Jak tam Wasze popołudnie? Rozpoczynacie już długi weekend czy tak jak ja pracujecie w piątek? Mam dzisiaj dla Was recenzję najnowszej książki Michała Śmielaka pod tytułem "Wilcza Chata". Główna bohaterka Agata podczas swojego treningu biegowego w Bieszczadach zostaje napadnięta przez zamaskowanego mężczyznę. Kiedy odzyskuje przytomność okazuje się, że jest w chacie nieznajomego mężczyzny. Piotr bo tak ma na imię to znany autor kryminałów. W związku z kiepską pogodą i swoim stanem zdrowia zmuszona jest pozostać w tej chacie. Ale nie wie co się stało, kto ją zaatakował i jak się tu znalazła. W tym samym czasie Agata jest poszukiwana przez właścicielkę pensjonatu w którym się zatrzymała oraz jej partnera emerytowanego policjanta. Jej zaginięcie podobne jest do tego sprzed lat. Czy uda im się odnaleźć dziewczynę? Czy Piotr jest wybawcą a może oprawcą? Jest to bardzo klimatyczna, zaskakująca i momentami mroczna historia osadzona w leśnej chatce bez zasięgu i kontaktu ze światem. Do tego fajnym zabiegiem jest pokazanie emocji Agaty gdy czyta najnowszą książkę Piotra. Autor wodzi nas za nos ciągłymi zwrotami akcji. Ale całość trzyma w napięciu. Perełką są dialogi między bohaterami okraszone czarnym humorem oraz sporą dawką ironii.
Informacje dodatkowe o Wilcza chata:
Wydawnictwo: Skarpa Warszawska
Data wydania: 2024-05-15
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN:
Liczba stron: 352
Dodał/a opinię:
zainspirowanawku
Kup książkę Wilcza chata
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
Więcej
Więcej cytatów z tej książki
Studia skończyła terminowo i z wysoką średnią, mimo zawartego na trzecim roku związku małżeńskiego i mocno zaawansowanej ciąży, gdy zdawała egzamin magisterski.
Więcej
REKLAMA
Zobacz także
Inne książki autora
Pakiet mrocznych thrillerów osadzonych w małych miasteczkach (Paranoja/Pomruk)
0
Małe miasteczka i lokalne społeczności, które skrywają swoje mroczne tajemnice... Paranoja, Lisa Jackson Są w miasteczku Edgewater ludzie, którzy uważają...
Postrach
Zobacz wszystkie książki tego autora
0
,,Stanął przed drzwiami i poczuł dreszcz podniecenia. Zaraz ją zobaczy, tę wytęsknioną i wymarzoną, jedyną, a na pewno jedną z sześciu, co przecież nie...
Jan skarcił się w myślach, bo przecież kiedyś sprawdzał każdego nowego w okolicy, ale to było dawno. Zestarzał się, a starym psom to leżeć przed domem i łapać słońce, a nie złoczyńców.
Więcej