Wiatr zmian

Okres międzywojenny to czas niepokojów społecznych, poniżania i budzącej się eskalacji prze*mocy wobec Polaków, którzy mają coraz mniej praw. Wielkopolska, Poznań to tutaj mieszka Joanna, młoda kobieta, która doświadczyła bolesnej przeszłości w małżeństwie co zaważyło na jej dalszym życiu. Teraz ma nadzieję na powrót ukochanego mężczyzny, który został skazany za mor*derstwo. Kobieta z całego serca wierzy w jego niewinność.

W Trzcielu powoli następują zmiany, w domu Wieczorków zamieszkała Barbara z dziećmi. Z tego powodu nastoletnia Nela nie czuje się dobrze w domu rodzinnym. Często odwiedza starszą siostrę Weronikę, która po śmierci teścia zarządza gospodarstwem. Jej mąż od powrotu z wojny nadal nie wypowiedział ani jednego słowa...

Bardzo przejmująca, emocjonalna powieść, jest to kontynuacja losów rodziny, która próbuje przetrwać ciężkie czasy, a niestety nie jest to łatwe. Trwa konflikt narodowościowy pomiędzy Niemcami, którzy uważają, że wszystko im się należy, a Polakami walczącymi o swoje korzenie, utrzymanie jezyka i ojczystej ziemi. Spór ten coraz bardziej wpływa na mieszkańców, nawet dzieci są świadome nierównego traktowania.

Powieść osadzona w ważnych, historycznych czasach, skupia się na relacjach rodzinnych i międzyludzkich, uczuciach i niełatwej codzienności. Fabuła ukazuje ówczesną rzeczywistość, zwyczaje, namiastkę normalności. Trudne czasy, niesprawiedliwość, ale również konspiracyjna walka w duchu patriotyzmu wypełniają kolejne dni. Zdarzyły się w książce momenty zbyt drastyczne, chociaż pewnie dla niektórych to nic takiego, jednak osobiście je pominęłam. Książka ciekawa, poruszająca, skłaniająca do refleksji. Ludzkie losy, emocje, prawda o życiu w czasie pokoju, a jednak niepewności. Historia obyczajowa o kobietach, ich marzeniach, lękach, trudnych wyborach, ale przede wszystkim o sile, która nigdy nie słabnie. Polecam, czytajcie

“Ten, kto urządził nasz świat, w jednym na pewno miał rację: lepiej nie wiedzieć, co nas czeka”.

Poruszająca, piękna i pełna emocji powieść historyczno-obyczajowa, w której wielkie wydarzenia dziejowe splatają się z codziennością zwykłych ludzi. „Wiatr zmian” to trzeci tom cyklu „Pomiędzy”, w którym autorka ponownie przenosi nas do międzywojennego Trzciela. Miejsca, gdzie różnice narodowościowe, polityczne i społeczne coraz mocniej odciskają swoje piętno na życiu mieszkańców, a nadciągające zmiany budzą niepokój o przyszłość. Nela, Weronika i Joanna - każda z nich niesie własny bagaż doświadczeń, marzeń i rozczarowań. To kobiety próbujące odnaleźć siebie w rzeczywistości, która rzadko pozwalała im decydować o własnym losie. Muszą mierzyć się z oczekiwaniami otoczenia, rodzinnymi zobowiązaniami oraz światem pełnym uprzedzeń, a mimo to nie przestają walczyć o prawo do szczęścia i życia na własnych zasadach.

Najmłodsza z nich, Nela, zmaga się z rozdarciem między poczuciem obowiązku wobec ojca a coraz silniejszym pragnieniem opuszczenia rodzinnego miasta i poznania świata. Weronika po śmierci teścia przejmuje prowadzenie dużego gospodarstwa. Przytłoczona ogromem obowiązków i niechęcią niemieckiej części rodziny, każdego dnia toczy cichą walkę o zachowanie tego, co udało się zbudować. Tymczasem Joanna w Poznaniu próbuje zagłuszyć tęsknotę za Stanisławem, angażując się coraz głębiej w działalność polskiego wywiadu.

Trzciel na kartach powieści ożywa, mieszają się języki, przenikają kultury, a atmosfera pogranicza z każdą stroną staje się coraz bardziej gęsta i niepokojąca. Akcja rozpoczyna się w 1925 roku i, obok Trzciela, prowadzi również do Poznania oraz Berlina, dzięki czemu historia nabiera jeszcze szerszej perspektywy. Autorka pisze z lekkością, subtelnością i wrażliwością. Jej piękna, dopracowana polszczyzna sprawia, że przez historię się płynie. Atutem książki są postacie. Wiarygodne, pełne wewnętrznych sprzeczności i bardzo ludzkie, budzą sympatię i emocje. Łatwo się z nimi zżyć, przeżywać ich radości, lęki i rozczarowania.
Wyraźnie wybrzmiewają tematy, które mimo upływu lat pozostają zaskakująco aktualne. To opowieść o miejscu kobiet w społeczeństwie, wykluczeniu, nietolerancji i lęku przed innością. Coraz mocniej daje o sobie znać rodzący się nazizm, a nad bohaterami zaczynają gromadzić się ciemne chmury zwiastujące wydarzenia, które już wkrótce nieodwracalnie odmienią ich świat.

