“...stare rany dają o sobie znać jeszcze przez długi czas”.
Laura wiedzie spokojne, poukładane życie. Jej codzienność płynie rytmem pracy – jest wykładowczynią na uniwersytecie i tłumaczką przysięgłą. Wolny czas dzieli między ludzi, których zna „od zawsze”, a ich obecność jest dla niej bezpiecznym portem. Mimo tego w jej sercu wciąż tkwi ostrożność – dawno temu została boleśnie zraniona i od tamtej pory boi się zaufać komukolwiek zbyt mocno. I nagle po dziesięciu latach pojawia się on – Wojtek. Mężczyzna, którego kiedyś kochała całym sercem. Ten, który złamał wszystkie obietnice i odszedł bez słowa wyjaśnienia tuż po tragicznej śmierci jej brata, swojego przyjaciela. Laura przez lata próbowała odzyskać spokój, ale niewypowiedziane słowa i niedomknięte sprawy długo nie pozwalały ruszyć naprzód. Teraz wszystko wraca z podwójną siłą: dawny ból, wspomnienia, piękne chwile i te, o których najchętniej by zapomniała.
Przeszłość wraca jak fala, burząc z trudem zbudowany spokój. To niezwykle wnikliwa, emocjonalnie angażująca opowieść o zwykłych ludziach i ich skomplikowanych relacjach – rodzinnych, przyjacielskich, partnerskich. Akcja płynie spokojnie, ale pod powierzchnią nieustannie drga napięcie. Natalia Sońska pisze lekko, z empatią, z czułością wobec swoich bohaterów. Nic tu nie jest proste ani gotowe – jest prawdziwie, czasem boleśnie, czasem delikatnie, ale zawsze szczerze. Bohaterowie to największa siła tej powieści – są naturalni, wiarygodni, bliscy. Widzimy ich myśli, lęki, wątpliwości i motywacje. Do Laury szczególnie łatwo poczuć sympatię – to ciepła, dobra, szczera młoda kobieta, która zaufała nie temu człowiekowi i zapłaciła za to ogromną cenę. Bardzo chciałam, by odnalazła upragniony spokój.
Opowieść, od której trudno się oderwać. Zbudowana z autentyzmu, subtelności i ogromnej empatii. W jednej chwili świat Laury się rozpada: ukochany znika, nie wyjaśniając niczego. Zostaje ból, bezradność, pustka… i to jedno, uporczywe pytanie – dlaczego? Niezabliźnione rany wciąż pulsują pod skórą, nie pozwalają ruszyć dalej, rozpocząć nowego rozdziału z czystą kartką. To również historia o sile przyjaźni – tej prawdziwej, bezwarunkowej, szczerej. O tragicznej utracie bliskiej osoby. O stracie nienarodzonego dziecka. O błędach, winie, porzuceniu i powracającym lęku. O tym, czy można wejść dwa razy do tej samej rzeki… i czy serce naprawdę potrafi zapomnieć.
Poruszająca, do bólu prawdziwa opowieść. Taka, która prowokuje do pytań: czy zawsze można wybaczyć? I czy druga szansa to wyraz odwagi, czy ryzyka? Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)
Wydawnictwo: Skarpa Warszawska
Data wydania: 2025-11-12
Kategoria: Obyczajowe
ISBN:
Liczba stron: 336
Dodał/a opinię:
Wiesława Biegańska
Rimini jest kwintesencją beztroskich wakacji. Oli będzie brakowało skąpanych w słońcu plaż i nieba tak błękitnego, że można się w nim zatracić. Obiecała...
Natalia Sońska powraca z ukochaną serią czytelniczek. Prawdziwe emocje i zapach waniliowego sernika – to musi być „Jagodowa miłość”! Jagoda...