PATRONAT MEDIALNY
OBELISK Z POPIOŁU
Katarzyna Szewioła - Nagel dała się poznać jako autorka bardzo mrocznych powieści. Tym razem jednak proponuje czytelnikom książkę zgoła odmienną. Dramat obyczajowy, który dotyka zagadnień opuszczenia, trudnych relacji i budowania nowego życia. A wszystko to w mglistym i zagadkowym klimacie Szkocji. „Droga do Inverness” ukazała się nakładem wydawnictwa Alegoria.
Ida żyje w poukładanym świecie, który zaczęła tworzyć już jako młoda dziewczyna. Jednakże to, co wydawało się bezpieczne, okazuje się jedynie mirażem. Gdy rozpada się jej małżeństwo, kobieta postanawia przeorganizować swoje życie. Spisuje na kartce to, co chce zrobić i stopniowo wykreśla wykonane punkty. Podróż wydaje się być idealnym pomysłem na zranione serce i duszę. Ida podejmuje decyzję o półrocznym wyjeździe do Szkocji, gdzie chce zregenerować siły i poukładać swoje myśli. Jej uwagę przyciąga miasteczko Inverness, które zdaje się obiecywać wszystko to, czego kobieta potrzebuje: urokliwe zakątki, historycznie ważne miejsca i mnóstwo przestrzeni do spacerów. Zostawiając za sobą złożone relacje z siostrą i matką, a także wierną przyjaciółkę, wyrusza w nieznane. Czy w Szkocji znajdzie to, czego szuka? Jaką tajemnicę kryje stary hotel? Czy drogi, które wybieramy zawsze wiodą nas tam, gdzie chcielibyśmy się znaleźć ?
Historia obyczajowa napisana ręką młodej kobiety. Jakże inna od tych, które ukazują się na rynku. Dramat, który jest zarówno mroczny jak i krzepiący. Opowieść, która toczy się niespiesznym rytmem, a mimo to, napięcie ciągle wzrasta. „Droga do Inverness” to powieść, która jest zaskakująca na wielu płaszczyznach, a dzięki temu stanowi unikatową wartość. Nie spotyka się już dziś książek w konwencji powieści drogi, a taka właśnie jest najnowsza pozycja Szewioły - Nagel. Książka wymykająca się regułom. Autorka skrupulatnie buduje klimat, który zawiera wielką rozpiętość emocji. Mamy tutaj główną bohaterkę, która czyni w swoim życiu rewolucję, ale także sporą gromadkę pobocznych postaci, które zarysowane są w charakterystyczny sposób. Bardzo istotne jest to, jak malowniczo nakreślone zostały krajobrazy Szkocji - krainy, która kojarzy się chyba wyłącznie z deszczem i narodowymi waśniami. Szkocja rysowana ręką Katarzyny Szewioły to ziemia ludzi twardych, żyjących według swoich zasad, związanych bardzo silnymi więziami. To miejsce, gdzie tradycja łączy się z nowoczesnością, a ludzie dbają o zachowanie swoich wartości. To klimatyczne, wietrzne i deszczowe, ale jednocześnie piękne plenery, w których historia tej ziemi jest ciągle żywa. Szkocja odgrywa w tej powieści bardzo ważną rolę. Zasadniczo jest jedną z głównych bohaterek. Czasem cichą, ale bardzo czujną.
Gdy tracisz oparcie, gdy życie wymyka się z rąk, gdy to, co znasz okazuje się ułudą, musisz od nowa zbudować swój świat. Odnaleźć w sobie motywację, by szukać nowych dróg. By powstać, kiedy wydaje się, że więcej upadków znieść już się nie da. Bardzo nastrojowa opowieść o rozpoczynaniu nowego życia, odnajdywaniu w sobie motywacji i niegasnącej nadziei, która każe nam każdego dnia podejmować walkę. Katarzyna Szewioła - Nagel stworzyła pełną uroku, nieco staroświecką, wypełnioną uczuciowością historię, która spodoba się czytelnikom ceniącym nietuzinkowe powieści, które dostarczają masę wrażeń i stać się mogą bodźcem do zmian. Pisarka kreśli strony wypełnione prawdziwymi ludzkimi przeżyciami. Jest tu i radość i nadzieja i smutek i lęk. Ida to bohaterka, w której znaleźć możemy to, co sprawia, że przywiązujemy się do literackich postaci. To kobieta, która wątpi, myli się, odczuwa niepewność i strach, a dzięki temu staje się czytelnikowi bliska. Skomplikowane rodzinne relacje, urazy pielęgnowane latami, cierpienie, które częstokroć sami podsycamy. Szewioła - Nagel oscyluje między miłosną historią, dramatem rodzinnym i prozą utrzymaną w konwencji życiowej podróży. To bardzo złożona historia, którą sprytnie przykryto obyczajowością. Nie taką, jaką powszechnie znamy, czyli płytką powiastką o wszystkim i niczym, tylko głęboką analizą psychologiczną osobowości rozdartej, usiłującej odzyskać swoją autonomiczność i zbudować od podstaw nowe życie. Bardzo dobrze ukazany motyw dojrzewania i przemiany. Katarzyna Szewioła potrafiła wykreować świat, który jest wiarygodny, przekonuje nas. W tej powieści jest wiele takiego oryginalnego uroku, dużo piękna ukazanego w drobnych zdarzeniach i gestach. Bardzo podoba mi się ujęcie kobiecej przyjaźni. Takiej, która jest autentyczna, uderza swoją szczerością i otula krzepiącą kołdrą. Istotne jest także to, jak rozłąka wpływa na stosunki Idy z ludźmi z jej bliskiego otoczenia. Z przyjaciółką, matką i siostrą. Te relacje rodzinne są niezwykle złożone. Szewioła - Nagel dotyka tego, co często pozostaje ukryte za fasadą wstydu i niedomówień. I daje mocną motywację do tego, by mimo przeróżnych naleciałości, nie bać się tego, co może stać się najprawdziwszym katharsis - rozmowy z drugim człowiekiem. Jest w tej historii bardzo dużo słońca, które zawsze znajduje siłę, by wychylić się zza ciemnych chmur.
„Droga do Inverness” jest powieścią skonstruowaną tak, że dobre wydarzenia, równoważą te złe. Napisana w sposób bardzo dojrzały, ale wypełniona lekkością i humorem. To taka książka, która działa jak balsam na rany. Jest kojąca. Uczy nas tego, że mimo wielu przeciwności, potrafimy odnaleźć w sobie motywację, by wstać i zawalczyć o to, co jest dla nas ważne. A szczęście, choć czasami bywa złośliwym chochlikiem, daje się pochwycić jeżeli otworzymy na nie serce. Książka, która powinna być przepisywana na receptę. Dogłębnie poruszająca, zabawna i niosąca ze sobą refleksję, która każdemu z nas pozwoli zajrzeć we własne serce. Napisana ujmującym językiem, stonowana i bardzo plastyczna. Szkocja właśnie zyskała cudowną orędowniczkę. Diabeł piekielnie mocno poleca.
Wydawnictwo: Alegoria
Data wydania: 2025-03-07
Kategoria: Literatura piękna
ISBN:
Liczba stron: 476
Język oryginału: polski
Dodał/a opinię:
chico6401
Leto jest elfem i doświadczonym przez życie skrytobójcą. Nic więc dziwnego, że gdy trafia do niewielkiej ludzkiej wsi, jest nieufny. Szybko jednak przekonuje...