„Wiatr zmian” to poruszająca historia o miłości, odwadze, nadziei i codziennym życiu w czasach, gdy nad Europą zbierały się burzowe chmury. To także opowieść o kobietach, które mimo przeciwności losu próbują zawalczyć o siebie, swoich bliskich i własne marzenia. Z całego serca polecam nie tylko ten tom, ale całą serię. To saga, która pozostaje w pamięci na długo!Tatiasza i jej książki :) 

,,Wiatr zmian" to udane zwieńczenie dotychczasowych wątków serii ,,Pomiędzy" Zofii Mąkosy. Autorka po raz kolejny udowadnia, że potrafi połączyć historię z poruszającą opowieścią o ludzkich emocjach. Akcja rozgrywa się w 1925 roku, kiedy napięcia narodowościowe na pograniczu polsko-niemieckim stają się coraz bardziej odczuwalne, a bohaterki muszą mierzyć się nie tylko z własnymi problemami, ale także z niepewną sytuacją polityczną.

Największą siłą powieści są jej bohaterki. Nela dojrzewa i szuka własnej drogi, Weronika walczy o utrzymanie gospodarstwa mimo przeciwności losu, a Joanna angażuje się w działalność wywiadowczą, co dodaje fabule dynamiki i nuty sensacji. Każda z nich jest wiarygodna, a ich historie angażują emocjonalnie.

Na uwagę zasługuje także tło historyczne. Mąkosa nie przytłacza faktami, lecz umiejętnie wplata je w codzienność bohaterów. Dzięki temu czytelnik może lepiej zrozumieć realia życia na zachodnich ziemiach Polski w okresie międzywojennym. To właśnie połączenie historii z obyczajową narracją sprawia, że książkę czyta się z dużym zainteresowaniem.

,,Wiatr zmian" to powieść pełna emocji, rodzinnych dramatów, trudnych wyborów i nadziei na lepszą przyszłość. Miłośnicy literatury historyczno-obyczajowej z pewnością nie będą rozczarowani. To książka, która skłania do refleksji nad siłą kobiet i wpływem wielkiej historii na losy zwykłych ludzi.

Trzy kobiety, które bardzo różni doświadczenie. Każda z nich jest w innym miejscu w życiu. Najmłodsza, Nela chciałby mieć ojca tylko dla siebie, w ogóle chciałaby by było jak kiedyś, po co im jakaś Bocianowa z dziećmi? Weronika, młoda żona, jedyna osoba, która jest w stanie udźwignąć zarządzanie wielkim gospodarstwem, tęskni. Za dawną miłością, za bliskością i za rozmową. Bo jej mąż nadal nie wypowiedział ani słowa. Joanna, też tęskni, za niesłusznie oskarżonym ukochanym aby, nie tyle zapomnieć co czymś zająć głowę oddaje się służbie w polskim wywiadzie. Jednak cały czas ciągnie się za nią krótkie, ale bardzo nieudane małżeństwo. 

Codzienność płynie szybko z dnia na dzień. Bohaterki nie są w stanie zauważyć jak powoli świat staje u progu czegoś strasznego. 

Ta część jest najbardziej "pomiędzy". Cały czas mamy oczekiwania na coś ale to coś nie nadchodzi. Życie toczy się swoim rytmem. Pojawiają się coraz to nowsze problemy, rozterki, wybory, które mają zaważyć nie tylko na życiu bohaterek ale i osób wokół nich. 

Wiem jak to zabrzmi. Jednak. Jedna ze scen w powieści obudziła we mnie wspomnienia. Nie straszne, nie miłe ale takie...normalne, nostalgiczne. Może się zdziwicie ale jest to fragment ze świniobicia. Na początku obecnego wieku, w moim domu wyglądało ono bardzo podobnie. 

Co do fabuły. Jakaś tam akcja jest, tyle,że do większej połowy książki nic się za bardzo nie dzieje, ale może właśnie o to chodziło. O tę zwyczajność dnia codziennego? 

Dopiero potem pojawiają się ciekawe zwroty akcji i coś tam zaczyna się kluć. Nastroje społeczeństwa powoli ale konsekwentnie się zmieniają. Na scenę polityczną wkraczają nowe postaci, które na zawsze zmienią świat. Czekam na ciąg dalszy i pomimo iż ta część, w moim odczuciu, jest taka sobie ze względu na fabułę, to na pewno jest potrzebna aby odpowiednio wczuć się w klimat tamtych czasów i tego co nadchodzi. Polecam.