Florencja, córka Diabła

Książka okładkowo, wiadomo, pasuje do całej kolekcji. Mniejszy format, minimalizm. Drobna czcionka i zbity tekst. Marginesy zostały zachowane. Całość grzbietem również pasuje i tworzy napis „kolekcja kryminałów”. 

Już przeszło dziesiąte spotkanie z piórem autorki w minionym, 2025 roku. Wiem zatem, czego się po niej spodziewać. Nasza relacja jest doprawdy... Przewrotna. I tym razem, nie do końca historia ta przypadła mi do gustu. Dlaczego? 

Jest to druga, zaraz po Wyścigach, powieść z główną tematyką wyścigów konnych i koni. Nie jest to coś, co mnie interesuje. A Florencja to właśnie kobyła, która bierze udział w akcji i to wszystko rozchodzi się o nią. 

Akcja jest bardzo dynamiczna, dużo się dzieje, dzięki czemu czyta się szybko. Nie ma tu jakichś blokad podczas lektury, ale też nie jest to coś wybitnego, co moglibyśmy czytać z zapartym tchem.

Reasumując uważam, że jest to przeciętna powieść przygodowa z wątkiem kryminalnym, bowiem mamy tru€a. Mamy ruską mafię, machlojki i przekręty związane z pieniędzmi. Fabuła ma ręce i nogi, aczkolwiek do mnie nie przemówiła tym razem. Przeczytałam, ale bez zachwytów. 

Musicie sami zdecydować, ja szczerze Wam jej nie polecę. 

Informacje dodatkowe o Florencja, córka Diabła:

Wydawnictwo: Kobra Media
Data wydania: 2008-07-21
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN: 978-83-61455-05-9
Liczba stron: 313
Język oryginału: polski
Tłumaczenie: brak
Dodał/a opinię: Angelika Ślusarczyk