Tappi. Tarapaty Tappiego w Magicznym Ogrodzie

Jeśli Wasze dzieci znają już sympatycznego wikinga z Szepczącego Lasu, to "Tarapaty Tappiego w magicznym ogrodzie" będzie dla nich jak powrót do starego, dobrego przyjaciela, tyle że tym razem przygoda przenosi bohaterów do miejsca, w którym lato trwa bez końca. Brzmi jak raj? Autor sprytnie pokazuje, że nawet najpiękniejsza kraina może mieć swoje problemy, gdy zabraknie w niej równowagi. Jesień nie nadchodzi, w ogrodzie panuje chaos, a jego mieszkańcy potrzebują pomocy bardziej, niż sami chcą przyznać.
Największą siłą tej książki są relacje między bohaterami. Tappi, jak zwykle, jest uosobieniem dobroci i odwagi, ale nie działa sam, to właśnie współpraca, zaufanie i życzliwość pozwalają rozwiązać zagadkę Magicznego Ogrodu. Pojawiające się postacie od zrzędliwego skrzata po uroczego pajączka, wnoszą do historii humor i ciepło, a jednocześnie pokazują dzieciom, że każdy może mieć swoje powody, by zachowywać się w określony sposób.

Fabuła ma tempo idealne dla młodszych czytelników: dużo się dzieje, ale bez nadmiernego napięcia. To raczej przygoda z nutą tajemnicy niż historia, która ma przestraszyć czy przytłoczyć. Dzięki temu książka świetnie sprawdza się jako wieczorna lektura, rozbudza wyobraźnię, ale jednocześnie zostawia dziecko z poczuciem bezpieczeństwa i dobrym humorem.

Warto też zwrócić uwagę na przesłanie. Opowieść w naturalny sposób mówi o pomaganiu innym, odpowiedzialności za wspólne dobro i o tym, że czasem trzeba zajrzeć głębiej, by zrozumieć prawdziwą przyczynę problemu. Nie jest to jednak nachalne moralizowanie, wartości „przemycane” są między przygodami i żartami. To ciepła, pogodna historia, która najbardziej trafi do dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, zwłaszcza tych lubiących fantastyczne światy i sympatycznych bohaterów. Dorośli mogą niekiedy odczuć, że opowieść jest bardzo prosta, ale uśmiech młodego słuchacza podczas czytania szybko przypomina, dla kogo ta książka powstała. Idealna na wspólne czytanie, szczególnie wtedy, gdy za oknem robi się coraz bardziej zimno, a w domu przyda się odrobina magicznego lata. 🌿

Wraz z  Tappim i Chichotkiem trafiamy do miejsca, w którym panuje... wieczne lato. Brzmi jak marzenie? Tylko pozornie. Bo kiedy w Szepczącym Lesie jesień nie chce nadejść, a w magicznym ogrodzie szerzy się bałagan, szybko okazuje się, że natura potrzebuje równowagi. I właśnie o tej równowadze - w przyrodzie i w emocjach - jest ta opowieść.

Ważnym wątkiem i postacią jest Pani Ogrodziejka, którą poznajemy jako niezbyt sympatyczną, a nawet opryskliwą gospodynię czarodziejskiego ogrodu. Przede wszystkim jednak jest ona trochę zagubiona w swojej roli, popełnia błędy, ale dzięki wsparciu innych może zrozumieć, że nawet najpiękniejsze lato nie powinno trwać wiecznie. 

Obok niej pojawia się zrzędliwy skrzat-złośnik, troskliwy doktor Maroszek, psotne sroki, urocze stworzonka ogrodu, a także trzej kuzyni-trolle: Ciapugroch, Kapuch oraz Gburek. Każdy z nich wnosi do historii humor i charakter, a ich sprzeczki i temperamenty dodają opowieści lekkości. Tappi - jak zawsze - jest serdeczny, cierpliwy i gotowy pomagać. To bohater, którego naprawdę lubię pokazywać dzieciom. Uczy, że warto mieć czas dla innych, że współpraca jest ważniejsza niż obrażanie się, a życzliwość potrafi rozbroić nawet największego złośnika. Mimo drobnych kolokwializmów język jest przystępny i naturalny, a całość bardzo ciepła i ,,rodzinna".

Nowe wydanie cieszy oko - kolory są intensywne, Tappi ma odświeżony wizerunek, a na początku książki znajdziemy kolorowankę, która pozwala dzieciom wejść w ten świat jeszcze głębiej. To drobiazg, ale naprawdę buduje klimat. Moje dzieci ją uwielbiają, a ja doceniam to, że pod warstwą przygody kryje się mądra opowieść o cykliczności natury, odpowiedzialności i przyjaźni.