Dziedzictwo

„Dziedzictwo” Kaji Owczaryk to powieść z pogranicza literatury obyczajowej i historycznej, silnie osadzona w psychologii postaci i refleksji nad pamięcią, traumą oraz tożsamością. To książka skierowana do czytelników, którzy cenią emocjonalnie gęste historie, wielopokoleniowe narracje i opowieści o kobietach próbujących zrozumieć siebie poprzez przeszłość – także tę bolesną i przemilczaną.

Fabuła prowadzona jest dwutorowo. Pierwsza linia narracyjna przenosi czytelnika do Warszawy 1938 roku, gdzie poznajemy Zofię – młodą kobietę z dobrego domu, marzącą o karierze śpiewaczki. Jej świat, pozornie stabilny i uporządkowany, zaczyna pękać w chwili spotkania Racheli – Żydówki, osoby fascynującej, odważnej, wytrącającej Zofię z bezpiecznych schematów. Relacja między kobietami staje się impulsem do konfrontacji z własną tożsamością, pragnieniami i lękami. Wybuch wojny brutalnie kończy ten etap życia – Zofia zostaje wrzucona w rzeczywistość przemocy, straty i moralnych wyborów, a gniew i rozpacz popychają ją ku działalności konspiracyjnej. Ta część powieści nasycona jest emocjami skrajnymi: miłością, fascynacją, strachem, furią i poczuciem winy.

Druga oś czasowa prowadzi do Sztutowa w 1993 roku. Ida, wnuczka Zofii, jest młodą psychiatrą, kobietą nowoczesną, racjonalną, a jednocześnie kruchą. Przyjazd do babci i próba pogodzenia opieki z pracą oraz kryzysem małżeńskim uruchamia w niej proces, którego się nie spodziewała. Ciało i psychika zaczynają reagować w sposób niepokojący, a Ida stopniowo odkrywa pojęcie traumy międzypokoleniowej – dziedziczonego, niewypowiedzianego bólu, który nie należy tylko do niej. Wraz z kolejnymi odkryciami narasta napięcie, a czytelnik obserwuje, jak przeszłość zaczyna domagać się głosu.

Bohaterki „Dziedzictwa” są pełnokrwiste, niejednoznaczne i bardzo ludzkie. Zofia to postać targana sprzecznościami – silna i jednocześnie poraniona, odważna, ale niosąca w sobie ciężar winy i straty. Ida z kolei reprezentuje współczesnego człowieka, który wierzy w terapię, wiedzę i kontrolę, a mimo to musi uznać bezradność wobec historii zapisanej w ciele. Relacja między nimi – choć często pośrednia, oparta na milczeniu i niedopowiedzeniach – stanowi emocjonalny rdzeń powieści.

Tematyka książki dotyka nieprzepracowanej żałoby, wojennej traumy, tożsamości, miłości zakazanej i rodzinnych tajemnic, ale także pytania o to, kim jesteśmy bez znajomości własnych korzeni. Autorka pokazuje, jak przemilczane doświadczenia potrafią zamienić się w bezimienny lęk, somatyczne objawy i poczucie obcości wobec samego siebie. Styl narracji jest uważny, momentami intymny, nienachalny, a jednocześnie pełen napięcia – emocje nie są tu krzykliwe, lecz narastają powoli i długo rezonują po lekturze.

„Dziedzictwo” to powieść, która zostawia czytelnika z poczuciem zadumy i wewnętrznego poruszenia. Skłania do refleksji nad własną historią rodzinną, nad tym, co zostało przemilczane i jakie ślady mogło to zostawić. To tytuł wymagający emocjonalnej otwartości, ale odwdzięczający się głębią i autentycznością. Zdecydowanie warto po niego sięgnąć, jeśli szuka się literatury, która nie tylko opowiada historię, lecz także pomaga lepiej zrozumieć siebie i innych.

Informacje dodatkowe o Dziedzictwo:

Wydawnictwo: b.d
Data wydania: 2025-11-20
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 9788382933185
Liczba stron: 304
Dodał/a opinię: Małgorzata Styczeń

Tagi: Proza literacka