Ta wojna rozgrywa się na oczach świata. Ale świat woli nie patrzeć.
Po terrorystycznym ataku Hamasu na Izrael 7 października 2023 roku rozpoczęła się najkrwawsza odsłona konfliktu bliskowschodniego. Granica między obroną a odwetem szybko się zatarła. Oficjalnym celem Izraela było wyeliminowanie terrorystów, skończyło się na zrównaniu Gazy z ziemią. W miarę jak narastały bombardowania, położone niedaleko granicy wzgórze Kobi stało się symbolem nieludzkiej obojętności. Znajduje się tam punkt widokowy, z którego Izraelczycy oglądają dymiące ruiny miasta. Tak jakby dramat Palestyńczyków był jedynie widowiskiem.
Karolina Wójcicka, dziennikarka ,,Dziennika Gazety Prawnej" i współautorka podcastu ,,Bliski Świat", od lat zajmuje się wzajemnymi relacjami Izraela i Palestyny. W tej reporterskiej książce przygląda się Izraelczykom - zarówno tym, którzy popierają bombardowania, jak i tym, którzy wychodzą na ulice, protestując przeciw przemocy. Pokazuje, w jaki sposób Palestyńczycy są od lat dehumanizowani, zarówno w mediach, jaki i w systemie edukacji. Pomaga odkryć, jak do tego doszło, że większość narodu noszącego traumę Holokaustu patrzy na popełniane w Gazie zbrodnie wojenne z aprobatą lub obojętnością.
To wnikliwa reporterska analiza, dzięki której zrozumiesz, jak ofiara staje się oprawcą, a historia - ciężarem nie do uniesienia.
Wojna to nie tylko działania wojenne, ale też przekaz. Przypomina grę, w której ukryte cele przeplatają się z różnymi podważającymi fakty narracjami; manipulacje i zaprzeczenia potęgują chaos. Im dłużej trwała wojna Izraela w Strefie Gazy, tym więcej narracji powstawało. Karolina Wójcicka i bohaterowie jej książki porządkują wydarzenia, dając czytelnikowi wgląd w izraelską politykę, postawy, sposób myślenia, motywacje. Jak powiedział autorce izraelski badacz ludobójstwa prof. Omer Bartov: ,,świat w końcu zacznie uznawać fakty i zrozumie, co Izrael zrobił w Gazie".
Miłka Fijałkowska, dziennikarka i reporterka
To książka o tym, że rola narodu-ofiary nie jest dana raz na zawsze. I mówią w niej to nie antysemici czy członkowie Hamasu, tylko Żydzi. Ci, którzy wierzą, że mroki Szoa i ludobójstwo z 7 października nie dają legitymacji do nieproporcjonalnej odpowiedzi.
Zbigniew Parafianowicz, publicysta ,,Dziennika Gazety Prawnej", autor kilku książek, . ,,Śniadanie pachnie trupem" i ,,Prywatne armie świata"
Informacje dodatkowe o Z nakazu Boga. Izraelczycy i wojna w Strefie Gazy:
Wydawnictwo: WAM
Data wydania: 2026-01-14
Kategoria: Biografie, wspomnienia, listy
ISBN:
Liczba stron: 304
Tytuł oryginału: Z NAKAZU BOGA. IZRAELCZYCY I WOJNA W STREFIE GAZY
Kup książkę Z nakazu Boga. Izraelczycy i wojna w Strefie Gazy
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
REKLAMA
Przeczytane:2026-02-19, Ocena: 6, Przeczytałam,
Żyjemy w świecie, gdzie nie możemy być pewni jutra. Wojny przenoszą się do Europy, a na Bliskim Wschodzie to swego rozdziału ,,norma". Jednak czy można patrzeć na wojnę z dystansu? Czy można od niej odwracać wzrok i być obojętnym wobec rozlewu krwi?
,,Z nakazu Boga. Izraelczycy i wojna w Strefie Gazy" Karoliny Wójcickiej udowadnia, że można od niej odwracać wzrok. Można być obojętnym, a nawet się do niej przyzwyczaić. Reportaż Wójcickiej nie jest książką, którą czyta się ,,dla przyjemności". Jest to książka, którą czyta się, bo trzeba - żeby zrozumieć, żeby przestać upraszczać, żeby zobaczyć ludzi tam, gdzie zwykle widzimy tylko nagłówki.
Autorka, jako reporterka, nie słodzi, nie upraszcza, nie koloryzuje. Zamiast tego pokazuje Izraelczyków w całym ich pęknięciu: tych, którzy popierają bombardowania, i tych, którzy wychodzą na ulice protestować. Pokazuje także tych, którzy żyją w strachu, i tych, którzy przywykli do przemocy jak do smutnej codzienności. Czytając jej reportaż, miałam wrażenie, że ktoś systematycznie rozbiera przede mną mechanizm, w którym ofiara historii potrafi stać się oprawcą, a trauma - usprawiedliwieniem dla wszystkiego. I to jest chyba najbardziej niewygodne w tej książce: nie pozwala mi stanąć po jednej, bezpiecznej stronie i zamknąć tematu. Tutaj nie ma jednej strony dobrej, a drugiej złej.
Bardzo mocno wybrzmiewa tu proces dehumanizacji Palestyńczyków - w mediach, w edukacji, w języku. To nie są suche tezy, tylko konkretne sytuacje, rozmowy, obserwacje. Wojna nie jest abstrakcją, a zbiorem decyzji, które ktoś podejmuje, i w konsekwencji, które ktoś inny ponosi. Wójcicka nie epatuje emocjami, a jednak emocje przychodzą same: bezsilność, złość, smutek, czasem zwykłe niedowierzanie. Szczególnie porusza mnie zestawienie codziennego życia z widokiem na bombardowaną Gazę - jakby cudze cierpienie dało się zamknąć w kadrze i oglądać z bezpiecznej odległości.
Doceniam też to, że ,,Z nakazu Boga. Izraelczycy i wojna w Strefie Gazy" nie jest reportażem jednostronnym w sensie warsztatowym. To nie jest publicystyka pod tezę. To jest próba zrozumienia mechanizmów, interesów, lęków i narracji religijno-politycznych, które nakręcają spiralę przemocy. Czytając tę książkę czułam ciężar historii, który wisi nad tym regionem i nad ludźmi, którzy się w nim urodzili.
Ocena: 9/10 - bo ,,Z nakazu Boga. Izraelczycy i wojna w Strefie Gazy" to trudna emocjonalnie lektura. Ale też bardzo potrzebna. Uczy patrzeć na ten konflikt szerzej niż przez pryzmat prostych podziałów na ,,dobrych" i ,,złych". Dla mnie to jedna z tych książek, po których nie da się wrócić do obojętnego scrollowania wiadomości. Zostaje w głowie i nie daje łatwych odpowiedzi - za to uczy zadawać właściwe pytania.