Za Twe hojne dary. Rozważania na niedziele i święta

Tomik ,,Za Twe hojne dary. Rozważania na niedziele i święta" ks. Jana Twardowskiego to zbiór krótkich homilii, czy komentarzy księdza-poety do niedzielnych i świątecznych czytać z Ewangelii na wszystkie trzy lata liturgiczne A, B i C (obecnie mamy rok liturgiczny A). Jest to trzeci tomik tego typu, który ulazł się nakładem wydawnictwa Święty Wojciech. Wszystkie tytuły z cyklu zachwycają perfekcyjnym wydaniem, uroczymi, skromnymi okładkami, papierem wysokiej jakości i tasiemkami do zaznaczania stron. Najnowsza książeczka utrzymana została w zielonej kolorystyce. Małe wydawnicze arcydziełko. Komentarze zawarte w książeczce zostały zaplanowane jeszcze przez samego autora. Zgromadzone teksty w większości ukazały się drukiem po raz pierwszy, więc gromadziciele tomików z nazwiskiem księdza-poety na okładce (tacy jak ja) będą tym bardziej zachwyceni. Pod każdą homilią podano rok powstania, dzięki temu dostajemy przekrój twórczości księdza na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat. Cieszy to, że ks. Jan od Biedronki jest niezmiennie ten sam. Dobry, cichy, pokorny, głoszący wiarę, nadzieję i miłość, dziecięcą radość, chwalący piękno świata. Możemy również zaobserwować, że ten świat niewiele się zmienił, choć wydaje się, że wszystko jest inne. Ale przecież podstawowe kwestie są wciąż aktualne, ludzkie problemy te same, czasy nadal ciężkie. Cóż, w końcu jak to pisał ks. Mieczysław Maliński ,,Nigdy nie było łatwych czasów dla tych, którzy chcieli żyć uczciwie." Teksty ks. Twardowskiego to idealny przykład jak powinno wyglądać dobre kazanie - krótkie, konkretne, proste słowa pisane prosto z serca. Życzyłabym sobie, żeby księża, których słucham częściej inspirowali się jego homiliami niż Internetem. Gorąco polecam, nie tylko wielbicielom poezji ks. Twardowskiego. ,,Życie ucieka, przecieka przez ręce. Czy dojrzewamy do tego, aby być prawdziwymi chrześcijanami? Czy potrafimy udźwignąć kogoś na swoich ramionach, aby go prowadzić do Boga?" ,,Poprzewracało nam się w głowach. Szukamy szczęścia tam. Gdzie go nie ma. Wydaje nam się, że szczęście przyniosą pieniądze, samochody, wygody, domy z ogródkiem, zaspokajanie własnych potrzeb. Świat dzisiejszy dotkliwie przekonuje się, że jest zupełnie inaczej. Ojciec Święty Jan Paweł II w bogatej Ameryce wzbudził zachwyt, mówiąc o potrzebie ubóstwa. Widocznie bogaci nie czują się szczęśliwi. Jezus nazwał ubogiego szczęśliwym nie dlatego, że ubogi jest ubogi, ale dlatego, że właśnie do niego może należeć całe królestwo niebieskie - inaczej: Pan Bóg. Święci są dowodem na to, że Bóg może wystarczyć i bogactwo posiadania go jest wielkie, że można być cierpiącym, chorym i jednocześnie szczęśliwym."

(Kliknij aby rozwinąć opinię)