Wiosna w chacie pod starym świerkiem

"Życie toczy się dalej, nie zważając na nasze uczucia”.

Dwadzieścia lat temu życie sióstr – Maliny i Jagody – skomplikowało się przez miłość do tego samego mężczyzny. Fabian ostatecznie wybrał Malinę i to z nią stanął na ślubnym kobiercu. Między siostrami zapanował chłód i żal, który z biegiem lat tylko się pogłębiał. Po nieudanym małżeństwie Jagoda wraca w rodzinne strony. W starej chacie pod rozłożystym świerkiem, gdzie kiedyś dorastały obie siostry, próbuje ułożyć sobie życie na nowo i stworzyć bezpieczną przystań dla przygarniętego dziecka. Jednak przeszłość wciąż daje o sobie znać. Fabian coraz częściej pojawia się na jej drodze – jakby chciał naprawić dawne błędy i odzyskać to, co kiedyś bezpowrotnie utracił… a może pragnie czegoś więcej? Codzienność Maliny jest pełna obowiązków sprawia, że coraz rzadziej myśli o własnych potrzebach. Choć cieszy się z powrotu Jagody, trudno jej uporać się z zazdrością. W chwili, gdy najbardziej potrzebuje wsparcia, zostaje sama – z ciężarem winy, którego przez lata nie potrafiła udźwignąć. Czy po tylu latach siostry zdołają odnaleźć drogę do siebie, zanim dawne urazy ponownie je rozdzielą?

Kolejny raz Wioletta Piasecka pozytywnie mnie zaskoczyła. Akcja powieści toczy się swoim rytmem i intryguje. Fabuła dopracowana w każdym szczególe, przemyślana, ukazuje trudne relacje międzyludzkie, przenosi nas nad malownicze tereny Zalewu Wiślanego. Wnikliwa perspektywa, ukazująca ludzkie zachowania. Styl Autorki jest bardzo płynny, lekki, naturalny, pomimo poruszanych trudnych tematów, powodował ogromną przyjemność z czytania. Z łatwością Pani Wioletta oddaje emocje, drgania serca, wewnętrzne rozterki, jakie są udziałem naszych bohaterów. A ci realnie, naturalnie wykreowani, to ludzie, jakich mijamy w naszej codzienności. Jagoda to bohaterka, która budzi w czytelniku ogrom sympatii i ciepła. Jej powrót w rodzinne strony, próba poradzenia sobie z bólem po zdradzie męża oraz budowanie bezpiecznej przystani dla przygarniętego dziecka i jego babci sprawiają, że łatwo jej kibicować. Malina, siostra Jagody, to postać znacznie bardziej niejednoznaczna. Wzbudza w czytelniku sprzeczne emocje. Z jednej strony można dostrzec jej zagubienie i ciężar tajemnic, które przez lata nosiła w sobie. Z drugiej jednak momentami ma się ochotę nią potrząsnąć i zmusić do spojrzenia prawdzie w oczy.

Historia pełna niewypowiedzianych słów, dawnych ran, tęsknot i wyrzutów sumienia. Delikatnie pokazuje, jak jedna decyzja potrafi na długie lata zachwiać relacjami – zarówno tymi siostrzanymi, jak i małżeńskimi. Opowieść o Jagodzie i Malinie trafia prosto do serca. To nie tylko historia rywalizacji o mężczyznę, ale przede wszystkim opowieść o jednej z najważniejszych więzi w życiu – więzi między siostrami, która zostaje wystawiona na bardzo trudną próbę. Na kartach powieści pojawiają się lęki codzienności, zazdrość, poczucie winy, ale też miłość i tęsknota za życiem, które mogło potoczyć się zupełnie inaczej. Bardzo ważnym miejscem w tej historii staje się również stara chata, do której wraca Jagoda. To nie tylko dom – to przestrzeń pełna wspomnień, emocji i śladów przeszłości.

Przejmująca, bardzo życiowa historia o tym, że czasem największą odwagą wcale nie jest odejście – lecz próba wybaczenia. Za niecierpliwością czekam na ciąg dalszy. Bardzo polecam! Tatiasza i jej książki :) 

Informacje dodatkowe o Wiosna w chacie pod starym świerkiem:

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska
Data wydania: 2026-02-11
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788384301340
Liczba stron: 304
Dodał/a opinię: Wiesława Biegańska

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna