Domki z kart

W literaturze opartej na faktach najtrudniej jest uchwycić ten moment, w którym prawda przestaje być tylko suchą relacją, a staje się bolesnym, niemal fizycznym doświadczeniem czytelnika. Anna Biel w „Domkach z kart” dokonała czegoś niezwykle odważnego - rozbiła szklany klosz milczenia wokół tematu, który w polskim społeczeństwie wciąż jest traktowany jako tabu, a zrobiła to z wrażliwością, która nie pozwala przejść obok tej historii obojętnie.

Autorka zabiera nas w bieszczadzką głuszę, która zamiast sielankowego tła, staje się swego rodzaju azylem i konfesjonałem dla trzech kobiet: Moniki, Leili i Olgi. To, co początkowo wydaje się przypadkowym spotkaniem osób o skrajnie różnych temperamentach i bagażach doświadczeń, szybko przeradza się w studium traumy i manipulacji. Najmocniejszym punktem tej opowieści jest ukazanie, jak perfidnie charyzma może zostać wykorzystana do niszczenia drugiego człowieka. Postać księdza - występującego pod dwoma imionami, co samo w sobie jest genialną metaforą jego dwoistej natury - to portret człowieka, który żongluje emocjami kobiet. Autorka bezbłędnie punktuje mechanizm „podwójnego życia”, gdzie duchowy autorytet staje się narzędziem przemocy psychicznej.

Stylistyka powieści jest przejrzysta i konkretna. Anna Biel nie potrzebuje barokowych opisów, by wywołać u czytelnika dreszcz przerażenia czy przypływ złości. Operuje emocjami w sposób bardzo czysty, niemal surowy, co tylko potęguje autentyczność przekazu. Bardzo doceniam decyzję o oddaniu głosu obu stronom. Druga część książki, w której wchodzimy w perspektywę Samuela/Macieja, jest doświadczeniem trudnym, wręcz męczącym poznawczo, ale niezbędnym, by w pełni zrozumieć, jak działa narcyzm i religijna manipulacja. Widzimy tę samą historię odbitą w krzywym zwierciadle jego egoizmu, co stanowi fascynujący, choć bolesny kontrast dla przeżyć bohaterek.

Oczywiście, jak każda konstrukcja z kart, i ta literacka ma swoje delikatne punkty. Momentami naiwność bohaterek może budzić w czytelniku odruch sprzeciwu, chęć „potrząśnięcia” nimi, by wreszcie przejrzały na oczy. Jednak po głębszej refleksji rozumiem, że to właśnie ta bezbronność i zagubienie są istotą bycia w toksycznej relacji - autorka nie koloryzuje rzeczywistości, pokazuje ją taką, jaka jest: pełną niezrozumiałych dla postronnych osób powrotów i wahań. Niektóre fragmenty męczą emocjonalnym ciężarem, ale czyż nie taka powinna być literatura, która ma otwierać oczy?

To pozycja obowiązkowa, nie przeciwko wierze, ale przeciwko nadużyciom. To hołd dla kobiecej solidarności, która jako jedyna jest w stanie przeciwstawić się niszczycielskiej sile kłamstwa. Anna Biel stworzyła przestrogę ubraną w literackie ramy, udowadniając, że nawet jeśli życie rozsypie się jak domek z kart, to z tych samych kart można zacząć układać zupełnie nową, własną przyszłość.

Informacje dodatkowe o Domki z kart:

Wydawnictwo: b.d
Data wydania: 2025-09-26
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 9788368322576
Liczba stron: 472
Dodał/a opinię: auraliteracka

Tagi: Współczesna proza literacka