Kameleon

Wiecie co, ja do książek autora byłam zawsze sceptycznie nastawiona, gdyż albo zdarzało się, że jedne mi pasowały, albo było tak, że był to zupełnie nie mój klimat. Wszystko przez to, że pisarz ma nieco twarde pióro, które teraz przyuważyłam, że potrafi zmiękczyć, jednak zależne jest to od literatury i sposobu przekazu, który pragnie zaprezentować. Tak naprawdę polubiłam go dopiero za powieść ,,Góra kłopotów", która miała komediowy przekaz. Obecna również zawiera całkiem sporo żartów, choć najbardziej odpowiada mu rzucanie aluzjami. Już na początku nam się przedstawia, opowiada jaki typ życia wybrał, a następnie wchodzimy w jego rodzinne strony, by udokumentował nam dlaczego jest tym, kim jest. Większość dzieci bierze przykład ze swoich rodziców i Mikołaj Borzym też tak zrobił, tylko nie do końca w słuszności ich założeń. Umiejętności złodziejskie i koncept przechowywania swoich skarbów miał bardzo dobrze wyćwiczony. Nawet mnie zaskoczył swoją pomysłowością:-) Jednak jak wiadomo, życie składa się z układów, nawet tych, których wcale nie chcemy. Wpierw pojawiła się kobieta, która wzniosła ich fach na wyżyny, jednak chciwość wygrała z rozsądkiem i weszli w posiadanie pewnej rzeczy, która zsunęła im na głowę kolosalne kłopoty. Ta rzecz miała bowiem właściciela, który nie był zwykłym człowiekiem. A że na odzyskaniu tej rzeczy mu bardzo zależało, pozostał niefrasobliwy problem dla pary naszych złodziejaszków. Jak sądzicie, czy ta opowieść może zakończyć się podobnie co historia jego rodziców?
Naprawdę świetna historia. Jak można ujrzeć, na każdym szczeblu człowiek prosi się o kłopoty, ale najważniejsze jest to w jaki sposób udaje mu się z nich wykaraskać:-) To powieść, lecz dialogów nie jest dużo, gdyż to sam złodziej nam przedstawia swoje losy. Mamy mega komediowe sytuacje, co jakiś czas postać się cieszy, by później upadać i ponownie się podnosi. Tu była taka przesłanka, by nigdy się nie poddawać, nawet w kiepskich sytuacjach. No i najlepiej postępować zgodnie z prawem:-) Zabawna i mądra, naprawdę polecam!

Czasem warto uciec od konwenansów, a ta książka jest tego dobrym przykładem. Autor nie trzyma się kurczowo zasad panujących w typowej sensacji, jak na thriller było dość groteskowo, elementów komedii kryminalnej jednak rzeczywiście było najwięcej.
Autor pokazuje w Kameleonie intrygującą historię pisaną zza krat. Nie da się powiedzieć, że to błyskotliwa fabuła, ale z pewnością błyskotek w niej nie brakuje. To raczej luźna opowiastka, przesycona humorystycznymi zdarzeniami, które w całym swym tragizmie są udziałem głównego charakteru - spadkobiercy genów przestępczej rodziny.
Duży plus książki to barwne postacie oraz częste zwroty akcji. Marek Stelar miesza w swojej powieści rzeczywistość penitencjarną z bandyckim półświatkiem sprytnie lawirującym na cienkiej granicy wolności. W książce znalazłem liczne nawiązania do aktualnej sytuacji geopolitycznej oraz mądre maksymy. Niestety przytłoczone są one znaczną ilością lapidarnych dialogów, czy wulgarnych odzywek, ale taki mamy klimat na kartach tej książki. Zakończenie muszę uznać za udane.
Zastanawiam się, czy niejaki pies - towarzysz pierwszoplanowego bohatera, był niezbędnym elementem, czy tylko zjawiskowym dodatkiem, ale niech to pozostanie w sferze domysłów. Swoją drogą "zjawiskowy" - przynajmniej językowo - był sam proces nadania imienia temu zwierzęciu.
Lektura przypominała mi niektóre wątki z filmu Dzień Świra - toksyczność relacji, inteligent w opałach. Jeśli jednak miałbym obejrzeć ekranizację tej książki to chyba musiałaby być wyreżyserowana przez Quentina Tarantino...

