Diamentowe Cienie

Jak zawsze totalnie urzekła mnie okładka, tytuł niewiele mi mówił, a sam opis tworzył wizję ciekawej młodzieżówki. Książka w tonie new adult, ja bym się nawet pokusiła o klasyfikację do young adult, bo nasi bohaterowie jeszcze są w szkole średniej. Książka to taki trochę gatunkowy mix, w którym moim zdaniem coś poszło nie tak.

Avery to na pozór szczęśliwa nastolatka, mająca wszystko i nie musząca przejmować się szarą rzeczywistością. Jednak w domu za zamkniętymi drzwiami ten obraz wygląda nieco inaczej. Avery czuje się samotna i opuszczona, wciąż sama, skupiona na nauce, nie mająca prawdziwych przyjaciół i samotnie przeżywająca kolejne rozterki. Jej idealna maska zaczyna pękać, a nastolatka zaczyna coraz bardziej pragnąć zmian. Tą zmianą staje się Dean, chłopak przed którym ostrzegają ją rodzice, a który wnosi w jej życie coś więcej. Oboje coraz bardziej zbaczają z wcześniej obranych torów, łamią własne zasady i odkrywają skazy, których nie widać na pierwszy rzut oka.

Jeszcze nie tak dawno literatura młodzieżowa mnie zachwycała, wciąż do niej wracałam bo było w niej coś inspirującego, jednak kolejne przeczytane przeze mnie książki tego nurtu coraz bardziej mnie zawodzą. Nie wiem czy to dlatego, że styl tych młodzieżówek się zmienia, czy po prostu ja już jestem na nie za stara. Ta książka zapowiadała się naprawdę dobrze, pierwsze strony dawały mi nadzieję na to, że w końcu znalazłam kolejną perełkę, ale niestety to było tylko pierwsze wrażenie. Im dalej, tym dla mnie ciężej. Fabuła choć dynamiczna i oparta na fajnych motywach dla mnie była zbyt chaotyczna i zbyt płytka, zabrakło mi dopracowania wątków. Co więcej książka nie wzbudziła we mnie emocji, a to zwykle wpływa na niższą ocenę czytanej przeze mnie książki.

W książce można dopatrzeć się elementów kilku gatunków literackich, oczywiście dominuje tutaj styl młodzieżowy, problemy, waśnie i momenty które dla młodego człowieka, wkraczającego w dorosłość są ważne czy kluczowe. Pojawia się sporo elementów sensacyjnych typu nielegalne wyścigi czy szantaż, można się też doszukać elementów romansu, chociaż moim zdaniem to za duże słowo, a co więcej pojawia się spora dawka dramatu, począwszy od tych osobistych, po te zmieniające całą rzeczywistość.

Bohaterowie działali mi na nerwy, choć początkowo postać Avery mi się podobała i poczułam z nią jakieś flow, to z biegiem czasu, coraz mniej ją rozumiałam, choć odkrywała swoje nowe oblicze i możliwości, co mi się podobało, pomijając sposób w jaki to robiła, to jednak miałam wrażenie, że się pogubiła, a tym samym coraz bardziej jej postawa i decyzje mnie irytowały. Co do Deana, który powinien mi się podobać, bo to taki typ niegrzecznego chłopca, to również nie do końca wiem co o nim myśleć, jakoś coś od początku mi w nim nie pasowało, a fabuła nie pozwoliła mi o nim zmienić zdania. Postacie drugoplanowe również, nie do końca mi podeszły, sporo tutaj było toksycznych relacji, ukrytych motywów, zachowań trochę destrukcyjnych i degenerackich.

Książkę przeczytałam dość szybko, bo nie jest ona zbyt obszerna. Akcja była wartka i dynamiczna, działo się dużo, moim zdaniem aż za dużo, przez co niektóre elementy wydały mi się zbyt ogólne, zrodziło się kilka pytań, które nie doczekały się odpowiedzi. Lektura mi nie siadła, kolokwialnie mówiąc, choć podchodziłam do niej z pozytywnym nastawieniem, bardzo szybko się ono ulotniło, a ja przyznam szczerze męczyłam się przy niej. To raczej powieść kierowana typowo do starszej młodzieży, może do studentów, a już na pewno fanów stylu YA czy NA, co potwierdzają moje obserwacje, bo lektura podoba się młodszym czytelnikom, dlatego zachęcam by poznać ją osobiście i samemu zdecydować czy warto było poświęcić jej czas.

Książka z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl

Informacje dodatkowe o Diamentowe Cienie:

Wydawnictwo: Novae Res
Data wydania: 2026-01-22
Kategoria: Romans
ISBN: 9788384233153
Liczba stron: 280
Dodał/a opinię: Aleksandra Iwanek