Zagubieni w mroku

Zagubieni w mroku Joanny Jax to historia, która powoli, niemal bezszelestnie zaciska się wokół czytelnika jak pętla — duszna, niepokojąca, a jednocześnie niemożliwa do przerwania. To nie tylko opowieść o śledztwie i odkrywaniu prawdy, ale przede wszystkim przejmujący portret ludzi uwięzionych w historii, która nie pozwala o sobie zapomnieć.

Główna bohaterka, Ewa Zakrzewska, to postać niezwykle złożona i wiarygodna. Z jednej strony ambitna, utalentowana architektka, która dostaje szansę rozwoju zawodowego w Berlinie Wschodnim — miejscu naznaczonym kontrolą, strachem i nieustanną obserwacją. Z drugiej strony kobieta poraniona przez przeszłość, nosząca w sobie emocjonalny ciężar, który wpływa na każdą jej decyzję. Ewa nie jest typową bohaterką – nie działa impulsywnie ani heroicznie w oczywisty sposób. Jej siła tkwi w determinacji i cichej odwadze, która ujawnia się dopiero wtedy, gdy zostaje zmuszona do konfrontacji z prawdą. To właśnie ta wewnętrzna walka – między potrzebą bezpieczeństwa, a koniecznością poznania faktów – czyni ją tak autentyczną.

Drugą ważną postacią jest Helena – przyjaciółka Ewy, od której wszystko się zaczyna. Choć nie towarzyszy nam przez całą narrację, jej obecność jest odczuwalna niemal w każdej decyzji głównej bohaterki. Helena reprezentuje pamięć, lojalność i nieprzepracowaną stratę. To dzięki niej historia zyskuje osobisty wymiar – przestaje być jedynie zagadką, a staje się walką o sprawiedliwość i domknięcie przeszłości.

Na szczególną uwagę zasługują również bohaterowie drugoplanowi – członkowie niemieckiej rodziny, wokół której narasta tajemnica. Autorka nie tworzy postaci jednoznacznych — każdy z nich zdaje się coś ukrywać, każdy nosi w sobie cień winy lub lęku. To właśnie w tej niejednoznaczności tkwi największa siła powieści. Czytelnik, podobnie jak Ewa, zaczyna wątpić we wszystko i wszystkich. Granica między ofiarą, a sprawcą zaciera się, a prawda okazuje się bardziej skomplikowana, niż można było przypuszczać.

Nie można pominąć także wątku uczuciowego, który rozwija się subtelnie, niemal nieśmiało. To relacja naznaczona nieufnością, ostrożnością i bagażem doświadczeń – daleka od romantycznych uniesień, a przez to znacznie bardziej prawdziwa. Uczucie pojawiające się w życiu Ewy nie jest ucieczką od rzeczywistości, lecz kolejnym wyzwaniem – próbą otwarcia się mimo strachu i bólu.

Ogromnym atutem książki jest jej tło historyczne. Berlin Wschodni końca lat sześćdziesiątych nie jest tu jedynie dekoracją — to żywy organizm, który wpływa na losy bohaterów. Wszechobecna kontrola, działalność służb, atmosfera podejrzliwości i napięcia sprawiają, że czytelnik niemal fizycznie odczuwa ciężar tamtych czasów. Autorka z dużą wrażliwością pokazuje, jak system potrafi niszczyć jednostki i deformować relacje międzyludzkie.

Zagubieni w mroku to powieść, która nie daje łatwych odpowiedzi. Zamiast tego stawia pytania o winę, odpowiedzialność i możliwość przebaczenia. To historia o tym, że przeszłość nigdy nie znika — może jedynie czekać, aż ktoś odważy się ją odkryć.

To książka dla tych, którzy lubią, gdy fabuła nie tylko wciąga, ale i zostawia ślad — niepokój, refleksję, a czasem nawet niewygodną ciszę po przeczytaniu ostatniej strony.

Zachęcam do podróży w przeszłość …

Informacje dodatkowe o Zagubieni w mroku:

Wydawnictwo: b.d
Data wydania: 2026-02-12
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 9788382933499
Liczba stron: 368
Dodał/a opinię: Małgosia Brzeska

Tagi: Proza literacka