Czas próby. Mrok znad stepu

Name: Czas próby. Mrok znad stepu
Rating: 5 (2 reviews)
ISBN: 9788367260961

Aleksander Daszkin

Ocena: 5 (2 głosów)

opis

Recenzja Patronacka

(19.01.26)

Czas próby. Mrok znad stepu - Aleksander Daszkin

Dziękuję wydawnictwu Alternatywne za możliwość patronowania tej książki.

Czy wierzysz w siłę przeznaczenia?

Zawsze coś dzieje się w jakiś celu i nie ma przypadków, tak jak w tej historii.

Czytanie tej książki szło mi różnie. Raz strasznie wolno, a za chwilę szybko. Szczególnie wiele zaczęło się dziać już w połowie książki. Nie jest to prosta historia, która ma mrok i pokazuje walkę na różnej płaszczyźnie psychicznej. Napisane w stylu opowieści - "tu i teraz".

Ciekawe są tu powiązania z pogańskimi wierzeniami i postaciami.

Między innymi: Pani jeziora, topielce, potępieńcy, skrzaty, wąpierze.

To historia, która zgłębia wiele tematów...

Strach, zło, męstwo, oraz odwaga. Także, o nie traceniu wiary w siebie, bez względu na przeszkody z jakimi przyjdzie się Nam zmierzyć. Plus... Aby nie ulegać podszeptom umysłu. I o dokonywaniu wyboru i nie daniu się złudzeniom.

A przede wszystkim, aby walczyć o samego siebie. I najważniejsze jest to, aby umieć się przyznać, nie tylko przed samym sobą, że się czegoś boimy. Każdy z Nas nosi w sobie jakieś obawy. To naprawdę nie jest powód do wstydu.

Bardzo ciekawa jest postać Vladmira.

Widać, że nie zawsze jest w stanie zrozumieć wszystko to, co nim kuruje. Jest to osoba typu: 'nie wiem czy jestem godny, może jest ktoś lepszy'.

Jestem bardzo ciekawa kontynuacji tej historii.

Czy uda się im wyjść zwycięsko w pojedynku z Mrokiem?

Czy polecam?

Tak. Choć nie jest to łatwa lektura, to jednak zawiera pełno lekcji.

Moja ocena 9/10

"Jeździec pewnie siedział w siodle. Choć sprawiał wrażenie wyniosłego wojownika, umiejętnie władającego mieczem i dzielnie znoszącego przeciwności losu, to w jego duszy nie gościł spokój. Odkąd opuścił Kijów, dręczyły go złe myśli. Nie mógł ich odgonić ani w świetle dnia, ani pośród gwieździstych nocy. Gdy wpatrywał się teraz w krainę okrytą cieniem, obawy powracały. Zastanawiał się, czego może się spodziewać po tym odludziu, osieroconym nawet przez błękitne niebo. Przeczuwał, że na stepie przyjdzie mu się zmierzyć z czymś niepojętym... z czymś przerastającym wszystko, co dotąd spotkał na swojej drodze."

"Serce mówi mi, że to zły pomysł, ale rozum odwrotnie. Chcę znać odpowiedzi na te same pytania, które i ciebie dręczą. [...] Jesteś mądrym człowiekiem. Jakąkolwiek podejmiesz, będzie ona słuszna. Jeśli jednak zdecydujesz się się tam wyruszyć, bądź ostrożny...

I nie przekaraczaj granic, których przekraczać nie trzeba."

"Był przekonany, że śmierć nie przychodzi bez zapowiedzi. Że zanim się pojawi, daje znaki. Tyle że nie każdy potrafi je właściwie odczytać. Nie każdy zna język śmierci..."

" Ciemność zaś budzi w człowieku niepokój. Być może przypomina nam o nicości, z której się wydobyliśmy, i o nicości, do której zmierzamy. Przedmioty, które za dnia nie budzą trwogi, w mroku nocy ulegają przemianie. Wyobraźnia nadaje im znaczenie inne od tego, jakie jest im zwykle przypisane. Więcej, gdy nasz umysł nie ma się na czym oprzeć, sam zaczyna wytwarzać rzeczy, ludzi, istoty, które mogą tę pustkę powodowaną przez ciemność wypełnić. "

" To tylko słowa. Większą wagę przywiązuj do czynów. Staraj się, aby to inni tworzyli opowieści o tobie. Pamiętaj, pusta beczka głośno dudni..."

"Na drzewo wchodzi się z trudem, ale spada się, niego szybko."

"Wielkiego pragnienia trzeba było, aby to zbudować, ale też wielkie pragnienie stoi za upadkiem tego wszystkiego..."

"-Nie dam rady. Jestem za słaby, zbyt kruchy. Nie mam w sobie siły, żeby stanąć do walki z Mrokiem, odwieczną siłą..

Jestem tylko zwykłym śmiertelnikiem...

- To zadziwiające, że czasami to przeciwieństwa są kluczem do zrozumienia świata. Bo zdarza się... zdarza się nawet często, że w słabości jest siła, a w sile słabość. Że temu, co potężne i niezwykłe, wyzwanie rzuca to, co kruche i proste...

I to, co kruche i proste, ostatecznie zwycięża...

-Tak być nie może... - rzekł Vladimir smutnym głosem."