🪴🪴🪴 Recenzja 🪴🪴🪴
Magda Skubisz „Nóż i piołun” #5
@magda_skubisz
Seria: Saga Rodu Tyszkowskich #5
Wydawnictwo: Gorzka Czekolada
@gorzka.czekolada.wydawnictwo
@mediarodzina.wydawnictwo
🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴
"PS Wracając do naszej rozmowy – ja się z Panią nie kocham: ja tylko ujeżdżam diabła, żeby był spokojniejszy..."
„Nóż i piołun” stanowi już piąty tom Sagi rodu Tyszkowskich i rzec mogę bez wahania, iż opowieść ta ani na chwilę nie traci swego uroku ani tempa. To jedna z tych historii, które czyta się z zamiarem poznania zaledwie kilku stron przed snem, by wkrótce spostrzec ze zdumieniem, że noc dawno zapadła, a książka wciąż pozostaje otwarta w dłoniach czytelnika.
W tej części ponownie spotykamy Katję niewiastę silną duchem, choć los nie szczędzi jej trudów. Gdyby przyszło jej żyć w innych czasach, być może znalazłaby więcej spokoju i swobody. Jednakże rzeczywistość dziewiętnastego wieku rządzi się własnymi prawami: konwenanse są surowe, opinia ludzka bywa bezlitosna, a wielu mężczyzn zdaje się być przekonanych, iż najlepiej wiedzą, jak powinien wyglądać los kobiety.
Nie sposób również pominąć Antoniego – postaci niejednoznacznej i budzącej niemało pytań. Jego działania wobec Katji bywają tak intensywne, iż czytelnik nieraz zastanawia się, czy kieruje nim prawdziwe uczucie, czy raczej zraniona duma człowieka, który nie potrafi pogodzić się z odmową.
📌 Co odnajdziemy na kartach tej powieści:
✔️ dalsze losy Katji oraz bohaterów znanych z Sagi rodu Tyszkowskich
✔️ złożoną relację Katji i Antoniego, gdzie uczucia splatają się z dumą i ambicją
✔️ dobroczynny bal na zamku w Birczy – spotkanie różnych środowisk i interesów
✔️ licytację receptariusza Katji oraz walkę o coś, co ma wielką wartość
✔️ motyw ziół, zielarstwa i sztuki leczenia naturą
✔️ realia XIX wieku, konwenanse, podziały społeczne i ograniczenia kobiet
✔️ silne emocje: tęsknotę, zazdrość, dumę i trudne decyzje
✔️ rodzinne tajemnice oraz napięcia między bohaterami
✔️ atmosferę sagi historyczno-obyczajowej
✔️ bohaterów, którzy muszą ponieść konsekwencje własnych wyborów
Szczególne miejsce w tej części zajmuje dobroczynny bal na zamku w Birczy. Z pozoru jest to wydarzenie pełne elegancji: muzyka, piękne stroje i uprzejme rozmowy. Lecz pod ową warstwą dworskiej ogłady kryją się dawne urazy, napięcia i emocje, które z łatwością mogą zakłócić pozorny spokój.
Jednym z największych atutów tej sagi pozostaje niezwykle sugestywnie oddany klimat epoki. Dziewiętnastowieczna rzeczywistość nie jawi się tu jako romantyczna dekoracja, lecz jako świat pełen zasad, zależności i społecznych podziałów, które wpływają na losy bohaterów.
Styl Magdy Skubisz jest barwny i plastyczny. Autorka z dużą wrażliwością oddaje realia epoki, a zarazem potrafi ukazać emocje bohaterów w sposób niezwykle sugestywny. Narracja płynie spokojnie, bogata w szczegóły, a miejscami podszyta subtelną ironią.
Na kartach powieści nie brak uczuć, pojawia się tęsknota, zraniona duma, miłość, ale także gniew i rozczarowanie. Bohaterowie zmuszeni są podejmować decyzje, które nie pozostają bez wpływu na ich dalsze losy.
Postacie są wyraziste i pełne sprzeczności. Katja jawi się jako kobieta silna i niezależna, starająca się odnaleźć własną drogę w świecie pełnym ograniczeń. Antoni natomiast pozostaje bohaterem niejednoznacznym – jego uczucia splatają się z ambicją i urażonym ego, przez co momentami potrafi budzić irytację, lecz jednocześnie wydaje się niezwykle prawdziwy.
„Nóż i piołun” to opowieść pełna emocji, bywa gorzka niczym sam piołun, bywa też bolesna, lecz niewątpliwie potrafi wciągnąć czytelnika bez reszty.
Jedno pozostaje pewne kto raz rozpoczął tę sagę, temu trudno będzie się z nią rozstać. To bowiem ten rodzaj historii, przy którym z radością sięga się po kolejny tom, by chwilę później z żalem stwierdzić,
że opowieść dobiegła końca zbyt prędko.
Wydawnictwo: 0
Data wydania: 2026-02-25
Kategoria: Literatura piękna
ISBN:
Liczba stron: 376
Dodał/a opinię:
Magdalena Grzejszczyk
Mocna, przejmująca, inteligentna powieść o dorastaniu. Kontynuacja najbardziej kontrowersyjnej książki Podkarpacia. Tym razem bohaterowie wychodzą...
Katja jest zielarką. Najlepszą w okolicy, a może i całej Galicji. Rośliny do niej mówią (nie naprawdę, rośliny przecież nie potrafią mówić), dziewczyna...