TAMTEN DZIEŃ

**PATRONAT MEDIALNY**
Dziś przychodzę do Was z opinią o kolejnej niezwykłej historii, która trafiła ostatnio pod moje patronackie skrzydła.
"Tamten dzień" to wstrząsająca, niezwykle poruszająca i bardzo autentyczna opowieść o życiu, które może przytrafić się każdemu z nas, o rodzinie i jej bolesnych tajemnicach, przyjaźni, która czasami zawodzi, choć "przyjaciel" twierdzi, że wybierał mniejsze zło. Jest to opowieść o stracie, radzeniu sobie z żałobą, i towarzyszącej jej wątpliwościami. Jest to opowieść o zaufaniu i potrzebie
Jest to także historia o poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi, godzeniu się z losem i próbie okiełznania i zrozumienia przeszłości.
Przypominająca o tym, że żeby iść do przodu i otworzyć kolejne drzwi, trzeba zamknąć te, przez które już przeszliśmy, żeby nigdy się nie poddawać i zawsze ufać swojemu wewnętrznemu głosowi.
Autorka z olbrzymią empatią i wielkim wyczuciem opisuje emocje i wątpliwości, które towarzyszą codzienności po odejściu kogoś bliskiego, gdzie okazuje się, że to, co wydawało się nam mocne, stałe i niezniszczalne, było tylko ułudą, było życiem przepełnionym tajemnicą i niewiedzą o tym, co działo się wokół bliskiej i ukochanej osoby.

W "Tamtym dniu" poruszonych jest kilka trudnych tematów. Przede wszystkim jest to żałoba, ale to nie wszystko. Przewija się tu też temat trudnych decyzji i wyborów oraz relacji z małymi dziećmi i innymi członkami rodziny. Pojawia się złość i rezygnacja, olbrzymia niechęć do własnego życia i strach przed przyszłością, która maluje się tylko w czarnych barwach- mimo to bohaterowie z wielką determinacją dążą do celu mimo przeciwności losu, wyciągają wnioski z porażek i nie poddają się.
I choć to wszystko to trudne tematy, to pani Małgosia tak nimi operuje, że nas nie przytłaczają, nie sprawiają, że książka staje się ciężka w odbiorze, choć momentami jest naprawdę ciężko uporać się z zalewem emocji i współczucia, jest wręcz przeciwnie, dzięki nim ta historia staje się niezwykle autentyczna i poruszająca, dając przy tym sporo tematów do przemyśleń i refleksji. Docenienia swojego życia, partnera, rodziny. Wzrusza ta historia bardzo, ale i podnosi na duchu, napawa serce nadzieją.

Autorka fantastycznie wykreowała swoich bohaterów, obdarzyła ich zwykłymi, codziennymi problemami, szczerymi i prawdziwymi emocjami, dzięki temu łatwiej jest ich zrozumieć, "wejść" w ich buty i zrozumieć motywy, które nimi kierują, kibicować im i trzymać kciuki za nich, zwyczajnie polubić i odnieść wrażenie, że są nam bliscy. Są oni genialnie ukształtowani i poprowadzeni. Nikt tu nie jest zbędny, każdy wiele wnosi do tej historii. Każdy udowadnia, jak ważne jest wsparcie w trakcie żałoby, ale podkreśla także to, że nie można w tym trudnym czasie zapomnieć także o sobie, o swoim życiu, o swoich marzeniach- można je odłożyć na "chwilę", ale nigdy, przenigdy nie można ich porzucać na zawsze.

Jestem dumna z tego, że mogę patronować tej historii. Ostatnio mam niebywałe szczęście do cudownych historii, a "Tamten dzień" jest naprawdę wyjątkowa, choć momentami bardzo trudna i bolesna.
Bardzo mi się podoba zakończenie, dające nadzieję na lepsze jutro i podkreślająca, że po każdej burzy dla każdego wyjdzie słońce.
Świetnym pomysłem był ukłon w stronę swoich poprzednich książek. Poza "Pamiętnikami Matyld"mam jeszcze sporo do nadrobienia <3

Czy polecam?
Zdecydowanie tak to historia, która skradła moje serce od pierwszej strony, i tego życzę także Wam...

Gosia jest szczęśliwa i ma do przekazania mężowi dobrą wiadomość. Być może nareszcie będzie mogła zacząć pracę i dołoży się do nadwyrężonego budżetu domowego. Ma zamiar go o tym poinformować w drodze na przedświąteczne zakupy. Marek snuje się niczym duch, jego myśli biegną w jedną stronę. Bez niego rodzinie będzie lepiej, zwłaszcza teraz gdy jest komuś winny mnóstwo pieniędzy. Planuje zakończyć swoje życie jak najszybciej, a droga na zakupy wydaje się być idealna...tylko, że nie pojedzie tam sam...

Lubię powieści autorki, są życiowe, słodko gorzkie, chociaż przeważa ta gorzka strona. 

Jedna chwila, jedna decyzja podjęta tu i teraz, jedna myśl może zmienić życie innych albo nawet je zakończyć. W powieści na pierwszy plan wysuwa się motyw samo#ójstwa i depresji. 

Czy śmier# jest jedynym wyjściem z poważnych problemów? 

Czy nie lepiej porozmawiać, nawet jest nie byłaby to łatwa rozmowa...

Czy warto pielęgnować w sobie nienawiść? 

Jak bardzo zatruwa ona serce i myśli człowieka pozostawiając go w poczuciu beznadziei...

Czy na codzień dostrzegamy,że mamy być za co wdzięczni? 

A może widzimy tylko te złe strony życia...

Autorka wplotła w książkę bohaterów poprzednich swoich powieści i przyznam,że bardzo miło było wrócić do Wiosenki. Dobrze kiedy w naszym życiu mamy na kogo liczyć, kto dużo poświęci aby nam pomóc.

Dobra, skrywająca wiele trudnych emocji lektura, którą polecam.