Szklany klucz

Przy okazji retrospektywy filmów z Veronicą Lake odświeżyłem sobie Szklany klucz Hammetta, zekranizowany przez Stuarta Heislera w 1941. Obok fantastycznego debiutanckiego Krwawego żniwa, właśnie Klucz w moim mniemaniu jest jego najlepszą powieścią. Może dlatego, że główną postacią nie jest zblazowany detektyw, postać klasyczna już w kryminale noir, ale człowiek od mokrej roboty, prawa ręka wpływowego gangstera. Bynajmniej nie jest to typ odrażający, przeciwnie, imponuje sposób, w jakim kieruje się on swoistą etyką i kodeksem honorowym, na którym opiera się główna oś dramaturgiczna. Tłem są rozgrywki na szczytach lokalnych władz, w przeddzień wyborów, rozgrywki pełne nieuczciwych zagrań, cynicznych deklaracji, brutalnych i okrutnych zagrań. W tle Ameryka czasów prohibicji, nocne kluby, podpici gangsterzy, zblazowane szansonistki i bezlitośni politycy, składający na ołtarzu władzy to, co każdy człowiek może mieć najcenniejszego. Do tego brawurowo prowadzona narracja, kapitalne dialogi, postaci tak krwiste i realistyczne, że nie dziwi mnogość ekranizacji powieści Hammetta, także inspirowanych jego twórczością (Kurosawa, bracia Coen).

Informacje dodatkowe o Szklany klucz:

Wydawnictwo: Świat Książki
Data wydania: b.d
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN: 978-83-247-0382-1
Liczba stron: 224
Dodał/a opinię: benioff