Recenzja książki: Archipelag

Recenzuje: Olga Majerska

ludzie jak wyspy 

niesione wiatrem 

niespokojnym 

i szeptem losu 

chichotem cierpkim

urwane słowa 

myśli pośród chaosu 

dotykiem lekkim 

rozrzucone prawdy 

ciężkie i omdlałe

archipelag ludzkich czerni 

między brzegiem a pamięcią

 

nikt nie chciał 

zatrzymać wspomnień 

nikt nie chciał 

mostów pokonać 

by dotrzeć

by spojrzeć 

na to, co w mroku 

porzucane

pogrzebane 

nikt nie chciał 

oddać prawdy 

co o brzeg rozbija się 

falą czarnych wód 

 

niedomknięte słowa 

kiedyś się zdarzyły

archipelag prawd 

rozwianych 

wyspy samotności 

kruche 

matka, która skrzywdziła 

wiara bez słów 

przeszłość, co trwała 

na wietrze wspomnień 

niesiona 

 

Ludzie. Są jak wyspy. Jak samotności. Jak szepty prawd niedopowiedzianych. Kroki zastygłe w połowie drogi. Jak czernie i decyzje złe. Ludzie. Oddzieleni od siebie mostami, po których kroczyć, to poszukiwać. Archipelag rozsypanych wyborów. Wyboiste ścieżki. Ktoś odbiera życie. Ktoś krzywdzi. A wszystko gdzieś w przeszłości się zaczyna. Jedna tragedia, wiele zdarzeń. Lata nieprawdy o postrzępionych krawędziach. Lata ciszy, której nikt nie chciał wykrzyczeć. 

 

„Archipelag" to kryminał, gdzie rozlew krwi nie ma miejsca. Tu odkrywa się bardziej człowieka. To, jak obciążony bólem, stratą czy bezwzględnością, dokonuje wyboru. Bo pod zwyczajną skorupą życia kryje się właśnie człowiek. Ze wszystkim tym, co dosięga głębszej istoty. Z wszystkimi rzeczami, które chce zakopać, zapomnieć i wyrzucić. Z wszystkimi czynami, które pragnie uciszyć. Między tym, co było a tym, czego cofnąć nie można. Prawda. 

 

Polubiłam się bardzo z poprzednim tomem tej serii. Tutaj było podobnie, choć bardziej spokojnie. Czułam też nieco mniejsze zaangażowanie w słowa. Jakby ta historia chwilami toczyła się gdzieś obok. Umykała. Ale to takie małe niuanse moich odczuć. Bo emocje cudnie się pod skórą kłębiły. Mocno chwycił mnie wątek zaginięcia dziewczynki sprzed lat i jej poruszająca historia. Czas z „Archipelagiem” był czasem przeżywania i brania słów do siebie. Pięknie się niosła tutaj przeszłość, a gdzieś głębiej pobrzmiewały refleksje. Warto w to wejść. Polecam. 

Tagi: Literatura kryminalna i detektywistyczna