Recenzja książki: Księga Grzechu

Recenzuje: Olga Majerska

sutanna świętości 

a sumienie szare!

jak pergamin 

grzech ciężki

ręce splamione złym

a przed ołtarzem 

złożone do Boga!

modlitwy i słowa 

fałszywe i cierpkie 

oddawane im ukłony

w pokorze 

 

grzech nie krzykiem 

niesie się

a ciszą i myślą 

szaty nosi 

ręce składa 

w imię Najwyższego 

w cieniu ołtarza 

haniebne czyny 

w głębi zakopane 

krzywda i cierpienie

dzieci zawodzenie 

 

szeleszczą słowa 

przed laty spisane 

by świat prawdę usłyszał 

win nie ma końca 

nie modlitwą 

nie pieśnią 

niesione 

cisza nieustająca

zapisane winy 

tajemnic pergaminy 

 

od milczenia 

krzyk się zaczyna 

to, co najgłośniejsze 

od nocy głębokiej 

urywane ślady 

historii zdania niedokończone 

 

Krzyż na szyi. Różaniec w dłoni. A skóra jego biała. Blada. Cierpka. Kolekcjoner. Odbiera życia. Po trupach idzie. Drepcze. Znów. Gdzie wieże kościołów się wznoszą. W murach świętości. Tam grzechy spisane. Przez wieki wieków. Niech tak się stanie. By nie splamić tych, którzy wysłannikami Boga. By słów nie wypuszczać tych na światło. Prawda schowana. Na wieczność zakopana. Już nie. 

 

Najcichsze godziny. Drżąca ręka pamięci. Grzechy Kościoła. Manuskrypt i słowa. Pełne rzeczy ciężkich i prawd zakazanych. Pośród tego Nikita, wybitny archeolog i jego wyjątkowość postrzegania rzeczywistości. Choć zagubiony w sferze komunikacji z ludźmi, idealnie odnajdujący się w tym, co niesie ze sobą historia. Lubię to jego zagubienie. Lubię też jego siłę. Stanowczość i dążenie do celu. Pomimo wszystko. 

 

Pełno tu cieni. A to ludzie. Bo jest Nieczystość. Ta, która rozrosła się w tych, którzy powinni dobrem być dla bliźnich. A dla dzieci byli oprawcami. I żalu za grzechy w nich nie ma. Nie było nigdy.

 

Mogę czytelniczo kroczyć po historii. Mogę jej doświadczać. Ale delikatnie. Jeśli jej fragmenty łączą się z fikcją nienachalnie. I tutaj tak właśnie jest. Historyczne tło to podwalina tego, co najistotniejsze - intrygi kryminalnej i sensacji. Wszystko to pięknie otoczył autor gęstym klimatem, przesiąkniętym czymś dusznym. Drapiącym i mrocznym. Balansującym na granicy dreszczu i czegoś głębszego. Polecam bardzo. 

Tagi: Thrillery i suspens