Publicystyka

Jeden z największych ludzi teatru. Reżyser, scenograf, poeta, aktor, ale też malarz i prekursor happeningów w naszej przestrzeni publicznej. Jako pierwszy na grunt polski przeszczepił konceptualizm i informel. Artysta, który poświęcił się wyłącznie sztuce. Miłość? Tylko jeśli nie przeszkadzała w pracy. Rodzina? Na drugim miejscu. Kochany lub nienawidzony, a jednak obdarzony bezgranicznym zaufaniem przez zespół swojego teatru. Tadeusz Kantor. czytaj dalej

Był inny, szczególny. Od dziecka. Stał się idolem wrażliwców, ludzi zakochanych w podróżowaniu bez celu, w gitarowych wieczorach, śpiewaniu o tym, co najważniejsze. Wymykał się systemom i klasyfikacjom. Pisał o miłości i o niezgodzie na świat, ale dotykał tego, co najbardziej poruszało młodych. Stał się uosobieniem wolności, choć dzisiaj wiadomo, że wolność Stachury miała swoją cenę i swoje ograniczenia. Uczył kolejne pokolenia, jak pokochać pogranicza – świata, Polski, ale też te inne, krawędzie rzeczywistości, w której żył on i jemu bliscy. Edward Stachura. Jaki był naprawdę? czytaj dalej

Gabriela Zapolska przeszła przez życie głośno i zamaszyście, wywołując skandal za skandalem. Nie wahała się mówić: „Jestem wielka i nieraz muszę się szczypać, aby sobie przypomnieć, że to ja naprawdę jestem”. Uważała się za pisarkę lepszą od Prusa czy Sienkiewicza i odnosiła się do ich twórczości z pewnym pobłażaniem: „Nie piszę epopei historycznych, ale epopeję chwil, w których żyję. I dlatego moje powieści zostaną, podczas gdy innych trawa porośnie”. Oto jej historia. czytaj dalej

Bawił się kulturą popularną, tworząc parodie i pastisze, stosując gry słowne, włączając w obręb tekstów popularnych elementy pure-nonsensu i absurdu. Nawiązując w swoich tekstach zarówno do dzieł plastycznych („Wernisaż”, „Stary Rembrandt”, „Grande valse frotte”), jak i literackich (np. cykl tekstów o Abelardzie i Heloizie), podniósł rangę polskiej piosenki – zbliżył ją do poezji. O tym, jaki naprawdę był Jonasz Kofta, opowiada Piotr Derlatka, autor biografii poety – „Jego portret. Opowieść o Jonaszu Kofcie". czytaj dalej

Podróże do Nicei, wakacje w Paryżu. Dom i mieszkanie z puli Związku Literatów Polskich. Jak w trudnych powojennych latach żyli polscy pisarze? Ile wynosiły nagrody za pracę twórczą i komu były przyznawane? O wolności od trosk i wolności tworzenia w PRL w swoich rodzinnych wspomnieniach zatytułowanych „Dziadek Władek. O Broniewskim, Ance i rodzinie" pisze wnuczka poety, Ewa Zawistowska.   czytaj dalej

Była jedną z kobiet, które zdecydowały o losach świata. Królewska kochanka, która odegrała ogromną rolę podczas wojny stuletniej. Poznała sekrety piękna, które wykorzystywała, uwodząc najmożniejszych. W historii sztuki zapisała się jako pierwowzór Madonny z Dzieciątkiem wśród Aniołów Jeana Fouqueta. O Agnes Sorel – a także o innych damach, które patrzą na nas od stuleci z płócien wielkich mistrzów: Vermeera, Leonarda da Vinci, Rembrandta czy Picassa, pisze Iwona Kienzler w publikacji „Kobiety ze słynnych obrazów", która ukazała się nakładem Wydawnictwa Lira. Poznajcie historię Agnes Sorel.   czytaj dalej

Peter Handke już zawsze będzie dla Polaków „tym Austriakiem, który dostał Nobla razem z Tokarczuk”. Tymczasem to autor wybitnych książek. I diabelnie kontrowersyjna postać.   czytaj dalej

Stanisław Jankowski „Agaton”, cichociemny, szef Wydziału Legalizacji i Techniki wywiadu AK w okupowanej Warszawie. Kierownik jednostki wytwarzającej tuż pod bokiem okupanta przeszło tysiąc fałszywych dokumentów miesięcznie. Adiutant generała Tadeusza Bora-Komorowskiego. Przywódca oddziału podczas powstania warszawskiego, który siedem razy przechodził drogę kanałami podziemnego miasta. Człowiek, który po wojnie wrócił do Polski, aby podjąć pracę przy odbudowie zrujnowanej Warszawy. Bohater, który przeżył wojnę i pracował przy podniesieniu swojego ukochanego kraju z ruin. Człowiek-legenda, o  życiorysie, który mógłby posłużyć za podstawę scenariusza filmu sensacyjnego. Poznajcie wojenne losy Stanisława Jankowskiego, którego wspomnienia, spisane dwadzieścia lat po wojnie i wydane w książce „Agaton. Z fałszywym ausweisem w prawdziwej Warszawie", są pasjonującą, pełną przerażających szczegółów, lekturą. czytaj dalej

Pisząc pierwsze zdania swojej debiutanckiej książki zaznaczył, że będzie ona jego pierwszą, a zarazem ostatnią. Takie zdanie widnieje zresztą na jej ostatniej stronie. – Nigdy nie wiązałem z tym swojej przyszłości. Pisarstwo było sposobem na wyrzucenie emocji – mówi dzisiaj. Postanowił jednak wrócić bo jak sam twierdzi, emocji znów jest mnóstwo. czytaj dalej

W historii XX wieku wiele było postaci, które – żyjąc w czasach szczególnie trudnych – zwycięsko przeszły największe próby. Cichych bohaterów, ludzi, o których nie uczymy się na lekcjach historii, których nie wspomina się w mediach historycznych. Jedną z takich właśnie osób była Elżbieta Stadnicka (z d. Lubomirska), która żyła w trzech epokach: w II Rzeczypospolitej, Polsce powojennej i na emigracji we Francji. Swe losy opisuje w pamiętniku Na krawędzi epok, który ukazał się nakładem Wydawnictwa Rosikon Press. A oto jej historia:  czytaj dalej

Warto przeczytać

Recenzje miesiąca
Ciało nie kłamie
Judy Melinek
Ciało nie kłamie
Antarabhawa
Przemysław Szulgit
Antarabhawa
Wskrzesina
Artur Boratczuk
Wskrzesina
Dama z wahadełkiem
Paulina Kuzawińska
Dama z wahadełkiem
Wszystko nie tak! 2
Izabella Frączyk
Wszystko nie tak! 2
Nowy chłopak
Paula Rawsthorne
Nowy chłopak
Pokaż wszystkie recenzje