Tajemnice Tumskiej Góry

Przygoda, tajemnica, niebezpieczeństwo. Lubicie to w książkach?

Duch Ślepca nawiedza Andrzeja podczas porannego biegania. Mężczyzna miał szczęście, bo przeżył. Inni, którzy go spotkali  zmarli. Czego chce od niego Ślepiec i jaki to ma związek z pobliskim klasztorem?

Dawno się tak dobrze nie bawiłam podczas lektury książki. Szybko się wkręciłam w tą historię i całkowicie w niej przepadłam. Jest ona fantastycznym połączeniem Pana Samochodzika oraz Indiany Jonesa.

Przerażający duch, pokryta gęstym kurzem wielu stuleci tajemnica, ukryte przejścia, mroczne podziemne korytarze, pradawny skarb. Andrzej i jego ekipa nie zdają sobie sprawy z czyhających na nich niebezpieczeństw. Śmierć niosą nie tylko pułapki ukryte w lochach, ale też wrogowie skryci pod płaszczykiem przyjaźni.

„Tajemnice Tumskiej Góry” pędzą niczym górski strumień po roztopach. Zaskakują, oszałamiają i wciągają w swej mętne wiry.  Kim jest Ślepiec? Co ukryte jest w lochach klasztoru? Nie zaśniemy dopóki nie odkryjemy wszystkich odpowiedzi.

Książka kierowana jest do nastolatków (10+). Jest jednak tak świetnie i na poważnie napisana, że starszy czytelnik też będzie miał mnóstw frajdy.

Na koniec jeszcze parę słów o wspaniałej szacie graficznej tej książki: twarda okładka, cudowna faktura papieru, przyciągające wzrok ilustracje.  To się musi podobać.

"- A czego szukamy?
- Przeszłości, ale i naszej przyszłości. Jeśli nie rozgryziemy wszystkich zagadek, to zginiemy, bo poznanie przeszłości jest kluczem do naszej przyszłości i do naszej wolności."
Lubicie przygodówki? A jeśli mają elementy nadprzyrodzone? A do tego historyczne smaczki?
Jeśli odpowiedź brzmi TAK na powyższe pytania to ta książka będzie dobrym wyborem. 
Andrzej Kulicki jest architektem, który wraz ze swoją żoną mieszka w Płocku. Pewnego dnia podczas porannego joggingu natyka się na tajemniczego bezdomnego ślepca, któremu chce pomóc. Zostawia mu kurtkę, żeby ten nie marzł, a sam wyrusza po pomoc. Kiedy natyka się nieopodal na patrol policji, mysli, że teraz to już z górki, ale kiedy wspólnie wracają na miejsce okazuje się, że starzec zniknął, a policjanci mają Andrzeja za wariata. A to dopiero poczatek kłopotów :) Wkrótce okazuje się, że kabała w jaką wdepnął jest znacznie większa niż komukolwiek mogło się wydawać. Już wkrótce Andrzej będzie przemierzał korytarze pozakonnego kompleksu, którego przebudową miał się zajmować, ale zamiast robić pomiary, będzie szukał tajnych przejść i ukrytych mechanizmów. A wszystko będzie musiało się odbywać w największej tajemnicy, bo ktoś zdaje się na mężczyznę polować...
Książka klimatem bardzo przypomina przygody Indiany Jonesa czy Skarb Narodów, tyle że akcja osadzona jest w Polsce. Ale wszystko jest na miejscu, mamy historyczne artefakty, tajemnice z przeszłości, mroczne korytarze w podziemiach starego kompleksu pozakonnego, i mamy tajemniczego ślepca, za którym trup ściele się gęsto. Akcja jest bardzo dynamiczna, dzieje się sporo i dość długo nie wiadomo kto stoi po czyjej stronie, a kto tu właściwie zwariował :) 
Jest tylko jeden problem jaki mam z tą książką.... Nie do końca rozumiem dlaczego ona jest sklasyfikowana jako literatura dziecięca? Bohaterowie są tutaj dorośli, ich przygody też są takie dość dramatyczne... Za to jest bardzo ładnie wydana! Ilustracje Katarzyny Wójcik są bardzo klimatyczne i świetnie się wpasowują w klimat tej książki. Bardzo lubię takie przygodówki w starym stylu.
Współpraca recenzencka z Wydawnictwem Skarpa Warszawska.