją przeczytać nawet młodszemu dziecku. Z pewnością zaciekawi także i dzieci starsze, które samodzielnie będą mogły ją przeczytać. Gwarantuję, że nie znudzą się w połowie - książka jest osadzona w dzisiejszych czasach, napisana językiem młodzieżowo zrozumiałym, ale nie naciąganym. Akcja przebiega sprawnie, trzyma w napięciu i rozwija wyobraźnię. Jedynym minusem jest kredowy papier, na którym wydana została książka - niestety, odbija się w nim światło lampki nocnej. Za to świetnie pachnie. Polecam z pełną odpowiedzialnością.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Przedstawiam czwórkę bohaterów w wieku szkolnym z osiedla Kwiatowego w Olsztynie, czyli: Kama (Kamila, zwana przez matkę per Kamil), jej przyjaciółka Zuza, młodszy brat Zuzy Wojtek zwany Świętym oraz kolega Krzysiek, czyli Chudy. Wakacje niedawno się rozpoczęły, a dziewczynki w oczekiwaniu na wyjazd na kolonię zajmują się kotem sąsiadki. Bibliotekarka pani Małgosia wyjechała na urlop i poprosiła Kamę o zajmowanie się jej kotem - rasowym kotem rosyjskim niebieskim, czyli Teośką, grubą Teośką. Ostatniego dnia dziewczyny tak się spieszyły na boisko, że zapomniały zamknąć balkon. Teosia zniknęła w tajemniczych okolicznościach. Dziewczyny rozpoczynają prywatne dochodzenie, a z pomocą spieszą im chłopcy. Podejrzenia padają na brodacza. Sprawa się komplikuje, gdy Kama dostaje SMS-a z nieznanego numeru o dziwnej treści: Punktualnie o 12.00. Hasło ,,Teosia". Nie spóźnijcie się. budynek na rogu ulicy, gdzie wiedza ma postać książek. (s. 42) Od tej pory młodzi detektywi muszą ruszyć swoje szare komórki i samych siebie. Czas na rozwiązanie zagadki jest ograniczony, a kotka musi się znaleźć do wieczora. Jednak rozwiązanie tej łamigłówki i następnych wcale nie jest takie proste, jakby się wydawało. Chudy najbardziej rozsądny i opanowany często cytuje słowa swej mamy: Jak mawia moja mama, trzeba krok po kroku rozwiązywać zadanie. I na spokojnie, bez zbędnych emocji. (s. 59) Czwórka bohaterów podąża tropem zagadek w poszukiwaniu prawdy i miejsca pobytu Teośki. Do rozwiązania zagadek potrzebna jest im wiedza o historii Olsztyna i jego zabytkach, dlatego młodzi detektywi korzystają z książek i internetu oraz pomocy odpowiednich ludzi, a przy okazji poznają topografię miasta. Trop prowadzi ich na piękną olsztyńską starówkę i do zabytków tam się znajdujących. Pruska Baba także pojawia się w akcji, choć bardziej służy jako talizman na szczęście. Akcja trwa jeden dzień. Wydarzenia toczą się bardzo szybko i obfitują w zaskakujące zwroty. Nie ma czasu na odpoczynek czy zjedzenie, bo porywacz wyznaczył godzinę na dojście do kolejnego miejsca z zostawioną kopertą. Zakończenie jest nie tyle zaskakujące, co bardziej skomplikowane, niż się na początku wydawało. Narratorką jest 11-letnia Kama, która barwnie opowiada o akcji ,,Gruba Teosia". To ona już na wewnętrznym skrzydełku okładki zwraca się do młodego czytelnika i w liście prosi go o pomoc w poszukiwaniu kotki, zaprasza go do Olsztyna. Zaprasza go do udziału w śledztwie. Wypowiedzi Kamy są żywe, ekspresyjne, czasami nieco chaotyczne przez dygresje z jej życia i zwroty do czytelników. Nie brakuje drobnych sprzeczek charakterystycznych dla dzieci w tym wieku. Słownictwo typowe dla młodzieży, ale już nie dla dorosłych, na co zwraca uwagę sama bohaterka. A i ona sama jest intrygującą postacią. Właśnie przeprowadza eksperyment naukowy mówienia do dorosłych po imieniu, ma zdolności przywódcze. Jest zagorzałą kibicką, nawet na co dzień chodzi w koszulce w barwach narodowych i z herbem Polski, a ,,Polska, biało-czerwoni" może śpiewać na okrągło. Zuza wiernie jej towarzyszy i wspiera ja. Krzysiek jest opanowany i studzi emocje. Święty nieco bojaźliwy ciągle chce dzwonić na policję lub do rodziców, ale myśli logicznie i ma dobre pomysły. Ukłon należy się w stronę autorki i pomysłu na fabułę. Pani Beata połączyła przygodę z poszukiwaniami, zagadki z tajemnicami, wiedzę o historii Olsztyna z zabytkami i legendą, świat dzieci ze światem dorosłych, którzy mówią jednym głosem, obowiązkowość z odpowiedzialnością, umiejętność poszukiwania informacji z logicznym myśleniem, questing z podchodami. A przy tym twórcy pomnika Mikołaja Kopernika wytknęła błąd! Do tego przepiękne ilustracje i kolaże Artura Nowickiego, który w ciekawy sposób połączył zdjęcia różnych miejsc Olsztyna z rysunkami. Nawet nowy zielony tramwaj się załapał! Książka jest przepięknie wydana. Barwna okładka przyciąga wzrok swoim nietypowym wyglądem. Część tytułu stanowią powycinane litery, a to zawsze kojarzy się z tajemnicą. Wewnętrzna strona okładki to mapa starówki olsztyńskiej z pozaznaczanymi zabytkami i legendą, aby czytelnicy nieznający tego miasta mogli się po nim poruszać wraz z bohaterami. Do tego bardzo dobrej jakości papier, wyraźna czcionka i mnóstwo ilustracji powoduje, że książka sama się czyta. A przeczytać powinni ją także dorośli, którzy są rodzicami, żeby wiedzieli, jak mądrze wychowywać pociechy. ,,Tajemnica zaginionej kotki" to detektywistyczna przygoda z dawką wiedzy o Mikołaju Koperniku i historii Olsztyna podaną w przystępnej formie, ukazująca, jak można ciekawie spędzić wakacyjny czas z dala od fejsa i gier komputerowych oraz nieco przyjaźniej spojrzeć na rodziców. Zabawa i nauka w jednym. Polecam i małym, i dużym!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)