Recenzja książki: Łączka - Zimny oddech

Recenzuje: Iwona Nikodemska

#recenzja
Wanda Siubiela
Wydawnictwo Gaja

"Łączka. Zimny oddech" to książka, którą polecam nie tylko młodzieży, ale i rodzicom nastolatków - tym, którzy szukają mostów porozumienia tam, gdzie słowa czasem milkną.
Ta historia uczy rozpoznawania i nazywania emocji - tych dobrych, które rozświetlają umysł jak latarnia morska na horyzoncie, i tych mniej przyjemnych, co przychodzą jak zimny wiatr od morza, nieproszonych, ale nieuniknionych.
Jest wskazówką jak odnaleźć siebie w labiryncie znaków i symboli - i przetrwać w trudnych sytuacjach, gdy grunt usuwa się spod nóg niczym piasek na plaży.
Weronika własną podstawą pokazuje, jak ważne jest wsparcie bliskich osób i wspólne rozwiązanie problemu. - bo nikt nie jest samotną wyspą, choćby tak się czuł.
A czasem bywa, że potrzebna jest cisza, która "(...) nie jest karą. Jest narzędziem..." - narzędziem do odnalezienia siebie w szumie świata.
Zdarza się, że emocje można opanować zimnym oddechem - tym samym, który daje tytuł tej opowieści i staje się kluczem do przetrwania.
Różnimy się między sobą. I dobrze. Dzięki temu świat jest wyjątkowy i pełen barw - jak symbole "Łączki" - symbole Czarnej Kostki - Ptak, Kielich, Drzewo, Romb, Słońce i Księżyc.
Każdy z nas znajduje swój sposób na zagłuszenie emocji i przypomnienie sobie, kim tak naprawdę jest. Są takie osoby i miejsca, które nie kłamią i nie udają - jak Darek, jak góry, jak morze, które zawsze mówią prawdę.
Ucieczka przed światem, który oczekuje od nas siły, nie jest wyjściem. Ludzkie życie jest kruche jak szkło, ale zawsze warte ratowania.
Należy pamiętać o tym, że budowanie go na kościach innych jest złe - tylko życie w zgodzie z sobą przynosi satysfakcję i ukojenie.
Doceniajmy drobiazgi, z których składa się nasza codzienność - szum fal, zapach morza, zimno gór, ciepło dłoni...
Ta historia jest pełna życiowej mądrości. Ona nie ocenia, jedynie poprzez słowa zmusza czytelnika do refleksji i do zastanowienia się nad własnymi wyborami - jest zwierciadłem, w którym każdy może zobaczyć coś innego, coś swjego.
Ponadto książka jest napisana pięknym językiem. Jej szata graficzna to istny majstersztyk. Sztywna oprawa, barwione brzegi i kolorowe wnętrze to znak rozpoznawczy Wanda Siubiela - Wyspa Literackich Spotkań i #WydawnictwoGaja.