Zasada Dixon

"Przyznanie się do tego, że czasem bywa się słabym, wcale nie oznacza, że nie jesteś silna. To znaczy tylko, że jesteś człowiekiem"

Diana to dziewczyna, która ma wiele na głowie. Były chłopak, który nie potrafi zrozumieć, że to już koniec. Zbliżający się konkurs tańca towarzyskiego. Do tego jest cheerleaderką, ale najgorsze w tym wszystkim jest to, kto zostaje jej sąsiadem. Shane, hokeista. Ona go nie cierpi, a on z kolei uwielbia ją irytować.

Shane i Diana? Uwielbiam takich bohaterów. On na pierwszy rzut oka wydaje się tym, kogo nie interesują poważne związki, kogo interesuje tylko niezobowiązująca zabawa, ale czy naprawdę? A Diana? Przekonana, że zawsze powinna być silna, lecz czy naprawdę?. Od początku pomiędzy nimi iskrzy, iskrzy od nienawiści. Ich dialogi, wzajemne kłótnie czy przekomarzania powodowały, że nieraz się śmiałam. Jest to zdecydowanie wybuchowa para. Całkiem inni, całkiem różni, a pewne okoliczności powodują, że decydują się na udawany związek. Początkowo miało to być jednorazowym działaniem, bo Shane chce pokazać swojej byłej, że jest szczęśliwy i za nią nie tęskni, ale były upierdliwy chłopak Diany, powoduje, że decydują się zawrzeć układ na znacznie dłuższy okres. Do tego, nieoczekiwanie bohaterka potrzebuje partnera do konkursu tańce i wydaje się, że jej udawany chłopak będzie wprost idealny, prawda? To ma być to czysty układ bez żadnych kontaktów fizycznych, ale nie da się ukryć, że iskrzy pomiędzy nimi i to już tym razem nie z powodu nienawiści. Zdecydowanie jest pomiędzy nimi duża chemia. Oboje siebie pragną, oboje chcą zrobić ten kolejny krok, ale Diana się wzbrania. Boi się. No cóż, Shane decyduje się złożyć nawet stosowne podanie, co nie ukrywam, było dosyć śmieszne. Bardzo podobała mi się ich relacja, a zwłaszcza to jak się oboje bardzo zmieniają. Diana dostrzega, że Shane jest całkiem inny niż jej się wydawało, nie jest wcale taki zły, a tak naprawdę ma bardzo dobre serce. A Diana? Uczy się, że wcale nie musi być silna i nie jest w tym nic złego. Ich relacja rozwija się powoli, w stopniowy sposób, bo tak naprawdę coś więcej zaczęło się pomiędzy nimi dziać po przeczytaniu połowy książki. Początkowo to była nienawiść, z czasem przyjaźń, a może teraz coś więcej? Zaczyna im coraz bardziej zależeć, a coś co miało być układem wydaje się, że stopniowo przestaje takie być.

"- Dziękuję
- Za co?
- Za wszystko. Za to, że przemówiłeś mi do rozsądku w sprawie Percy'ego. Że przez cały czas tutaj starałeś się poprawić mi humor. Myliłam się co do ciebie, Lindley. Okazuje się, że tak naprawdę dobry z ciebie facet"

Ellie Kennedy to jedna z moich ulubionych autorek, której romanse z wątkiem hokeja zawsze bardzo mi się podobają. Tutaj nie było inaczej, choć tym razem bym powiedziała, że tego hokeja jednak jest tu stosunkowo mało jak na jej książki. Z drugiej jednak strony, przez większą część historii akcja dzieje się podczas wakacji, więc jednak ciężko żeby było dużo na temat samego hokeja, prawda? To przyjemna lektura, przy której ani razu się nie nudziłam. Nieraz również się zaśmiałam, bo jest tu wiele śmiesznych momentów. Polubiłam to prawie wszystkich bohaterów, którzy się tu pojawiają, z pewnymi wyjątkami. Siostra głównego bohatera? Urocza, bardzo lubię takie bohaterki. Jednak nie jest to tylko lekki i uroczy romans, bo autorka gwarantuje tutaj wiele emocji. Pojawia się tutaj wiele wątków. Były partner Diany, który nie daje o sobie zapomnieć i bardzo komplikuje jej życie. A do tego jeszcze była bohatera, której nie polubiłam od pierwszego spotkania i jak okazuje się, to całkiem słusznie. Nie zabrakło też pewnego smutnego wątku. Wątku, który spowodował łzy. Jest to tytuł, który z pewnością zapewni wiele emocji i to nie tylko tych pozytywnych. Radość, szczęście, wzruszenie, ale również smutek, łzy i rozpacz.

Informacje dodatkowe o Zasada Dixon:

Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Data wydania: 2025-11-04
Kategoria: Romans
ISBN: 9788383356921
Liczba stron: 592
Tytuł oryginału: The Dixon Rule
Dodał/a opinię: ilovebook26

Tagi: romans