Stracone zachody miłości

No nie urzekła mnie ta komedia. Chaos, dziwne dialogi, sama treść też jakaś taka... mało powalająca jak na Szekspira. Chyba, że to kwestia świątecznego nieogarniania, ale rozczarowałam się. Pomieszanie z poplątaniem, przebieranki, kombinowania, mnogość odwzajemnionych miłości z happy endem... trochę za mało, żeby mi się spodobało, bo pomysły oklepane, a nie było niczego wybijającego się. Postacie też drażniące, prowadzą idiotyczne dialogi, które nie wnoszą za dużo do treści. Myślałam, że fakt, iż tym razem jest drobne nawiązanie do znanych mi rejonów (Nawarra, tak często przywoływana w książkach historycznych) jakoś pomoże, ale... nie... zdecydowanie mi nie przypasowała. Szczęśliwie straciłam na to tylko jedno popołudnie.

Informacje dodatkowe o Stracone zachody miłości:

Wydawnictwo: PIW
Data wydania: 1976 (data przybliżona)
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: b.d.
Liczba stron: 124
Dodał/a opinię: Marta Olszewska