Recenzja książki: Dom przy starym młynie

Recenzuje: _read_andzia_

Dałam się porwać niezwykłej historii rodziny Mikulskich i Derlatków, opowiedzianej oczami małej Halinki. Jej beztroskie dzieciństwo przerwała brutalnie rozpoczęta II wojna światowa, skutecznie zabierając szczęście i znany porządek. Pierwszym dosadnym znakiem wojny był zrzut niemieckiej bomby do stawu na Rygułcie. Niestety, od tego momentu świat stanął na głowie. Dotąd Polacy i Żydzi w zgodzie żyli w ukochanym Zwoleniu, wspólnie dzieląc codzienność. Szerzący się antysemityzm i plan "zwalczania" Żydów skutecznie zniszczył sąsiedzkie przyjaźnie. 

Jak potoczyły się losy bohaterów w obliczu strachu o najbliższych, wszechobecnej śmierci, głodu i niepewności o jutro? Co z dziećmi, które musiały natychmiast dorosnąć?

*

Parędziesiąt lat później, do rodzinnego Zwolenia przyjeżdża trzydziestoparoletnia nauczycielka Weronika. Kobieta chce poznać korzenie swojej rodziny, ma nadzieję natknąć się na ślady swoich przodków. Kiedy przypadkiem na swojej drodze spotyka Huberta, nie zdaje sobie sprawy jak bardzo ten jej pomoże. Są jak ogień i woda. Ona: nauczycielka języka polskiego, ambitna, wrażliwa, uwielbiająca historię a on nie ma studiów, ma zupełnie inne zdanie o wojennym patriotyzmie, nie interesuje go przeszłość. 

Podróż śladami tych, którzy odeszli za wcześnie, niosąc na ustach pieśni o wolnej Polsce, zbliża do siebie parę, tworząc między nimi nić zrozumienia. 

Czy pomimo różnic będą w stanie się dogadać?

Co przyniesie im odkrycie przeszłości?

*

"Dom przy starym młynie" to opis dziejów Polski, a w szczególności jej obywateli, od 1939 do 1947 roku, oparty na autentycznych wydarzeniach z życia babci męża autorki. Jest to wyjątkowo cenne świadectwo zawierające nie tylko wspomnienia, ale także kilka zdjęć z prywatnego rodzinnego archiwum.

Książka przypomina, że ludzie żyjący w tamtych czasach byli tacy sami jak my. Tak samo byli dziećmi, nastolatkami stojącymi na progu dorosłości czy rodzicami martwiącymi się o swoje pociechy. Tak samo szukali miłości, stabilizacji. Tylko im przyszło żyć w obliczu wojny i śmierci zaglądającej w oczy, a my, dzięki Nim, jesteśmy wolni. 

Styl pisania autorki zdecydowanie trafił w moje gusta. Książka zagościła w moim sercu na dobre! Polecam