Engramy

👾👾👾 Recenzja 👾👾👾
Aleksandra Pokarowska – „Engramy”
@aleksandra.pokarowska.autorka
Wydawnictwo: AlterNatywne
@wydawnictwoalternatywne
👾👾👾👾👾👾👾👾👾👾👾👾

" Adriana sama często zastanawiała się, czy ojciec czuł to samo w stosunku do niej. Po każdej próbie przeanalizowania swojego dzieciństwa miała co do tego poważne wątpliwości..."

„Engramy” to jedna z tych książek, które nie krzyczą do czytelnika akcją ani futurystycznymi gadżetami, a mimo to potrafią wywołać lekki niepokój. Jest krótka, raczej spokojna, momentami wręcz surowa, ale po zakończeniu zostawia w głowie myśli, które nie chcą szybko zniknąć. To historia o przyszłości, która wcale nie wydaje się tak odległa, jak mogłoby się wydawać.

Autorka przenosi nas do Polski po kryzysie gospodarczym, gdzie różnice między ludźmi są wyjątkowo wyraźne. Jedni funkcjonują w świecie wygody i bezpieczeństwa, inni balansują na granicy ubóstwa. Ten podział jest tu bardzo wyczuwalny i nie pełni jedynie roli tła realnie wpływa na losy bohaterów i podejmowane przez nich decyzje. To wizja, w którą łatwo uwierzyć, bo jej elementy już teraz da się dostrzec w naszej rzeczywistości.

Poznajemy Adrianę dziewczynę naznaczoną stratą i trudnymi doświadczeniami. Jej historia nie jest typową opowieścią science fiction o wybitnej jednostce czy bohaterce ratującej świat. To raczej opowieść o próbie poskładania siebie po traumie. Eksperymentalny implant, który miał pomóc, zamiast tego niemal odebrał jej życie i zmusił do zadania sobie pytań o granice postępu. Studia medyczne stają się dla niej nie tylko wyborem zawodowym, ale też sposobem na zrozumienie tego, co ją spotkało.

🪶 Co znajdziemy w książce:

🔹 wizję Polski w niedalekiej przyszłości
🔹 wyraźne podziały społeczne i ekonomiczne
🔹 nowoczesne technologie w służbie (i na granicy nadużyć)
🔹 eksperymentalne implanty ingerujące w ludzki umysł
🔹 dylematy etyczne związane z rozwojem medycyny
🔹 motyw wojska jako pierwszego odbiorcy nowych rozwiązań
🔹 historię mierzenia się z traumą i pamięcią
🔹 pytania o kontrolę, wolność i człowieczeństwo
🔹 kameralną, refleksyjną dystopię bez nadmiaru akcji

Największą siłą „Engramów” jest brak jednoznacznych odpowiedzi. Technologia nie zostaje tu ani wybielona, ani potępiona. Może ratować życie, ale równie łatwo może stać się narzędziem wpływu i kontroli. Autorka nie moralizuje raczej zostawia czytelnika z pytaniami, które same pojawiają się w trakcie lektury.

Styl Aleksandry Pokarowskiej jest oszczędny i stonowany. Nie ma tu nadmiaru opisów ani technicznego języka, za to jest sporo miejsca na emocje i niedopowiedzenia. Wszystko dzieje się powoli, czasem niemal podskórnie, co dobrze oddaje zagubienie i wewnętrzne rozdarcie bohaterów.

Emocje są ciche, nienachalne, ale bardzo wyraźne. Dominuje poczucie straty, pustki i ciągłego napięcia. To książka, w której więcej się odczuwa, niż dostaje wprost na tacy. Bohaterowie są niedoskonali, momentami zagubieni i bardzo ludzcy, dzięki czemu łatwo ich zrozumieć, nawet jeśli nie zawsze się z nimi zgadzamy.

„Engramy” polecam osobom, które lubią dystopie skupione na człowieku, a nie na samej technologii. To historia o pamięci, traumach i granicach postępu spokojna, ale zostawiająca po sobie wyraźny ślad.

Informacje dodatkowe o Engramy:

Wydawnictwo: Alternatywne
Data wydania: 2025-10-17
Kategoria: Fantasy/SF
ISBN: 9788368151022
Liczba stron: 155
Język oryginału: polski
Dodał/a opinię: Magdalena Grzejszczyk