The Bodyguard

,,The Bodyguard" to trzecia odsłona serii o ,,Braciach McKinley" autorstwa Joanny Chwistek. Dwa pierwsze tomy czytałam stosunkowo niedawno i oceniłam je pozytywnie, więc postanowiłam pójść za ciosem i dokończyć serię jeszcze w tym miesiącu. Czy historia najmłodszego z braci również przypadła mi do gustu? Już spieszę z wyjaśnieniem.

Głównymi bohaterami tej odsłony są Keira Fitzpatrick i Nate McKinley. On w przeciwieństwie do swoich starszych braci nie podążył utartą przez ojca ścieżką kariery i nie zajął miejsca w ich rodzinnej firmie. Najpierw wstąpił do wojska, a potem założył własną działalność ochroniarską. Natomiast ona to celebrytka, której kariera prężnie rozwija się przy pomocy mediów społecznościowych. Jednak to, co dziewczyna pokazuje w internecie to tylko ułamek jej życia. Czy tych dwoje ma szansę na wspólną przyszłość?

Jedno jest pewne -- kiedy Keira wpada w tarapaty, Nate nie waha się ani chwili, by ruszyć jej na ratunek. Przyjmuje ją również pod swój dach, by w spokoju mogła dojść do siebie po tym, czego doświadczyła. Czy pobyt pod jednym adresem sprawi, że staną się dla siebie kimś więcej? Po odpowiedź na to pytanie odsyłam was do lektury.

,,The Bodyguard" to w mojej ocenie najlepszy tom tej trylogii. Wszystkie były dobre, ale ten podobał mi się najbardziej -- głównie dlatego, że tym razem autorka w świetny sposób pokazała, że nie warto oceniać drugiego człowieka po pozorach i przez pryzmat tego, co pokazuje w mediach społecznościowych, ponieważ jest to tylko ułamek tego, co ma do zaoferowania. Prawdziwe oblicze Keiry było bowiem głęboko ukryte i tylko nieliczni mieli okazję poznać jej prawdziwe ja.

Bardzo podobała mi się również przemiana Nate'a, który w pierwszym tomie przedstawiony był jako imprezowicz i bawidamek. Oczywiście bez wątpienia na zmianę jego zachowania i życiowych priorytetów miał wpływ jego pobyt w wojsku, jednak takie oblicze tej postaci podobało mi się zdecydowanie bardziej.

Myślę, że na uwagę zasługuje również to, jak autorka przedstawiła kwestię posiadania dzieci. I to nie tylko w tym tomie, ale również w dwóch poprzednich -- zwracając uwagę na to, że jest to bardzo drażliwy temat, który powinien być traktowany z należytym szacunkiem. To, że ktoś chce, nie chce lub po prostu nie może mieć dzieci, nie powinno być tematem dyskusji całych rodzin, znajomych i jeszcze dodatkowo osób trzecich, a sprawą pomiędzy dwójką partnerów. I właśnie to świetnie ukazuje ta seria.

Szkoda, że to już koniec przygody z braćmi McKiney, ale mam nadzieję, że autorka stworzy jeszcze nie jedną serię wartą zapamiętania.