Wilcze rządy. Część I. Początek

Recenzja

„Wilcze Rządy. Początek”

Autor: Milena Gniado
Wydawnictwo: Novae Res

"Las. Ciemność. Gwiazdy rozswietlające niebo. Miały dziwny
kolor. Czerwony. Jakby były skąpane we krwi. Basti patrzył na swoje ludzkie dłonie. Były umazane posoką, która wręcz z nich skapywała. Między palcami coś mu mignęło. Spojrzał
wdół. Znajdował się na stercie ludzkich ciał. Na dole widział
upiory, duchy..."

„Wilcze Rządy. Początek” to książka, która nie prowadzi czytelnika za rękę, ona wciąga go w mrok i zostawia tam, zmuszając, by sam zmierzył się z tym, co niewygodne, brutalne i boleśnie prawdziwe.

Muszę przyznać, że mimo tej surowości i emocji, które momentami giną w chaosie walki, ta historia ma w sobie coś przyciągającego. Jest w niej pewna autentyczność i siła, która sprawia, że zostaje z czytelnikiem na dłużej.

Basti miał wszystko, rodzinę, dom i spokojne życie hodowcy. Był też wojownikiem, gotowym stanąć do walki, gdy nadciągało zagrożenie. A ono przyszło szybciej, niż ktokolwiek mógł się spodziewać, wraz z mrocznym bóstwem Cienia i krwawym atakiem na pobliską osadę.
Jedna bitwa zmienia wszystko. Ugryziony przez wilka Basti wraca do domu, by znaleźć tylko zgliszcza i ciała najbliższych. Syn znika bez śladu.
Z niczym do stracenia rusza w drogę, po zemstę, prawdę i odpowiedzi. Bo coś w nim się zmieniło… a to, co się budzi, nie jest już do końca ludzkie.

Już od pierwszych stron czuć, że to nie będzie opowieść łatwa. Świat wykreowany przez autorkę jest surowy, wyniszczony i pozbawiony złudzeń. Ludzkość straciła swoją pozycję, a przetrwanie stało się jedynym prawem. Nie ma tu miejsca na bohaterów w lśniących zbrojach ani na proste wybory, każdy krok ma swoją cenę, a granica między dobrem a złem zaciera się szybciej, niż chcielibyśmy przyznać.

W centrum tej historii stoi Basti, bohater daleki od ideału, a przez to tak niezwykle prawdziwy. Jego droga zaczyna się od tragedii, która niszczy wszystko, co znał. Strata, ból i gniew stają się jego napędem, ale to, co czyni tę postać naprawdę fascynującą, to jego przemiana. Nie jest ona ani spektakularna, ani romantyczna, to powolne, bolesne osuwanie się w coś dzikiego, nieokiełznanego.

I właśnie to robi największe wrażenie.
Basti nie walczy o świat, walczy o siebie. O resztki człowieczeństwa, które w nim jeszcze zostały. Jego motywacje nie są jednoznaczne, momentami wydają się chaotyczne, od żądzy zemsty po desperacką potrzebę odnalezienia syna. Ale w tym chaosie jest coś niezwykle autentycznego. Bo trauma rzadko jest uporządkowana.

Ciekawie było obserwować rozdziały z perspektywy Axsela – to, jak po tym, co go spotkało, powoli odnajduje siebie na nowo. Jego zamiłowanie do kowalstwa i ciężka praca stają się czymś więcej niż tylko zajęciem, są formą leczenia, sposobem na poukładanie myśli i odzyskanie wewnętrznego spokoju.

Narracyjnie książka również potrafi zaskoczyć. Początkowo wyraźny podział na perspektywy daje czytelnikowi poczucie kontroli nad historią, jednak z czasem ta struktura zaczyna się rozmywać. Dla jednych będzie to zabieg oddający chaos świata i emocji bohaterów, dla innych, element wymagający większego skupienia. Niezależnie od odbioru, jedno jest pewne: ta historia nie pozwala czytać jej obojętnie.

Ogromnym atutem powieści jest klimat. Gęsty, ciężki, momentami wręcz przytłaczający. Autorka nie ucieka od brutalności, zarówno tej fizycznej, jak i emocjonalnej. Sceny walk są dynamiczne i surowe, ale to nie one stanowią sedno tej historii. Najważniejsze jest to, co dzieje się wewnątrz bohatera, jego rozdarcie, walka z instynktem, powolna utrata siebie.

A jednak… w tym całym mroku tli się coś jeszcze.

Miłość.
Nieoczywista, poraniona, ale wciąż obecna. To ona nadaje tej historii głębi i sprawia, że nie jest ona jedynie opowieścią o przemianie w bestię, ale o walce, by mimo wszystko nią nie zostać.

„Wilcze Rządy. Początek” to książka wymagająca. Nierówna momentami w konstrukcji, ale niezwykle silna emocjonalnie.

Jeśli szukasz opowieści mrocznej, intensywnej, pełnej wewnętrznych konfliktów i bohaterów, których nie da się jednoznacznie ocenić, ta książka jest dla Ciebie.

Bo to nie jest tylko historia o bestiach.
To historia o tym, jak łatwo samemu się jedną z nich stać.

Mimo wszechobecnego zła w tej historii wciąż tli się dobro kruche, ale uparte. To właśnie ono daje nadzieję w świecie pogrążonym w chaosie, gdzie bohaterowie muszą mierzyć się nie tylko z własnymi demonami, ale i z cieniami bóstwa, które zdają się nieustannie nad nimi unosić.