Włóczędzy Dharmy

Kolejna powieść drogi Jacka Kerouac'a, w której bohaterowie wybierają się w podróż nie tylko fizyczną, ale także metaforyczną czy wręcz metafizyczną. Wyprawa bohaterów (młodych poetów) wgłąb amerykańskich gór ma zaprowadzić ich do oświecenia. Zafascynowani wschodnią filozofią podążają zgodnie z jej zasadami poszukując swojego miejsca w świecie. Jak na powieść pisaną podczas panującej ery beatników zaskakująco mało jest w niej charakterystycznych elementów, takich jak: narkotyki, przemoc czy przekleństwa. Alkohol owszem zdarza się, ale w trakcie włóczęgi bohaterów w górach przestaje mieć on znaczenie. Uczestnicy wyprawy wolą skupić się na czymś ważnym i głębszym, jak na przykład odnalezienie Dharmy (prawdy). Czytając tę powieść równocześnie będąc w pracy czy w szkole ma się ochotę rzucić wszystko, spakować plecak i wyjechać na poszukiwania własnego siebie tak jak zrobili to bohaterowie.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

"Włóczędzy Dharmy" to moja druga książka Jacka Kerouaca, więc wiedziałam czego się spodziewać i w sumie wiele się nie pomyliłam w swoich przewidywaniach. Tutaj również mamy sporo czasu w drodze lub na spotkaniach z przedstawicielami Beat Generation, ale jest też trochę filozofii i duchowości, w rozumieniu autora.

Mimo braku ścisłej i porywającej fabuły, jest tu sporo do odczytania między wierszami. Mamy tu dość duży wgląd w rzeczywistość bitników, którzy krytykują materializm i działają na przekór ogólnie przyjętym normom. Manifestują wolność, dzikość i poszukują głębi w życiu, w tym przypadku inspirując się buddyzmem, zen oraz taoizmem. Czują się oświeceni, lecz wcale nie czerpią z samej istoty tych duchowych praktyk, często traktując je bardzo powierzchownie. Bywają bardzo często zagubieni, jedni próbują coś z tym zrobić, inni nie. To wewnętrzne zagubieniu towarzyszy głównemu bohaterowi od początku do końca, choć nieco oszukuje siebie i innych, że jest inaczej.

Widać w tej książce wiele sprzeczności i niekonsekwencji, a ruch bitników niezmiennie mnie fascynuje, gdyż w pewnych aspektach się z nimi mogę utożsamiać, w innych jednak zupełnie nie.

Na uwagę z pewnością zasługują fragmety wschodniej poezji oraz malownicze opisy przyrody. Obcowanie z górami, potęgą natury, szukanie w wędrowce samego siebie, to wszystko hipnotyzuje czytelnika i skłania do pewnych przemyśleń.

Co ciekawe, w tej książce Kerouac również umieszcza jako głównego bohatera swoje alter ego, pojawia się też alter ego Gary'ego Snydera i mam wrażenie, jakby obaj zamienili się rolami na przestrzeni tej książki a "W drodze".

Nie jest to lektura łatwa, ale moim zdaniem warta poznania, szczególnie jeśli ktoś lubi czytać między wierszami lub chce bliżej poznać ruch Beat Generation. "Włóczędzy Dharmy", choć sami może gubią gdzieś istotę poszukiwanej przez siebie prawdy, to są książką momentami fascynującą, skłaniającą do przemyśleń, a przede wszystkim na wskroś amerykańską.

 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Beat Generation - pokolenie młodych buntowników, zafascynowanych duchowością. Książki z tego okresu to prawdziwy manifest przeciwko materializmowi i ograniczeniom społecznym. Ruch przyczynił się do powstania kontrkultury lat 60. i rozpowszechnienia wolności artystycznej. Jack Kerouac to jeden z najważniejszych przedstawicieli tego pokolenia. Jego książka "Włóczędzy Dharmy" jest opartą na jego przeżyciach, doświadczeniach i spostrzeżeniach podróż w głąb buddyjskiej fascynacji. Młodzi amerykanie za cel stawiają sobie odnalezienie Dharmy, czyli Prawdy. Historia pełna górskich wędrówek i alkoholowych eskapad. Wszystko po to, żeby spojrzeć na buddyzm z zupełnie innej strony.   Jako osoba zafascynowana poznawaniem nowych wierzeń, byłam bardzo ciekawa tego, co zastanę w treści tej pięknie wydanej książki. Spodziewałam się ogromnej głębi, pełnej buddyjskich przesłań, które ogarniają bohaterów podczas wędrówek w głąb siebie. Niestety rzeczywistość okazała się zupełnie inna. Jack Kerouac niesamowicie spłycił podejście do wspaniałej buddyjskiej tradycji. Spodziewałam się medytacyjnych podróży w sam środek ludzkiej duszy, a dostałam jedynie wędrówki po Ameryce. Choć były one pełne opisów malowniczej przyrody, to długość akapitów była naprawdę męcząca i przyprawiała mnie o zawrót głowy.    Zdecydowanie na plus pozostaje ogromna ilość poezji z tamtych czasów i wplątywanie jej w fabułę. Znalazłam w treści kilka interesujących mądrości, które pozostaną ze mną na dłużej, więc nie uważam czasu spędzonego nad książką za zupełnie stracony. Pomimo mało wciągającej fabuły, można z niej czytać między wierszami i zawsze znajdzie się jakieś wartości dla siebie. Szanuje, że autor postanowił przelać na papier swoje przekonania oraz przyczynił się do rozpowszechnienia myśli buddyjskiej.   Na pochwałę zasługuje także piękne wydanie w solidnej twardej oprawie. Na końcu znajduje się słowniczek buddyjskich terminów, dzięki czemu książka zyskuje wartość edukacyjną.    Myślę, że mimo wszystko warto, a historia znajdzie na pewno wielu sympatyków. Mam wrażenie, że moje rozczarowanie to efekt zbyt wysokich oczekiwań ze względu na tematykę.    Dziękuje wydawnictwu za pokazanie mi tego świata z tamtych lat i zainteresowanie nowym tematem.   [współpraca barterowa] 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Chcę przeczytać jak najszybciej

(Kliknij aby rozwinąć opinię)