Recenzja książki: Okruchy i skarby

Recenzuje: zakochanawksiazk

Na wstępie chciałabym podziękować Autorce oraz Wydawnictwu za zaufanie i możliwość objęcia patronatem medialnym książki "Okruchy i skarby". Ania stała się dla mnie jedną z pisarek po których powieści sięgam w ciemno i zawsze jestem oczarowana jej wrażliwością, Zacznę od tego, że powieść została cukrownie wydana - twarda oprawa, oszałamiające barwione brzegi. To niezaprzeczalnie jedna z najpiękniejszych książek w mojej kolekcji. Stylistyka i język jakim posługuje się pisarka jest bardzo przyjemny w odbiorze co sprawia, że przez tą historię się dosłownie płynie i chociaż ja czytałam ją już jakiś czas temu nadal pamiętam wszystkie emocje towarzyszące mi podczas lektury i często wracam do niej myślami. Mi zapoznanie się z losami Oliwii zajęło tak naprawdę jeden wieczór, od pierwszych stron zostałam wciągnięta do jej świata i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam to co działo się w jej życiu w teraźniejszości oraz w przeszłości podczas pobytu w Paryżu. A jeśli już o "mieście miłości" mowa to uważam, że Ania w niezwykle plastyczny i pobudzający wyobraźnię sposób oddała klimat tego niesamowitego miasta. Momentami miałam wrażenie jakbym towarzyszyła bohaterom we wszystkich poczynaniach i naprawdę zapragnęłam przespacerować ścieżkami przez nich uczęszczanymi,odkrywać zachwycające zakamarki tego miasta, a w szczególności wyruszyć nad Sekwanę. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i bardzo dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali w ciekawy, wielowymiarowy i autentyczny sposób wykreowani. To postaci, które nie są krystaliczne, mają swoje wady i zalety, borykają się z różnymi mniejszymi bądź większymi problemami dnia codziennego, zdarza się im popełniać błędy, czy postępować pod wpływem chwili dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w niektórych przypadkach podzielając podobne troski i dylematy moralne. Tak jak wspomniałam wcześniej na kartach powieści mogłam lepiej poznać Oliwię. Jej myśli, odczucia, mogłam dowiedzieć się z czym się zmaga każdego dnia, stopniowo mogłam także dowiedzieć się jakie wydarzenia z przeszłości wpłynęły na jej obecne życie, co ja ukształtowało, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć jej postępowanie oraz decyzję. Oliwia w zasadzie od samego początku zaskarbiła sobie moją sympatię, to niesamowicie mądra, wrażliwa i silna kobieta, która doświadczyła w swoim życiu naprawdę wiele. Poznając krok po kroku jej przeszłość, która okazała się jednocześnie przygnębiająca (za sprawą rodziców dziewczyny) jak i otulająca (za sprawą tajemniczego Cartera) zrozumiałam skąd aktualnie wynikały jej pewne zachowania oraz obawy i lęki, skąd wynikało takie ogromne pragnienie kochania i bycia kochanym. Tutaj było tak bardzo czuć wszystkie emocje targające zarówno nastoletnią jak i dorosłą Oliwią. Wielokrotnie miałam ochotę wejść do tej książki żeby przytulić, wesprzeć kobietę i zapewnić ją, że jeszcze wszystko się ułoży, że i dla niej w końcu zaświeci słońce i odnajdzie upragnione szczęście i spokój. Istotną rolę w tej opowieści odgrywają postaci drugoplanowe, które wprowadzają sporo zamieszania do życia głównej bohaterki dostarczając zarówno jej samej jak i Czytelnikowi wielu skrajnych emocji i wrażeń. Mowa głównie o rodzicach dziewczyny, Jakubie oraz Carterze. Jeśli o tych dwóch mężczyznach mowa, co moje serce bezapelacyjnie skradł tutaj Carter - jego usposobienie, przenikliwość i wrażliwość. Jakub natomiast wywoływał we mnie wiele mieszanych odczuć, jednak rozumiałam skąd wynikało zafascynowanie Oliwii jego osobą i z czasem zrozumiałam też skąd wynikały także obawy ze strony tego mężczyzny. Autorka w naprawdę świetny sposób kreśli portrety psychologiczne wszystkich postaci i zwraca uwagę na zdrowie psychiczne człowieka oraz interesująco ukazuje skomplikowane relacje rodzinne, do tego nie boi się poruszać życiowych, trudnych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich. Mowa o samotności, tęsknocie za dawnym życiem, rodzicielskich ambicjach, braku wsparcia i zrozumienia ze strony rodziców czy skomplikowanych relacjach partnerskich. Pisarka na przykładzie swoich bohaterów pokazuje jak ważna jest rozmowa czy wzajemne dzielenie się swoimi troskami i pragnieniami. Jak ważne są małe gesty, drobne momenty. Ania udowadnia, że ludzie, którzy pojawiają się w naszym życiu nie są dziełem przypadku. Przynoszą lekcje, doświadczenia, wsparcie a często także ból i niepewność, które kształtują nasz charakter i często bywają bodźcem do zmian. Każde spotkanie ma znaczenia, wnosi coś cennego i ważnego do naszej mozaiki życiowej. Cały czas nie mogę wyjść z podziwu nad tym w jak cudowny sposób Ania czaruje słowem, za każdym razem w niesamowity sposób dotyka najczulszych strun duszy i porusza tak bardzo, że nawet nie czujesz jak płyną łzy, jak topnieje i pęka jednocześnie serce. "Okruchy i skarby" to emocjonująca, miejscami poruszająca i bolesna opowieść pełna życiowych doświadczeń, mądrości i prawd, która skłania do refleksji. To historia o poszukiwaniu siebie, walce o siebie, potrzebie miłości, trudnych wyborach oraz godzeniu się z przeszłością. Wiem, że historia Oliwii już na zawsze pozostanie w mojej pamięci i sercu. Cudownie spędziłam czas z tą książką i nie mogę się już doczekać kolejnej powieści spod pióra autorki! Polecam!