Jedną nogą w grobie

Olga Rudnicka po raz kolejny udowadnia, że jest mistrzynią łączenia humoru z wątkiem kryminalnym. Jej powieść „Jedną nogą w grobie” to pełna ironii, nieco groteskowa historia o zniknięciu męża, które z pozoru wygląda na dramat, lecz szybko przeradza się w pełną absurdów i nieoczekiwanych zwrotów akcji komedię pomyłek. Autorka z typową dla siebie lekkością bawi się schematami kryminału, tworząc opowieść, w której trup może i nie pada co rozdział, ale za to śmiech czytelnika jest gwarantowany.

Główną bohaterką jest Małgośka – kobieta, która, jak sama przyznaje, zniknięciem męża specjalnie się nie przejmuje. Wiesław nie po raz pierwszy znika na dłużej, a dopóki na koncie pojawiają się przelewy, Małgośka może cieszyć się wolnością i spokojem. Jej beztroska postawa wobec małżeńskiej „tragedii” już na początku zdradza, że Rudnicka nie zamierza pisać klasycznego thrillera. To raczej inteligentna satyra na związki, relacje i ludzką obojętność wobec tego, co naprawdę ważne.

Sytuacja zaczyna się komplikować, gdy pojawia się telefon z żądaniem okupu, a pod drzwiami bohaterki ląduje pudełko z... odciętym palcem. Zamiast paniki – zaskakująca obojętność i ironia. Małgośka długo nie potrafi zdecydować, czy sprawę należy zgłosić policji, czy może lepiej udawać, że nic się nie stało. Ten absurdalny spokój bohaterki to jedna z największych zalet książki. Rudnicka potrafi z ogromnym wyczuciem balansować między czarnym humorem a lekką kryminalną intrygą.

Autorka w charakterystyczny dla siebie sposób buduje narrację – dynamiczną, pełną błyskotliwych dialogów i sarkastycznych komentarzy. Język jest lekki, żywy i potoczny, dzięki czemu historia nabiera wiarygodności i autentyczności. Rudnicka świetnie portretuje ludzkie przywary, szczególnie hipokryzję i egoizm, nie popadając przy tym w moralizatorstwo. Każda postać – od głównej bohaterki po postaci drugoplanowe – ma wyrazisty charakter i odrobinę komizmu, co sprawia, że nawet mroczniejsze elementy fabuły nabierają humorystycznego wymiaru.

Pod powierzchnią żartów kryje się jednak subtelna refleksja o relacjach i samotności. Małgośka to postać tragikomiczna – niby niezależna, pewna siebie, ale też emocjonalnie zagubiona. Jej obojętność wobec losu męża może być odbierana jako dowód siły, ale też jako oznaka pustki w relacji, w której uczucia dawno wygasły. Rudnicka zadaje więc pytanie: co naprawdę znaczy „żyć razem”, jeśli zniknięcie partnera nie robi na nas większego wrażenia?

„Jedną nogą w grobie” to powieść, która udowadnia, że kryminał nie musi być mroczny, by trzymać w napięciu. Olga Rudnicka bawi się konwencją, zaskakuje, ale przede wszystkim – rozśmiesza do łez. Jej bohaterowie są nieprzewidywalni, sytuacje absurdalne, a finał – jak zawsze u Rudnickiej – przynosi satysfakcję i lekkie zaskoczenie.

Podsumowując, to książka idealna dla czytelników, którzy lubią inteligentny humor, lekki styl i intrygę bez przesadnego dramatyzmu. „Jedną nogą w grobie” to świetna propozycja na poprawę nastroju – kryminał z przymrużeniem oka, który przypomina, że nawet w najbardziej mrocznych sytuacjach można znaleźć odrobinę śmiechu.

Informacje dodatkowe o Jedną nogą w grobie:

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Data wydania: 2025-10-14
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN: 9788383912813
Liczba stron: 312
Dodał/a opinię: Beata Zielonka

Tagi: Komedie kryminalne