Wzgarda

Fantasy w rytmie kryminału

Paulina Hendel łączy fantastykę z kryminałem i grozą. „Wzgarda” to powieść, w której nie ma miejsca na nudę – od pierwszych stron czytelnik zostaje wrzucony w sam środek tajemnicy, która z pozoru miała być prostą sprawą do rozwiązania, a szybko zamienia się w pełną niepokoju i sekretów opowieść.

Na wyspie, niegdyś kolonii karnej, ginie pracownik Czarnej Kompanii. Naczelnik Kilian Sztorm i jego zastępca, ogr Gustaw Gunderberg (Kostek), muszą zmierzyć się nie tylko z brakiem ludzi do pomocy, ale też z atmosferą strachu, podejrzeń i niesamowitych zjawisk. Do dyspozycji mają jedynie pokojową wartę: podstarzałego ziemowego, nadmiernie optymistycznego młodzieńca z wyższych sfer oraz złodziejkę zatrudnioną „na chwilę”. To z takiej mieszanki osobowości rodzi się drużyna, która zaskakuje i bawi, ale też udowadnia, że w śledztwie liczy się każdy, nawet pozornie niepasujący element.

Paulina Hendel snuje historię dwutorowo – z jednej strony śledzimy działania Kiliana Sztorma, z drugiej stopniowo poznajemy losy Adeli, zaginionej przed laty dziewczynki. Ich historie splatają się powoli, odsłaniając kolejne fragmenty wielkiej zagadki, w której nic nie jest oczywiste. Naczelnik raz za razem trafia na ślepe tropy, a prawdziwych sprawców ma pod nosem – tylko nie potrafi jeszcze tego dostrzec.

Autorka w świetny sposób buduje klimat grozy i tajemnicy. Opisy miejsc zbrodni są sugestywne, pełne krwawych szczegółów, które mocno działają na wyobraźnię. Trudno przejść obojętnie obok sceny, gdy Sztorm odkrywa kolejne ofiary: „Na jej jasnych przedramionach dostrzegł ciemne pręgi, połamane nogi były nienaturalnie wygięte. Z lewego uda wystawała ostro zakończona kość.” – to tylko jeden z obrazów, które sprawiają, że czytelnik czuje się, jakby sam stanął w miejscu zbrodni. Nie są jednak tanim szokiem – raczej wciągają w atmosferę mroku, w której przeszłość i teraźniejszość wzajemnie się przenikają. Szczególnie mocno oddziałują sceny w opuszczonym domu Arugulów, gdzie echo dawnej tragedii wciąż zdaje się odbijać od ścian. I to nie jedyne miejsce, w którym przeszłość upomina się o uwagę.

Sam Sztorm to bohater nietuzinkowy – nie jest idealnym śledczym, a raczej człowiekiem, który zmaga się z własnym lękiem i poczuciem winy. Często musi uciekać się do swojej osobliwej metody radzenia sobie z emocjami: „Czasem wyobrażał sobie strach jako małą, chudą pokrakę. Łapał ją wtedy za kark, rzucał na ziemię i przyciskał butem, nie pozwalając jej się podnieść.” To sprawia, że jego postać nabiera autentyczności i bliskości – bo każdy ma swoje sposoby na walkę z własnymi demonami.

Świat przedstawiony to kolejny atut powieści – obok ludzi pojawiają się ogry, elfy i ślady dawnej magii, która, choć miała zostać zniszczona, wciąż gdzieś pulsuje. Paulina Hendel bawi się konwencją, mieszając elementy fantasy z kryminałem i sensacją . Nie bez powodu bohaterowie podejrzewają, że przeszłość wciąż daje o sobie znać: „Wiem, jakie zdanie o magii ma nasz naczelnik, ale są pewne dowody na to, że magia przetrwała wściekłość Wzgardy. Zakon nie zniszczył czterysta lat temu wszystkich cząstek magicznych na świecie. (…) przetrwały okruchy.”

Całość czyta się niczym gotowy scenariusz serialu – dynamiczny, pełen zwrotów akcji i świetnie wykreowanych bohaterów.

„Wzgarda” to książka, od której trudno się oderwać. Pełna akcji, napięcia i niespodzianek, ale też bohaterów, których łatwo polubić – ze wszystkimi ich słabościami i uporem. Finał zaskakuje i porusza, a choć może wstrząsnąć, wydaje się jedynym możliwym zakończeniem tej historii.

Gorąco polecam miłośnikom fantasy, kryminałów i mrocznych tajemnic. „Wzgarda” wciąga jak najlepszy serial – czyta się ją jednym tchem, a po zamknięciu książki aż chciałoby się zobaczyć tę opowieść na ekranie. Może kiedyś się doczekamy?

Informacje dodatkowe o Wzgarda:

Wydawnictwo: Mięta
Data wydania: 2025-03-12
Kategoria: Fantasy/SF
ISBN: 9788368371093
Liczba stron: 528
Dodał/a opinię: Jagoda Buch