Epi. Nie pozwól mi upaść

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Czytałam kilka powieści Kasi, każda bardzo mi się podobała, dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok pięknie wydanego wznowienia książki "Epi. Nie pozwól mi się bać", tym bardziej, że nie miałam okazji wcześniej poznać tej historii. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się niesamowicie szybko. Ja pochłonęłam ją w jeden wieczór, od pierwszych stron zostałam wciągnięta do pełnego trudnych emocji świata bohaterów i nie byłam w stanie odłożyć jej póki nie przeczytałam ostatniego zdania. Chociaż czytałam ją już jakiś czas temu nadal pamiętam wszystkie odczucia towarzyszące mi podczas lektury, a uwierzcie tych tutaj co nie miara. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i bardzo dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali w ciekawy, autentyczny i wielowymiarowy sposób wykreowani. To postaci, które mają swoje tajemnice i demony, w także wady i zalety, borykają się z różnymi mniejszymi bądź większymi problemami dnia codziennego, zdarza się im popełniać błędy, czy postępować pod wpływem chwili, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w niektórych przypadkach, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Jestem pewna, że z powodzeniem moglibyśmy spotkać ich w rzeczywistości. Historia została przedstawiona z perspektywy Leny i Alka, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się zmagają każdego dnia, stopniowo mogłam także dowiedzieć się jakie wydarzenia wpłynęły na ich obecne życie, co ich ukształtowało, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Lena od samego początku zaskarbiła sobie moją sympatię, to dzielna, silna i empatyczna młoda kobieta, która zmaga się z chorobą, która przez niektórych nadal nie jest rozumiana - epilepsją. Z drżącym sercem czytałam te fragmenty kiedy Lena miała ataki.. Doskonale znam tą przypadłość, bo mój siedmioletni syn również ma zdiagnozowaną padaczkę, chociaż inną jej odmianę, niemniej jednak wiem z jakimi wyrzeczeniami i trudnościami społecznymi się ona wiąże. Jak wpływa na codzienność oraz na kontakty z innymi ludźmi. Na szczęście Lena na swojej drodze spotkała osoby, które ją wspierały i troszczyły się o nią, co nie znaczy się nie doświadczała również mniej przyjemnych sytuacji. Alek natomiast początkowo wywoływał we mnie mieszane odczucia, jednak z czasem kiedy go lepiej poznałam, kiedy dowiedziałam się z czym mężczyzna mierzył się w dzieciństwie, co odcisnęlo na nim swoje piętno, zmieniłam zdanie na jego temat i również Alek skradł moje serce. Poznając jego historię niejednokrotnie miałam łzy w oczach i ogromną ochotę żeby wejść do tej książki i przytulić małego Alka, ochronić go. Szczególnie ujęła mnie jego piękna relacja z babcią, a jeśli już o babci mowa to jej mądrość życiowa totalnie do mnie chwyciła za serce. Relacja Leny i Alka została w świetny sposób poprowadzona. Wszystko toczyło się swoim rytmem pozwalając Czytelnikowi skupić się na gestach, słowach i odczuciach towarzyszących głównym postaciom. Cudownie było obserwować jak otwierają się przed sobą, wpierają i troszczą o siebie w trudny momentach. Istotną rolę w tej historii odgrywają oczywiście postaci drugoplanowe, które wprowadzają sporo zamieszania do życia głównych bohaterów, dostarczając zarówno im samym jak i Czytelnikowi wielu skrajnych emocji i wrażeń. Jedni od początku skradli moje serce, inni wywoływali mieszane odczucia, zdarzył się również przypadek osoby, której zachowania kompletnie nie byłam w stanie zrozumieć.. Autorka w naprawdę świetny sposób kreśli portrety psychologiczne wszystkich postaci, interesująco ukazuje skomplikowane relacje rodzinne, do tego nie boi się poruszać życiowych, trudnych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich. Mowa o zmaganiu się z epilepsją, przemocy fizycznej i psychicznej, samotności, problemach z alkoholem, tłamszeniu drugiego człowieka. Wszystko to wywołuje wiele skrajnych odczuć i tworzy spójną całość, która chwyta za serce, skłania do głębszych przemyśleń i sprawia, że chociaż na chwilę się zatrzymujemy i myślimy o takich osobach jak Alek i Lena. Autorka na przykładzie swojej bohaterki pokazuje, że pomimo choroby można, a nawet trzeba dążyć do spełniania swoich marzeń, wystarczy mieć tylko obok siebie kochających i wspierających nas ludzi, którzy przy każdym drobnym potknięciu pomogą nam wstać. Kasia udowadnia, że wszystko dzieje się po coś, że nic nie jest dziełem przypadku, a ludzie pojawiający się "niespodziewanie" na naszej drodze znajdują się na niej nie bez przyczyny. "Epi. Nie pozwól mi upaść" to emocjonująca, miejscami poruszająca i wartościowa historia, pełna życiowych doświadczeń, mądrości i prawd, która daje nadzieję na lepsze jutro i udowadnia, że każdy zasługuje na miłość, szacunek i wsparcie. Cudownie spędziłam czas z tą książką, nie ukrywam, że siedzi mi ona cały czas w głowie i wiem, że w moim sercu również pozostanie już na zawsze! Czekam już na kolejną historię spod pióra autorki! Polecam!

Informacje dodatkowe o Epi. Nie pozwól mi upaść:

Wydawnictwo: inne
Data wydania: 2022-02-14
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788396024282
Liczba stron: 320
Język oryginału: polski
Dodał/a opinię: zakochanawksiazk

Tagi: epilepsja padaczka zmagania z chorobą alkoholizm rumunia