Mikołaj Borzym jest złodziejem i to z rodzinnymi tradycjami. Swój fach wzniósł na nieco wyższy, niż rodzice poziom. Współpracuje z niejaką Oleną i udają, że sprzątają bogatym ludziom domy. Są tani, a sprzątają świetnie, zatem nie narzekają na brak pracy. Przy okazji czyszczą ludziom sejfy z kosztownej biżuterii i precjozów o wysokiej wartości materialnej, historycznej czy kolekcjonerskiej. Robią to inteligentnie, podrzucają na ich miejsce fałszywki, które Mikołaj na szybko "produkuje" za pomocą nowoczesnego sprzętu w swoim tajemniczym, świetnie wyposażonym dostawczym mercedesie.
Pewnego dnia mężczyzna zostaje zmuszony do wykradzenia z konkretnego domu posążku, którego wartość jest nie tylko historyczna i materialna. Zostaje wplątany w aferę szpiegowską i ma mnóstwo kłopotów.
Moja opinia: Bardzo lubie książki panna Stelara, ale ta jest zupełnie inna od pozostałych. Jest napisana dowcipnym językiem, lekko komediowo, ale jak dla mnie za dużo w niej przemyśleń i analiz bohatera. Nie porwała mnie. Ale z książek Stelara absolutnie nie zrezygnuj

Nie czytam komedii kryminalnych. Jak czasem przez pomyłkę zaczęłam jakąś czytać to zostawała bez doczytania. ,,Kameleon" to moja pierwsza przeczytana do końca komedia kryminalna. Super się czytało, żartobliwe dialogi, sarkazm, śmieszne mądrości słowne. I ciekawa wciągająca fabuła. Główny bohater przypomina trochę Szwejka, co to wychodzi z każdej opresji. Narracja prowadzona jakbym słuchała opowieści znajomego. Michał Borzym to sympatyczny złodziej, trudno go nie polubić. Tak napisane komedie to ja lubię i po takie będę sięgać, to komedia kryminalna zupełnie inna.  Super się ubawiłam. Doskonała lekka lektura na lato.

Macie czasem ochotę na coś lekkiego, zabawnego i z dreszczykiem? 

 ,,Kameleon" Marka Stelara to komedia kryminalna inna niż wszystkie - tak bardzo w moim guście!

Główny bohater, Mikołaj Borzym, to zawodowy złodziej, mimo iż wcale nie wygląda na takiego, który umie się niepostrzeżenie obłowi. A jednak potrafi. I to jak! Ma plan, ma talent i ma...wspólniczkę, która się okaże kimś innym. Brzmi jak duet idealny? No właśnie - do czasu. Bo gdy na ich drodze pojawia się tajemniczy typ z rządowej agencji, wszystko się sypie.

Co się stanie, gdy złodziej dostanie propozycję nie do odrzucenia - okraść kogoś... dla dobra Ojczyzny?

Dzieje się dużo: jest akcja, przekręty, tajemnice, technologia, mafia i humor, który trafia w punkt.

Autor pokazuje, że kryminał wcale nie musi być mroczny, żeby trzymać w napięciu.

,,Kameleon" to historia szalona, pełna absurdów i zwrotów akcji, których nie da się przewidzieć. Ale przecież właśnie o to chodzi w komedii kryminalnej, gdzie logika bywa mniej ważna niż dobra zabawa. Jeśli macie ochotę na kryminał z dużą dawką humoru, nieoczywistych bohaterów których nie sposób nie  lubić, Gwarantuję że rozbawi was do łez- nie zwlekajcie- czytajcie, słuchajcie - bardzo polecam audiobook.

Historia rodziny,która była z zawodu złodziejska.Wszyscy mama,tata i ich syn kradli.