Recenzja książki: Dziękuję ci, Cukierku!

Recenzuje: truskawka2

Cukierek to kot, który nie ma cukierkowego charakteru. Bywa wprawdzie słodkim pieszczochem, ale potrafi też pokazać pazur. Jest niezłym ananasem. Można od jego pomysłów dostać kota. Tworzy niezły duet z mruczącą towarzyszką – Tradycją. Przeżywają z mamą, tatą, Maćkiem i Marcelem niesamowite przygody. Odwiedza ich święty i spięty Mikołaj. Udają owce i superbohaterów. Zakładają biuro detektywistyczne. Cukierek gra też rolę eksperta sportowego i razem z Tradycją próbuje uniknąć połknięcia lekarstwa na koci katar.

Całość aż skrzy się poczuciem humoru. To książka napisana z pazurem. Co chwila wybuchamy śmiechem (najlepsze są chyba opowiadanka o spiętym Mikołaju i podawaniu tabletek na koci katar). Zdarzają się też fragmenty wzruszające, jak w rozdziale o superbohaterach. Mama mówi tu do Maćka:

– Wcale nie musisz dziwnie się ubierać, posiadać supermocy i walczyć z pozaziemskimi potworami, żeby być superbohaterem - powiedziała. - Wystarczy, że sprawisz, że świat na chwilę stanie się lepszy.

Lekturrra z pazurrrem!

dr Kalina Beluch