Złamana przysięga

Name: Złamana przysięga
Rating: 5.25 (4 reviews)
ISBN: 9788374146708

Michelle Paver

Tom 5 cyklu Kroniki Pradawnego Mroku

Ocena: 5.25 (4 głosów)

Złamana przysięga to piąta część znakomitego cyklu fantasty, Kroniki Pradawnego Mroku. Michelle Paver zabiera młodych czytelników w fascynującą podróż w czasie: do Europy sprzed sześciu tysięcy lat, gdy cały kontynent pokrywała nieprzenikniona puszcza. Minęło już dziewięć miesięcy, odkąd Torak został wykluczony z klanów. Teraz zawsze ma przy sobie toporek, nóż i woreczek z krzesiwem, czyli najpotrzebniejsze rzeczy. Towarzyszy mu wierny Wilk i para kruków. Zaprzyjaźnił się też z Bale?em z klanu

Informacje dodatkowe o Złamana przysięga:

Wydawnictwo: inne
Data wydania: 2010 (data przybliżona)
Kategoria: Albumy
ISBN: 9788374146708
Liczba stron: 328

więcej

Kup książkę Złamana przysięga

Sprawdzam ceny dla ciebie ...

Na naszej stronie nie ma jeszcze cytatów z tej książki.

Dodaj cytat

REKLAMA

Zobacz także

News - Krysztatowa Mistrzyni. Fragment ksiki &#8222;Dzieci nieporzdku"

Kryształtowa Mistrzyni. Fragment książki „Dzieci nieporządku"

News - Duo alu, wiele zoci i zbyt mao nadziei. Fragment ksiki &#8222;Parafrenia" Magdaleny Kormak

Dużo żalu, wiele złości i zbyt mało nadziei. Fragment książki „Parafrenia" Magdaleny Kormak

News - Propozycja maestwa. Fragment ksiki &#8222;Regina"

Propozycja małżeństwa. Fragment książki „Regina"

News - Midzynarodowe Targi Ksiki w Warszawie coraz bliej!

Międzynarodowe Targi Książki w Warszawie coraz bliżej!

Złamana przysięga - opinie o książce

MyFantasyLand
Przeczytane:2016-03-26, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki 2016, Mam, Wyzwanie - fantastyka 2016,

Opinia 15 Cykl Kroniki Pradawnego Mroku jest jednym z tych, które rosną wraz z czytelnikiem. Co prawda przeskok nie jest tak duży jak np. w Harrym Potterze, ale wystarcza, by przestać myśleć o postaciach w kategoriach dzieci. Stopniowe rozwijanie się postaci Toraka, Ren i nieco szybsze dorastanie Wilka, sprawiają, że odczuwamy ich obecność jako kilkuletnią więź przyjaźni. Zawsze intrygowały mnie tatuaże i choć sama żadnego nie mam, to pomysł oznaczeń klanowych okazało się jednym z bardziej działających na wyobraźnię aspektów ówczesnego prawa. Nakłuwanie twarzy w paski, kółka i zygzaki, rysowanie skomplikowanych kształtów na ciałach czarowników czy zaznaczanie pierwszego krwawienia, to niesamowicie oddająca tamtejszy klimat charakteryzacja. Twarz ozdobiona takimi symbolami wygląda zupełnie inaczej. A dla mnie zarówno blizny jak i tego typu tatuaże są symbolem życiowych przejść i doświadczeń, bardzo żałuję, że w obecnym społeczeństwie są oznaką buntu i nie przystają młodym kobietom. "Z gwiazd wyłonił się cień i Rip wylądował na gałęzi sosny, a jego czarne oczy były wpatrzone w Renn. Pozdrowiła go krakaniem, a on zrobił pętlę w powietrzu i wylądował na jej ramieniu z głośnym trzepotem skrzydeł. Szpony ptaka wbiły się w jej kaftan, sztywne pióra dotknęły policzka. Renn wydała gardłowy dźwięk, a Rip uniósł dziób i w odpowiedzi rozłożył skrzydła." Piękno stylu pisarskiego Michelle Paver potrafi powalić czytelnika na kolana, powyżej znajduje się jedynie jego mała próbka. Ale brawa należą się nie tylko mojej ukochanej autorce, w końcu za pewną część tego efektu odpowiada tłumacz - Krzysztof Mazurek. Połączenie ich pracy wywiera na mnie piorunujący efekt i nie ma znaczenia, który raz sięgam po ich tekst. Oprócz piękna stylu, można znaleźć w nim również sporo wzruszających momentów, takich jak ten, w którym Wilk odkrywa, że Torak nie jest jednym z nich, albo gdy załamany chłopak przysięga pomścić swojego przyjaciela, czy miłość czteronożnego przyjaciela do Ciemnofutrej. Można również znaleźć w niej prawdę o bezcelowości zemsty, kiełkującą, szczenięcą miłość i trudności wieku dorastania. Z dumą muszę stwierdzić, że w pewnym momencie pisarka inspiruje się naszym, polskim Parkiem Białowieskim i nawet wspomina o nim w podziękowaniach. Piękno ojczystego kraju zrobiło wrażenie na tej, obecnie już światowej, twórczyni fantasy. W takich momentach czuję ten sam rodzaj satysfakcji, co wtedy, gdy Polska zdobywa pierwsze miejsce w zawodach. A może ze względu na moje dość małe zainteresowanie oglądaniem sportu, w przejawach literackich duma jest nawet większa. Każda z części Kronik Pradawnego Mroku zawiera swój własny, odrębny mikroklimat, w pierwszej jest to las, w drugiej morze, w trzeciej zmarzlina lodowa, w czwartej jezioro, a w piątej dominuje motyw głębokiego lasu, czyli puszczy. Z każdym nowo poznanym terenem, przyroda zdaje się odkrywać kolejną kartę swojej niezachwianej perfekcyjności i różnorodności. Warto sięgnąć po ten cykl chociażby po to, żeby zdać sobie z tego sprawę. Piąty tom serii jest równie wspaniały, co cztery poprzednie i z pewnością powinno sięgnąć po niego wszyscy czytelnicy wcześniejszych części. Bez najmniejszych obaw - polecam!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Link do opinii

dunia20002
Przeczytane:2015-09-26, Ocena: 6, Przeczytałam,

Kolejna świetna książka. Bardzo dużo się dzieje. Torak wraz z przyjaciółmi wyrusza w ślad za Thizim :) Polecam.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Link do opinii

Mamut
Przeczytane:2013-07-30, Ocena: 3, Przeczytałam, Mam, ROK 2013 PONAD WYZWANIE,

Przez połowę książki Torak wraz z Renn, Fin-Kedinnem i wilkiem ściga Thazziego. Potem tylko z Renn, aż w końcu przez pewien czas sam, podąża śladem złego czarownika, żeby znów spotkać Renn i wraz z nią doprowadzić tę misję do końca. Thazzi ginie, przyjaciel Wilk znajduje partnerkę, a gdzieś w głebokim lesie żyje jeszcze jedna zła osoba...

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Link do opinii