Recenzja książki: Miejsce i imię

Recenzuje: Izabela Pycio

Czyżby na Świętej Annie szykowało się to samo? Groby, tajemnice i ryzykowne śledztwo, które może się komuś nie spodobać?

Dobra rozrywka, lekka narracja, frapująco spleciona intryga, dbałość o wyraziste portrety bohaterów i szczegółowe nawiązania do II wojny światowej. Fabuła prowadzona naprzemiennie dwoma torami. Pierwszy sięga początku lat dwudziestych XX wieku, aby potem przejść do wydarzeń w hitlerowskim obozie koncentracyjnym na Górze Świętej Anny, a drugi dotyczy czasów współczesnych, około dwa tysiące dwunastego roku. Obie ścieżki w równym stopniu przesycone są zajmującymi wydarzeniami i ciekawostkami, a akcja toczy się naprawdę dynamicznie.

Wraz z głównym bohaterem powieści, Jakubem Kanią, czterdziestolatkiem, detektywem, konsultantem instytutu Jad Waszem w Jerozolimie, zajmującego się ofiarami i bohaterami Holocaustu, próbujemy odnaleźć miejsce pochówku grupy zamordowanych holenderskich Żydów. W miarę zagłębiania się w archiwalne dokumenty, po kolejnych wywiadach i rozmowach orientujemy się, że prowadzone śledztwo zatacza coraz szersze kręgi, budzi zainteresowanie świata polityków, jubilerów i przestępców. Coraz więcej osób dopuszczonych zostaje do skrywanej przez dziesięciolecia tajemnicy, jednak odmienne jest podłoże ich zainteresowania i sprzeczne interesy. 

Miejsce i imię to solidna rozrywka, naprawdę udana powieść sensacyjna. Siembieda potrafi przykuć uwagę czytelników i zaangażować ich w odkrywanie złożonej prawdy, a jednocześnie nakłonić do refleksji na temat postrzegania wydarzeń historycznych. Zbrodnia, fałszerstwo, zdrada, donosicielstwo, spisek, pragnienie bogactwa i żądza władzy łączą się w tej sprawnie napisanej powieści, w książce spektakularnej, ekscytującej i wciągającej. To już drugie udane spotkanie z Jakubem Kanią, byłym prokuratorem Instytutu Pamięci Narodowej, jednak znajomość poprzedniej powieści Siembiedy nie jest konieczna, by móc czerpać przyjemność z lektury.

bookendorfina.pl