Trzy siostry. Iskra

Okładka książki jest satynowa w dotyku, co bardzo lubię, aczkolwiek z takim rodzajem trzeba umieć się obchodzić, bardzo łatwo je zabrudzić. Widzimy kobietę w samym centrum, zapewne jedną z sióstr. Posiada skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich zobaczymy kilka opinii, a na drugim okładki całej trylogii. Ogólnie na wnętrzu mamy wszystkie wydane jak dotąd powieści pisarki. Stronice są kremowe, czcionka wystarczająca dla oka, literówek brak, aczkolwiek dopatrzyłam jeden błąd w nazwie serialu, o którym mowa. Raz jest inna, a drugi raz inna, a ciągle chodzi o tę samą projekcję. Odstępy między wersami i marginesy zostały zachowane. Mamy tutaj pięciu narratorów, ale kompletnie to w niczym nie przeszkadza. 

Bardzo dawno czytałam cokolwiek z dorobku pisarki. Będąc w gimnazjum i początkowych latach szkoły średniej wprost za nimi przepadałam. Może jakoś specjalnie nie tęskniłam, ale... Autorka ma tak doświadczone pióro, że wie jak oczarować czytelnika i sprawić, by zasiedział się w jej pozycjach. Czytało się lekko, szybko i przyjemnie, cała fabuła została poprowadzona dobrze, że momentami ciekawość mnie zżerała, gdzie tu jest haczyk, bo przecież gdzieś musi być. Poznałam powieść w mgnieniu oka. Jeśli lubicie powieści obyczajowe, niezobowiązujące, takie, przy ma których się zrelaksujecie, to ta będzie idealna. 

Bohaterów mamy sporo, jak sama nazwa trylogii wskazuje mamy trzy siostry. Danielę, Dorotę i Dominikę. Pierwsza z nich jest najstarsza, najrozsądniejsza i w ogóle. Chociaż robi coś, co nawet mnie sprawiło w osłupienie. Dominika jako najmłodsza jest najbardziej wycofana, nie znająca życia. Zresztą nawet nie miała jak go poznać... Ogólnie siostry mają tajemnice i pokręconą relacje ze swoją wiecznie nieobecną matką, która teraz w dodatku nie żyje. Każda z nich ma inny charakter i po troszkę polubiłam je. Jest jeszcze Witold, facet, który ma plan do zrealizowania, jest z góry określony jako czarny charakter i ja jakoś od początku nie pałałam do niego sympatią. Coś czuję, że bardzo tutaj namiesza... Z kolei Bartek to mężczyzna, który od razu jakoś wywarł na mnie pozytywne wrażenie. Ciekawa niezmiernie jestem dalszych ich losów. Jak widzicie sama jednych lubię bardziej, drugich mniej. Są to postacie z krwi i kości, które śmiało moglibyśmy spotkać na ulicy. 

Trochę brakowało mi emocji, które czułabym wraz z bohaterami tej powieści. Okej, działo się u nich sporo, ale nie zrobiło to na mnie wrażenia, a szkoda. Niemniej jednak mam nadzieję, że druga część to nadrobi i nie będę mogła się pozbierać. Dużo rzeczy jest tutaj jeszcze dla nas niewiadomą, ale ja jestem doprawdy wytrwała i cierpliwa, poczekam. :) 

Akcja ma odpowiednie tempo, raz przyspiesza, a raz zwalnia. Historia taka mogłaby przydarzyć się i nam, jest mocno realna. Zresztą sami wiemy, że z rodziną to wychodzi się najlepiej tylko na zdjęciach. Ciekawa jestem niezmiernie jak to wszystko dalej się potoczy. Nie jest to rewelacyjna powieść, ale bardzo dobra i cieszę się, że jednak miałam okazję się z nią zapoznać. 

Autorka podejmuje się trudnych tematów. Waśni rodzinnych, miłości siostrzanej, ale i miłości w relacji damsko męskiej, intryg...

Reasumując uważam, że jest to powieść obyczajowa dla każdego, kto się zaciekawił po przeczytaniu opisu jak i dla fanów twórczości pisarki. Opowiadająca o prawdziwym życiu, realiach, bez koloryzowania codzienności. I to się liczy. Mnie się podobała i polecać będę, z kolejnymi tomami wiąże spore nadzieje. Polecam.

Informacje dodatkowe o Trzy siostry. Iskra:

Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2024-07-03
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788324098804
Liczba stron: 320
Dodał/a opinię: Angelika Ślusarczyk

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna