Inne wydania:
"Oskar i pani RÓża" to przepiękna historia o życiu, chorowaniu, przemijaniu i umieraniu, o mądrości dziecka, o cudzie, jakim jest życie i o tym, jak pogodzić się z chorobą. Jesteśmy świadkami ostatnich dni życia małego Oskara. Chłopca wspiera starsza pani - była zapaśniczka - Róża, ktora dodaje mu sił i otuchy w jego zmaganiach i marzeniach.
Ta cieniutka książeczka zawiera więcej treści i sensu niż niektóre kilkutomowe dzieła; jest przejmująca, smutna, ale też uczy nas, jak wielkim i wspaniałym darem jest życie, jeśli potrafimy doceniać i dostrzegać jego piękno.
Informacje dodatkowe o Oskar i pani Róża:
Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2011-11-29
Kategoria: Dla dzieci
Kategoria wiekowa: 9-12 lat
ISBN:
Liczba stron: 88
Tytuł oryginału: Oscar et la dame rose
Język oryginału: francuski
Tłumaczenie: Grzegorzewska Barbara
Dodał/a opinię:
Joanna Tekieli
POLECANA RECENZJA
OSKAR I PANI RÓŻA
Można by sądzić, że każdy szanujący się bibliofil, powinien z rezerwą podchodzić do ksiżeek „obarczonych” piętnem ogólnej akceptacji i poklasku. Przeważnie takie pozycje okazują się, delikatnie mówiąc niewymagającym „chłamem” w szpanerskiej oprawie i opartym na dobrej reklamie. Wspaniałym przykładem takiej wydymanej miernoty jest chociażby „Kod Leonarda Da Vinci”. Tym bardziej ciekawi przypadek innej książki, która, choć powszechnie zachwalana – ku mojemu zdziwieniu – rzeczywiście jest dobra. ”Oskar i pani Róża” Eri...
więcej
Kup książkę Oskar i pani Róża
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
Więcej
Więcej cytatów z tej książki
Codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy.
Więcej
REKLAMA
Zobacz także
Inne książki autora
Sowie opowieści. O misiu, który chciał być szczęśliwy
0
Niedźwiadek Bazyl zastanawia się, czym jest szczęście. Czy to bycie bogatym? Posiadanie różnych przedmiotów? Gonienie za przyjemnością? Sowa Minerwa, przewodniczka...
Człowiek, który widział więcej
Zobacz wszystkie książki tego autora
0
O co zapytałbyś Boga, gdybyś mógł z Nim porozmawiać? Huk, błysk. Chwilę potem gorąca fala powietrza, która podrzuca w niebo nawet najcięższe...
,, ...życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłużyć''
Więcej