Spowiedź Hitlera. Szczera rozmowa z Żydem

Ciężko go tak postrzegać. Bo zabił miliony. Nie swoimi rękoma, ale wdrożeniem własnych koncepcji. Metodycznie dochodził do władzy i gdy został wybrany przez własne społeczeństwo, miał możliwość realizacji swoich idei. Czy Hitler był szalony? Nie. On wierzył w to, co mówił. Wierzył, że Niemcy są rasą nadludzi. Aryjskim ideałem, któremu przeszkadzają inne rasy. Żydzi, Polacy, Grecy, Hiszpanie i wszyscy, którzy odstają od perfekcyjnego wzoru.

W "Spowiedzi Hitlera" mamy możliwość zobaczenia drugiej twarzy dyktatora. Tej, która wydawać by się mogła prawie ludzka. Dzięki formie wywiadu, jego poglądy czyta się znacznie lżej niż gdyby napisać je w formie opowieści. Poznajemy człowieka, który kochał swoją matkę prawie najbardziej na świecie (na pierwszym miejscu był oczywiście naród niemiecki). Dowiadujemy się, że uwielbiał słuchać muzyki klasycznej i oper Wagnera. Wiemy, że miał sukę owczarka niemieckiego, która wszędzie mu towarzyszyła.

„Pan nawet nie ma pojęcia, co w praktyce znaczy parlament. Oznacza on kabaret w czystej postaci.” [s. 58]

Więcej na zukoteka.blox.pl